Foto bij 030 • Een reddende engel



George Weasley p.o.v.

Fred en George zaten naast elkaar op de bank in de huiskamer. Vanuit de keuken klonk zacht gesnik van Fleur, die haar verdriet uitten bij haar kersverse echtgenoot. Het was net ochtend, maar niemand in de Burrow had echt geslapen vannacht. Ma was met pa en Ginny de tent aan het aftuigen, - of wat er van over was - en Ron was wie weet waar. George wierp een blik op de klok aan de muur. Lost. Dat is waar de klok voor Ron op stond. Pa had vannacht zijn patronus er op uit gestuurd, erop vertrouwend dat Hermione de twee jongens naar Grimmauld Place had geloodst en gelukkig had hij gelijk. De beveiligingsspreuken van Mad Eye hadden zelfs ma's klok in de war gebracht. Wat er vannacht was gebeurd, was schokkend geweest. Niemand in huis kon het echt geloven; Voldemort had de ministry overgenomen. De bruiloft was één ding, maar wat zou er nu met Engeland gebeuren nu het land was overgeleverd aan een stel dooddoeners en hun kwaadaardige meester.
      Toch waren er meer dingen die George bezig hield. In zijn hoofd draaiden de rateltjes. Hij had nog met niemand gesproken over wat hij had gezien en het feit dat niemand anders het leek te hebben gezien, maakte hem gek. Nu zijn ouders en zusje het huis uit waren en Fleur en Bill hen waarschijnlijk niet konden horen, durfde George zijn gedachten te delen met de enige die zijn hoofd kon begrijpen; zijn tweelingbroer Fred.
      'Ik heb gisteren iets gezien,' begon hij weifelend, 'op de bruiloft. Maar ik weet niet hoe ik het moet vertellen.'
      Zijn broer rukte zichzelf ook los uit zijn gedachten en keek hem fronsend aan. George wist dat zijn blik zorgwekkend moest staan, anders had Fred hem nooit zo serieus aangekeken. Het was niets voor hem om er zo bij de pakken neer te zitten, voor beide niet, maar nu leek er even niets anders te doen. 'Wat dan, Georgie?'
George draaide zich naar zijn broer om en keek hem recht aan. 'Kun jij je nog herinneren hoe William en Lisa jaren geleden waren? Voordat de vaders ruzie kregen?'
      Fred dacht even na en knikte. 'Ja, dat denk ik. Wat dan?'
      'Ik namelijk wel. Maar..-'
      'Willen jullie wat drinken?' Ginny stapte de huiskamer in en wees achter zich naar de keuken. 'We hebben warme Butterbeer.'
      George keek haar aan. Zijn zusje had haar timing weer overtroffen. 'Is goed,' zei hij toen maar en glimlachte schaapachtig. 'Ik leg het later wel uit,' zei hij tegen Fred en liep met hem naar de keuken, waar pa en ma al in stilte aan tafel zaten. Fleur had haar hoofd op Bills schouder geleund, haar ogen zagen rood van het huilen. Maar zelfs dat leek niets van haar schoonheid te halen.
      'Hebben we al bericht van Ron?' vroeg Fred toen hij ging zitten. Ma knikte. 'Niet meer sinds gisteravond. Voorlopig zullen ze daar veilig zijn.'
      'Dus wat nu?' vroeg Ginny, 'hoe loopt het af met de ministry? En met Hogwarts?'
Niemand wist daar een antwoord op. George kon zich alleen maar bedenken wat er stond te gebeuren, maar dat wilde hij niet. De dagen zullen alleen nog maar duisterder worden. Dat maakte hem echter vastberaden in ieders leven een lichtje te laten branden. Hij wilde de winkel openhouden. Hij had er al met Fred over gesproken en was blij te horen dat zijn broer er net zo over dacht. Of de handel er nu slechter op zou worden of niet, ze zouden ermee doorgaan. Zeker de studenten op Hogwarts zullen hen er dankbaar voor zijn.

Die middag hadden Fred en George de tuin opgeruimd. Nu de tent weg was, lag er nog een hoop troep waar ze zich van moesten ontdoen. Gelukkig ging dat met magie een stuk sneller. George knoopte nog een vuilniszak dicht en liep ermee naar de schuur, waar de rest van de zakken lagen opgestapeld. De zon verdeelde zijn warmte ondertussen genoeg op het platteland en George veegde het zweet van zijn voorhoofd. Hij draaide zich om naar Fred. 'Ik haal even water! Ik ben zo terug,' riep hij, terwijl zijn broer zwaaide en gebroken glas stukjes uit de aarde toverden.
      George liep naar binnen en haalde en grote kan uit de kast, die hij met fris kraanwater vulde. Echter hoorde hij door het stromende water een hoop kabaal uit de zijkamer komen. Hij draaide de kraan dicht en spitste zijn oren. Het was ma's stem die zo te keer ging.
      'Ik weet wat ik zag, Arthur.'
      'Molly, dat is absurd. Ik heb de kinderen er niet over gehoord.'
      'Dat is het hem juist, Arthur. Ik denk niet dat zij wisten dat Eleanor er was.'
      Een schok ging door George heen. De gehele avond speelde als een film aan hem voorbij en hij zag haar weer door de tent rennen. Alles leek op dat moment in slowmotion aan hem voorbij te gaan. Hij had zich net verweerd en was op weg naar zijn zusje toen hij abrupt stopte. Daar liep ze, met haar staf in haar hand en een doodsbange blik op haar gezicht. Haar opgestoken, bruine haren waren losgeraakt en bewogen wild om haar heen, terwijl ze de rond schietende, dodelijke spreuken probeerde te ontwijken. Ze hield Draco's hand vast, die haar dicht bij zich hield. Het was een fractie van een seconde, maar hij wist wat hij had gezien. Zij was daar geweest en nu was hij niet de enige die het had gezien. Nu was het geen luchtspiegeling.
      'Ze is me ontglipt, Arthur. Ze heeft mijn leven gered, maar ik kon haar niet bij me houden.'
      'Dat was niet jouw schuld, lieverd.'
      'Zou ze ons echt verraden hebben? Zou ze Harry hebben willen uitleveren? Dat kan ik niet geloven. Dat wil ik niet geloven. Ik ken dat meisje. Ze heeft een goed hart. De kinderen mogen het niet weten, Arthur. Het is beter als ze het niet weten.'
      George liep langzaam achteruit, liet de kan water op het aanrecht staan en rende toen naar de tuin, waar hij regelrecht op zijn broer afliep en hem aan zijn arm richting de schuur sleurde.
      'Whow! Broer, doe eens rustig.' Fred lachte, maar toen hij de blik op George's gezicht zag, fronste hij. 'Wat is er aan de hand?'
      'William en Lisa waren niet op de bruiloft,' smeet hij er uit. 'Het waren Eleanor en Draco.' Hij vloekte woedend en gaf de schuur een harde schop. 'Bij Merlin's beard, waarom heb ik het niet in de gaten gehad?'
      'Rustig man!' Fred probeerde zijn broer tot bedaren te krijgen. Het was George ook wel duidelijk dat hij niet wist waar dit over ging, dus hij vertelde langzaam alles dat hij had gezien op de bruiloft en wat hij net van hun moeder had gehoord.
      'Dat meen je niet..' zei Fred overdonderd. Hij leunde tegen de schuur aan en zuchtte diep. 'Waarom?'
      'Ik weet het niet,' verzuchtte George. 'Het maakt me gek dat ik niet eerder in de gaten had dat zij het was. Haar bewegingen, haar manier van praten, het was haar. Ongetwijfeld.' Hoe kon uitgerekend hij niet in de gaten hadden gehad dat het zijn lieve vriendin was? Was hij zo blind geworden door alles dat er gaande was? Zijn goede vriendin die zo ver van hem verwijderd was, was toen binnen handbereik en hij had zijn hand niet naar haar uitgestrekt.
      'Je moet jezelf niet de schuld geven hiervan, Georgie,' zei zijn broer en George knikte. 'Dat weet ik. Ze heeft zelf een keuze gemaakt, maar ik begrijp niet waarom. Het klopt niet. Niets van dit alles klopt. Er moet een reden voor zijn, toch? Ze zou niet zomaar naar de duistere kant overstappen.'
      'Wat wil je nu doen, Georgie?' Fred keek hem peinzend aan.
      George haalde wanhopig zijn schouders op. 'Ik denk niet dat er iets is dat we kunnen doen. We moeten Harry, Hermione en Ron dit vertellen. Zij moeten dit weten.'
      'Wat moeten ze weten?'
      De tweeling keken schichtig achterom toen hun zusje vanachter het schuurtje opdook en de twee achterdochtig aan keek. 'Nou?' Ze legde haar armen over elkaar. De tweeling wisselde een blik en zuchtte. 'We moeten wat vertellen.'


Hi y'all! Ik heb een vraagje voor mijn trouwe lezers. We zitten nu al op hoofdstuk 30 en het is nog niet eens 1 september. Ik realiseer me dat dit verhaal nog best wel eens groter kan gaan uitpakken dan ik had voorgenomen. Nu vroeg ik me dus af wat jullie mening hierover is. Wordt het te langdradig? Vinden jullie dat het verhaal te groot word? Upload ik te weinig? Of missen jullie juist dingen en vinden jullie dingen onduidelijk? Ik kan me voorstellen, met de informatie die jullie elke keer krijgen, dat niet alles even duidelijk is. Zeker als het gaat om het gehele book Deadly Hallows. Zijn er dingen uit dat boek dat jullie hierin missen enzo. Lemme know. En als we toch bezig zijn, laat me maar weten wat jullie wel tof vinden!:P
Het is een enorm verhaal met veel rode draden en geschiedenis erin verwerkt (you'll read about that later), dus zelfs ik raak af en toe de draad een beetje kwijt haha. Gelukkig heb ik een aantal ontzettend toffe en actieve lezers, waar ik ontzettend dankbaar voor ben. Het verhaal heeft misschien maar 39 van de 150 abo's over gehouden, maar die 39 zijn wel de beste!(flower)






Reacties (12)

  • GossipGirl21

    Super

    2 jaar geleden
  • BOOKWURM

    Ik wil alleen maar verder om te weten hoe het nu uiteindelijk met die ketting zit. Die zit me nog steeds dwars like hoe moet ze hem nou af krijgen

    3 jaar geleden
    • Laleah

      Ik beloof je dat we steeds dichterbij komen! Ik kan natuurlijk niet mega snel vooruitspoelem ineens haha maar ik ben super dankbaar dat iedereen zo geduldig is!

      3 jaar geleden
  • angeljdk

    Wordt het te langdradig?
    Nee, het wordt niet te langdradig, maar als je zelf het idee hebt van wel, dan splits je het verhaal toch op. Ik zou een Between Angels en Demons part 2 niet erg vinden.

    Vinden jullie dat het verhaal te groot word?
    Zie mijn antwoord bij langdradig.

    Upload ik te weinig?
    Nee, hoor. Ik vind het wel leuk om elke week uit te kijken naar het weekend en weer een nieuwe hoofdstuk te zien. Doordeweeks het ik ook geen tijd voor quizlet.

    Of missen jullie juist dingen en vinden jullie dingen onduidelijk?
    Tot nu toe is het voor mij goed te volgen.

    Ook al heb ik geen abo, ik ben een trouwe lezer.

    3 jaar geleden
  • Chantilly

    Persoonlijk vind ik het niet te langdradig, maar dat komt vooral omdat ik gewoon verliefd ben op jouw schrijfstijl..! Ik vind het juist zo leuk en goed hoe je op alles let en dat niets vergeten wordt
    x

    3 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Moet ik hier nog op reageren? Hahah

    3 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha jouw mening ken ik wel gehe

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen