She felt the chill of his secrecy,
Numbing her, like a
poison spreading
quickly trough her
veins..

Haar hart begon sneller te kloppen en voelde warmte door haar lichaam spreiden. Dit had ze totaal niet verwacht en zeker niet met Draco.
Na een tijdje voelde Katharina zich wazig voelen en haar hoofd leek wel een ton te wegen.
'Wat gebeurt er?' kon ze met moeite uitbrengen.
Katharina voelde haarzelf wegzakken en de muziek die ze hoorde suisde langzaam weg. Misschien was ze wel aan het dromen en kon ze elk moment wakker worden? Ze legt haar hoofd tegen zijn borst aan voor ondersteuning maar voelde haarzelf wegzakken. Duisternis slokt haar op en een ijskoude bries drong haar lichaam binnen. Het voelde als een pijnscheut en kreunde zachtjes. Ze opende daarna langzaam haar ogen en besefte nu pas dat ze zich in een andere ruimte bevindt. Ze liet Draco los en deed een stap naar achteren en keek paniekerig om haar heen. Ze waren niet meer op het feest maar waar ze nu is was ook onbekend voor haar. Draco heeft nog geen woord tegen haar gezegd en bleef geruisloos op een afstand staan
'Waar zijn we?' vroeg ze maar hoorde haar stem bibberen. Zijn mannengestalte werd verlicht door het maanlicht die naar binnen glee en zijn witte bleke gezicht deed stralen.
'We zijn in 1 van de geheime kamers van Hogwarts' zei hij uiteindelijk 'Bijna niemand kent deze plek, vandaar dat het nogal onbewoonbaar uitziet' en hij grinnikte even. Katharina keek even in het rond en zag dat al het meubileer allemaal veroudert waren en dat er allemaal lagen stof erop liggen. Het rook hierbinnen ook nogal duf en het stof die in de lucht zweef kriebelde in haar neus. Ook kuchte ze een paar keer maar raakte al snel gewend.
'Waarom zijn we hier?' vroeg ze nog steeds bang en keek Draco weer aan. Hij liep op haar af en haalde zijn staf tevoorschijn die hij op haar richtte.
Uit reflex deinst ze naar achteren en keek hem onbegrijpelijk aan.
'Ik ga je nu helpen' zei hij 'Nu..uu?' bracht ze stotterent uit en hij knikte.
Katarina wist dat dit niet het goede moment was dat hij in haar hoofd zou gaan kijken. Ze heeft te veel gevoelens over hem gehad vandaag waardoor Draco haar daarop zou gaan betrappen.
'Dit is geen goed moment' zei ze en wil hem voorbij passeren om naar de deur te lopen.
'Ga je ergens heen?' vroeg Draco. Zijn stem klonk niet helemaal van deze wereld. Katharina onderdrukte een rilling en wou zo snel mogelijk weg hier.
Ze zag zijn borstkast door het maanlicht op en neer gaan met stropdas die losjes hing om zijn nek en hij had zijn jas had uitgetrokken. Katharina ziet zijn brede armen door zijn witte overhemd en huiverde even. Ze kon haar zelf wel voor haar opslaan dat ze hem zo aantrekkelijk vond.
Ze wilde net langs hem heen lopen toen hij haar vastgreep, zo snel dat ze het pas doorhad hij haar tegen de muur aandrukte.
Hij pakte weer haar polsen vast en drukte ze tegen de muur.
'Je kan nu niet weglopen' zei hij hees 'Het is tijd' Katharina schudde hevig haar hoofd en probeerde haar zelf los te trekken.
'Laat me los' zei ze dreigend. Draco bracht zijn gezicht dichterbij de hare en hun ademhaling versmelde weer samen. Zijn warmte streelde haar gezicht en ze krom haar rug lichtjes.
'Ik moet je nu helpen' zei hij en het geluid van zijn stem liep vanaf haar hals naar haar borsten verder naar beneden totdat haar lichaam er pijn van deed van zijn aanraking.
Hij liet haar daarna los, waardoor Katharina zich vastklampte aan de muur om niet door haar benen te zakken.
Draco liep een paar stappen van haar vandaan en haalde zijn toverstaf weer tevoorschijn.
Katharina stond machteloos tegenover hem en smeekte Draco om het niet te doen maar hij was niet van plan om zijn staf weg te halen.
'Legilimentie!' riep hij toen en een ijskoude vlaag drong Katharina binnen. Ze beleefd het weer allemaal opnieuw net zoals ze bij Cam had meegemaakt.
Haar lichaam stond aan de grond vastgenageld en kon haarzelf niet meer bewegen.
Draco bleef ijskoud naar haar staren en aan zijn blik kon ze lezen dat hij druk bezig was met het graven naar haar gedachtes.
Ze voelt hoe hij connectie met haar maakt via zijn magie en voelde hoe haar hoofd binnenste buiten wordt gehaald. Ze probeerde zo hard mogelijk aan die ene avond te denken maar verschillende emoties raasde door haar heen waardoor ze hem niet kan geven wat ze wil. Er was vanavond teveel gebeurt waardoor ze haar gevoelens voor Draco niet kan onderdrukken... Dit was dan ook de uiterste reden waarom ze dit niet nu wou gaan doen..
Hoe hij haar steeds vastpakte, in haar oor fluisterde, zijn ijzige blik die haar altijd aanstaarde en hoe hij haar warm maakte van binnen...
Nee! dacht ze. Ze mag niet zo denken straks komt hij er achter. Snel probeerde ze andere dingen te bedenken maar dan voelt ze een steek gaan door haar hoofd. Hij had een emotie vastgepakt.... Een razende filmpje kwam voor haar ogen hoe ze Draco voor het eerst zag tot op de dag van vandaag wat ze met hem heeft meegemaakt... Daarna voelde ze de bezwering uit haar lichaam glijden en zakte neer op haar knieën. Ze had weer grip over haar eigen lichaam maar ze verroer geen spier. Katharina durfde Draco niet aan het kijken want hij wist namelijk alles...
Hoe ze hier onder uit komen? Hij wist nu wat ze voor hem voelde en hoevaak ze wel niet aan hem dacht.
Ze bleef naar de grond staren en hoorde zijn voetstappen steeds dichterbij komen. Katharina kon nu wel door de grond zakken en wil gewoon verdwijnen.
Zijn voeten eindigen voor haar neus en ze bekijkt de gelakte nette schoenen die hij vanavond onder zijn strakke pak aan heeft.
Ze hief haar hoofd langzaam op en keek naar zijn emotieloze ogen die naar haar terug staarde. Ze kon hem niet pijlen en hij zei ook helemaal niks. Hij gaf haar rillingen.Misschien moest ze maar gewoon weglopen en hem achter laten? Katharina huiverde even en stond toen vastberaden op. Ze loopt hem snel voorbij maar dan voelde ze zijn hand die haar arm vast pakt en terug trekt. Nu stonden ze oog in oog en geen van beide zei een woord, maar toen deed Draco iets onverwachts.
Hij pakte met beide handen haar gezicht vast en kwam dichterbij.
'Katharina' fluisterde hij haar naam tender. Ze voelde zijn stem naar haar lippen vloeien, een stroom hete, onzinnige lucht.
Er viel weer een stilte die alleen werd onderbroken door zijn zware ademhaling.
'Katharina' zei hij weer zacht. Zijn woorden echoden door haar heen, en deden haar bangheid wegsmelten en maakte haar slap vanbinnen.
Katharina verstarde wanneer hij haar naam zo voorzichtig uitsprak. Draco haalde een plukje die voor haar gezicht hing opzij, maar ze schudde hem af.
'Doe dit niet' zei ze haast smekend en draaide haar hoofd weg.
'Je bent zo roekeloos Katharina' en draaide haar gezicht weer naar hem toe.
'Roekeloos?' hij knikte en boog voorover en kuste haar vluchtig.
'Dat is wat ik zo aantrekkelijk aan je vindt' zei hij met zijn lippen tegen zijn mond. Ook al wist ze dat hij gevaarlijk terrein was sloeg ze haar armen om hem heen en kuste hem. Hij tilde haar op en ze sloot haar benen om zijn middel. Zijn lippen voelde tender en zacht net zoals hoe hij haar naam uitsprak.
Draco legde haar plat op tafel met al het viezig en stof maar dat kon haar niet schelen. De kus werd indringender en ze sloeg weer haar benen om hem heen om Draco naar haar toe te trekken. Hij bewoog zijn lippen van haar mond naar haar hals en trok met zijn tanden en tong een spoor over haar huid naar beneden.
Alles daarbuiten, buiten hem was een leegte gehuld in duisternis en maanlicht. Ze kromde haar rug lichtjes wanneer hij een gevoelige plek te pakken hand en woelde met haar handen door zijn zijde zachte haar. Haar jurk was tot aan haar middel opgetrokken, maar dat interesseerde haar niet meer.
Hij hijgde haar naam met zijn mond tegen haar borst aan en gleed met zijn ene hand onderzoekend over haar bovenlichaam. Zijn kussen waren nu wat trager en voorzichtiger.
'Als we nu doorgaan kan ik niet meer stoppen' hijgde hij. Katharina ging recht over eind zitten en keek in zijn ijzige blauwe ogen die verlicht worden door de stralen van de volle maan.
'Niet stoppen' zei ze toen zacht en kuste hem.




HET DUURDE EVEN SORRY!!:(

Reacties (3)

  • Lisa971

    SNELVERDER!! Hihihi

    2 jaar geleden
  • Xxbeyaz

    Ogod snel verder!

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    ohhh leuk hoofdstukje:)
    geen probleem neem de tijd<3

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen