Foto bij 7) Swift Speeds & Rude Gestures

P.O.V Norah

'Je gedraagt je net als een klein kind!' Schreeuwt Jace aan de andere kant van de deur. Ik had een vuile blik op mijn gezicht toen ik tegen de badkuip leunde. 'Het kan me niet schelen!' Schreeuwde ik terug. 'Je kan mij niet laten gaan!' 'Waarom zou je niet gaan? Je hebt de voorbije twee weken alleen nog maar aan hem gedacht.' 'Hij is eng.' Klaagde ik, mijn hoofd verborg ik in mijn knieën. 'En hij is de helft van de keren gemeen.' Jace liet een grom uit zijn mond ontsnappen. 'Wil je gewoon de deur openen?' Ik zuchtte toen ik naar de deur kroop en het slot omdraaide. Hij liet zichzelf meteen binnen en ging tegenover met zitten met een vermaakte grijns, die hij probeerde te verstoppen op zijn dunne lippen. 'Je moet gaan.' 'Doe ik niet.' 'Nee.' 'Ja.' 'Ik kook iedere avond eten voor je de komende week, lak je nagels, betaal voor de boodschappen deze week en ik laat je de film voor bij de wijn kiezen woensdag.' Probeerde hij. Ik keek hem kwaad aan. 'En ik ga zo pissig zijn als je niet gaat, want ik weet dat je hem wel ziet zitten. Hij is hot en rijk, dus waarom zou je niet gaan?' 'Waarom wil je zo graag dat ik ga?' Vroeg ik. 'Ik wil de sappige details, duh. En ik zou het niet erg vinden om hem half naakt te zien in de morgen.' 'Ik ga niet met hem naar bed Jace!' Gilde ik, terwijl ik een tampon naar hem gooide. 'Oh my god, bah!' Schreeuwde hij. Hij sprong op en rende uit de badkamer. Ik barstte in lachen uit omdat hij als een meisje gilde. Toen hij enkele minuten later zijn hoofd om de deur stak was ik nog steeds aan het lachen. 'Is het veilig?' 'Jace, het was maar een tampon. Hij was niet gebruikt ofzo.' Giechelde ik. Hij had een vuile blik op zijn gezicht. 'Het is nog steeds vies. Je gaat op die date, punt uit. Oh my god, het is al zes uur. Je hebt nog maar een uur om je klaar te maken Norah, kom op!' Zei hij met een dramatische toon op het einde. We staarden elkaar aan. 'Fuck it.' Mompelde ik terwijl ik opstond. Jace gilde opgewonden, pakte mijn hand vast en trok me naar mijn slaapkamer om een outfit uit te kiezen. Ik wilde niet gaan, maar tegelijkertijd ook weer wel. Het was zinloos. Hij koos een outfit uit en ik wist al dat het perfect was voordat ik het aantrok. Ik deed mijn make-up en daarna snel mijn haar, voordat ik mijn crèmekleurige rokje aantrok. Toen ik de tijd checkte was het vijf voor zeven. 'Shit, shit, shit!' Gilde ik. Ik rende naar de keuken en viel bijna toen ik mijn hakken aantrok. 'Jace het is vijf voor zeven en ik ben er zeker van dat Dallas niet te laat zal zijn. Waarschijnlijk zal hij er zelfs vroeger zijn, want hij is zo'n perfecte motherfucker. Wil jij mijn tanden checken voor lippenstift vlekken?' Ik was klaar en stond op terwijl ik diep uitademde en zocht in mijn tas naar een klein spiegeltje. En toen viel het me op. De geur van kokosnoot shampoo en lekkere cologne. Mijn hoofd ging langzaam omhoog, hopend dat ik het me inbeelde. Cameron Dallas leunde tegen het aanrecht met zijn armen gekruist en een vermaakte grijns op zijn gezicht. Jace zag er uit alsof hij een gevecht had met zichzelf. Hij probeerde zijn gegiechel in te houden, maar dit mislukte. 'Taalgebruik Norah, maar je hebt gelijk, ik ben vroeg.' Verweet hij me. Zijn diepe stem weerklonk in de keuken en ik kreeg er kippenvel van. 'Ik ben er nog niet zeker van of 'de perfecte motherfucker' een compliment is. Wil je het verklaren?' Mijn blik viel nu op Jace. Mijn ogen werden groter en ik voelde mijn wangen rood worden van vernedering. 'Verrader.' Siste ik. Dat was het voor Jace. Hij barstte in lachen uit toen ik hem kwaad aanstaarde. Cameron gaf me nog een grijns en een koude blik, voordat hij zich naar Jace omdraaide. 'Bedankt voor het binnen laten Jace. Kom Norah.' 'Oh tuurlijk, ik zou het leuk vinden om je te vergezellen. Bedankt voor het vragen.' Schoot ik hem sarcastisch terug, toen ik met hem uit mijn appartement liep. Zijn kaken balden samen en hij plaatste zijn hand op mijn onderrug, terwijl hij me naar de parkeerplaats leidde. Ik bibberde een beetje door zijn aanraking. Ook al zat de stof van mijn jurk tussen ons, waren zijn vingers nog altijd ijskoud. Hij pakte zijn sleutels en klikte op het knopje, waardoor de lichten van zijn zwarte Audi oplichtten. 'Leuke auto.' Complimenteerde ik terwijl ik floot. Ik had het moeten verwachten. Hij gaf me een kort knikje om te tonen dat hij het had gehoord, maar voor de rest negeerde hij me. Dallas opende mijn deur en hielp me instappen voordat hij naar zijn kant liep. Ik keek naar hem toen hij voor de auto liep. Hij zag er lang en zeker uit. Hij had een grijs kostuum aan met een blauw, geprint hemd eronder. Zijn haar was naar achter gekamd, voor de zoveelste keer.

Hij startte de auto en begon meteen te rijden. Dallas reed op een gevaarlijke snelheid. Ik kronkelde nerveus met mijn vingers toen we een rood licht negeerde. 'Kan je wat trager rijden?' Vroeg ik voorzichtig. Ik voelde hem even naar me kijken. 'Nee.' Hij haalde zijn schouders op. 'Je maakt me bang.' Klaagde ik toen we nog een rood licht hadden genegeerd. 'Nee, Norah.' Antwoordde hij kwader deze keer. 'Het is een auto waar je snel mee moet rijden, dus ik rijd met mijn auto hoe ik wil. En wees stil nu.' Een zucht verliet mijn mond en ik kruiste mijn armen. 'Waarom heb je me eigenlijk mee uit gevraagd? Je vind me duidelijk niet leuk Mr. Dallas.' 'Cameron.' Verbeterde hij me met een frons. Hij gaf me nog een zijwaartse blik toen we stopten bij een rood licht, gelukkig maar. 'Ik vind je niet leuk. Je maakt me kwaad.' 'Je hebt mijn vraag niet beantwoord.' Mompelde ik, mijn hoofd rustte tegen het raam. Hij grinnikte zachtjes toen hij met zijn vingers ongeduldig op zijn stuur drumde. De rest van de autorit was stil. Eindelijk kwamen we aan bij een hoogstaand sushi restaurant. Ik probeerde mijn deur te openen tot ik realiseerde dat hij gesloten was. Cameron klom uit de auto en wandelde naar mijn kant toe. Hij opende de deur voor mij. 'Thanks.' Mompelde ik. Hij plaatse zijn hand weer op mijn onderrug toen we zij aan zij naar het restaurant liepen. Hij wandelde naar de balie van de serveerster en stak zijn handen zelfverzekerd in zijn zakken. 'Tafel voor twee.' De serveerster glimlachte naar hem. Ik kon de adoratie in haar ogen zien, toen ze naar de prachtige man naast me keek. Ik kuchte ongemakkelijk en ze keek me heel even aan voordat ze antwoord gaf. 'Het spijt me meneer. Daar is de wachtrij.' Hij grinnikte en haalde de handen uit zijn zakken. Hij gaf haar een charmante glimlach en ik draaide mijn hoofd opzij. 'Het spijt me, love.' Zei hij met een gladde stem. Ik kon de blondine zien smelten toen hij diep in haar ogen keek. Ik rolde met mijn ogen. 'Er is een fout gemaakt. Ik ben Cameron Dallas.' Haar ogen werden groter, ze stond meteen op en scharrelde wat papieren bij elkaar van de balie. 'Oh, tuurlijk Mr. Dallas. Het spijt me. Ik verwachtte gewoon iemand.' Stotterde ze. 'Ouder? Minder knap?' Spotte hij. Ze bloosde toen ze knikte. 'Uh, ja. U kan me volgen.' Cameron gaf me een grijns, pakte mijn hand vast en trok me mee. Ik hapte naar adem door zijn plotselinge actie, maar hij had het niet eens gemerkt. Zijn lange vingers hielden me stevig vast. Ik kon zijn koude, metalen ringen voelen tegen mijn zwetende handpalmen. Hij liet mijn hand meteen los toen we bij onze gereserveerde tafel aankwamen. Hij hield een stoel voor me uit. Hij ging tegenover me zitten. 'Heb ik je al gezegd dat je er mooi uitziet deze avond?' Ik speelde afwezig met mijn gouden oorringen, zijn blik zoveel mogelijk te proberen te negeren. 'Dank u.' 'Kijk naar me.' Commandeerde Dallas. Ik keek op om zijn ogen te ontmoeten. Ze waren helder en hadden een kwade blik. Zijn pupillen waren groot. 'Hoe was je dag op het werk?' 'Uh, het was goed.' Stamelde ik verbluft, omdat hij opeens interesse in me toonde. De serveerster wandelde naar ons toe en schonk ons allebei een glas wijn in. Ze liet bijna een fles vallen toen ze een kleine blik van Cameron opving. Ik gaf haar een vuile blik. 'Je maakt een grappig gezicht als je jaloers bent.' Zei hij, terwijl hij zijn dikke lip tegen zijn glas drukte en een klein slokje nam. 'Ik ben niet jaloers.' 'Dat ben je wel.' 'Je bent zo-' 'Ik raad je aan om die zin niet af te maken Norah.' Brak hij me rustig af. Ik keek hem wat verdacht aan. 'Je weet niet eens wat ik ging zeggen.' 'Hij haalde zijn wenkbrauw op en drukte zijn lippen op elkaar. 'Ik weet dat het niet aangenaam zou zijn. Niet brutaal zijn Norah.' 'Ben ik brutaal?' Siste ik, leunend over tafel. 'Iedere keer dat ik je zie schreeuw je tegen me, of probeer je seks met me te hebben. Ik weet niet eens waarom ik gekomen ben.' Mompelde ik en ik stond snel op. Mijn stoel schoof hard naar achter. 'Ik vertrek. Bedankt voor de wijn, mr. Dallas.' Ik stampte naar buiten een gooide mijn bordeaux kleurige Marc Jacobs tas over mijn schouder. Mijn huidkleurige hakken tikten op de tegels. De flirtende hostess gaf me een geschrokken blik alsof ze wilde zeggen: Hoe kan iemand die prachtige man daar laten zitten aan tafel? Ik spotte met haar door een neppe glimlach op te zetten.

Toen ik de kou in stapte begon ik meteen te bibberen. Ik pakte mijn telefoon en tikte meteen Jace nummer in om hem te bellen. Nog voor ik op bellen kon drukken, werd mijn telefoon uit mijn handen getrokken. 'Hey!' Protesteerde ik. Cameron liet mijn telefoon in zijn achterzak glijden en trok zijn kraag recht. 'Je gaat niet vertrekken.' Siste hij, zijn kaak samengeperst en trekkend aan zijn haarpunten. Ik kruiste mijn armen uitdagend. 'Ik kan doen wat ik wil.' Hij glimlachte en zette een stap dichterbij. 'Je wilt niet vertrekken.' Ik schuifelde naar achter en hij zette nog een stap dichterbij. Zijn twee handen wikkelde hij om mijn middel en hij trok me nog dichter naar zich toe, nog maar 1 centimeter tussen ons. Ik probeerde hem niet eens tegen te houden, wetende dat het hopeloos zou zijn. 'Dat wil ik wel.' Klaagde ik. Ik kon de onzekerheid in mijn eigen stem horen. De wind bracht zijn kokosnoot geurende haar in de war als hij naar me keek. 'Norah, kom terug naar binnen.' Fluisterde hij. Zijn voorhoofd raakte het mijne en hij trok me nog wat dichter naar zich toe. zodat onze lichamen elkaar raakte. Ik antwoordde onvrijwillig door zijn aanraking en hij lachte. 'Please?' Ik zuchtte en trok mezelf uit zijn warme omhelzing. Mijn schrale lippen probeerde te weerstaan om de zijne te kussen. Ik had het gevoel dat als ik hem zou kussen hij naar aardbei zou smaken. 'Dat is de eerste keer dat je ooit please hebt gezegd.' Gromde ik en ik liep met hem terug naar het restaurant. Het was ook de eerste keer dat ik geen hint van haat zag in zijn ogen als hij sprak. Het was de tweede keer dat ik hem had zien glimlachen, maar de eerste keer dat ik het had veroorzaakt. Ik voelde vlinders in mijn buik bij de gedachte. Het was de honderdste keer dat hij die veroorzaakt had.

Toen ik terug aan tafel zat ging Cameron rustig tegenover me zitten, zijn standaard koude blik weer op zijn gezicht. 'Weet je, ik heb gezien dat je met de hostess spotte toen je vertrok. Het was gemeen.' En deze keer, in plaats van kwaad te zijn, giechelde ik zachtjes, want Cameron Dallas, de arrogante miljonair en harde CEO had zojuist een grapje gemaakt.

Wat denken jullie dat er nog gaat gebeuren tijdens hun date? Laat het weten!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen