Foto bij 031 • Een gevaarlijk stel




Eleanor stond zwijgzaam naast Draco in de verduisterde tekenkamer. Alleen het haardvuur zorgde voor enig licht, al had Eleanor liever gehad dat het aardedonker was gebleven, dan had ze dit niet hoeven mee te krijgen. Voor haar zat Thorfinn Rowle, op zijn knieën voor Voldemort en smeekte voor genade. Er was nog niets gebeurd, maar Eleanor vreesde voor wat er zou komen. De angst in de ogen van de man gaf haar een onbehaaglijk gevoel en tegelijkertijd voelde ze hoe een tinteling van tevredenheid door haar lichaam suisde. Deze man had haar leven tezamen met de andere dooddoeners tot een hel gemaakt, nu kreeg hij zijn verdiende loon.
      Achter de Duistere Heer stond Draco's tante Bellatrix met volle teugen te genieten van dit schouwspel, terwijl Narcissa haar ogen neer had geslagen en Lucius hand vastpakte. De andere dooddoeners waagde zo nu en dan een korte blik, maar bleven zwijgzaam. Op bijna elk hoofd parelde de kleine zweetdruppeltjes in het oranjevergulden licht van de vlammen. Het nieuws dat haar vrienden aan de klauwen van de dooddoeners waren ontkomen deed haar goed. Maar ook wist ze dat zij en Draco nu het middelpunt zouden worden van het volgende plan. Voldemort wist waar hij zijn informatie moest zoeken en ze was nog niet zeker of ze dit zou geven. Het verwarde haar vaak. Zeker wanneer ze zich herinnerde hoe hatelijk ze aan het begin nog over haar vrienden had gedacht; 'hen verraden zou mij het minste energie kosten.' Dat had ze tegen Voldemort gezegd. Voelde ze dat nog steeds? Of was het enkel haar overlevingsinstinct die zijn vertrouwen probeerde te winnen? Ze wist het niet. Nu ze iedereen op de bruiloft had gezien, was ze er anders over gaan denken. Het waren nog steeds haar vrienden en ze hield nog steeds van hen. Dat zou niet zomaar over gaan. Ze keek opzij naar Draco. Maar voor haar leven en het zijne, wist ze wat haar te doen stond.
      'Dus nogmaals, Rowle,' snerpte de stem van Voldemort door de kamer. 'Het was jullie twee tegen drie kleine kinderen en je zegt dat jullie zijn verslagen in het duelleren en Potter weer kwijt zijn?'
      De doodsbange dooddoener durfde haast niet op te kijken. 'Mijn heer, vergeef het me. We konden er niets aan doen. We zullen hem achterna jagen!'
      Voldemort grijnsde zijn griezelig scherpe tanden bloot. 'Daar is het nu een beetje te laat voor.' Hij keerde zich richting de kinderen en hield zijn hand op naar de blonde jongen, die verschrikt in Eleanors hand kneep. 'Draco. Kom eens hier.' Zijn stem klonk als het gekraak van de heks die Hansel en Gretel haar huisje in lokte; dwingend en ruggengraatrillend sluw. Het moment dat Draco's naam over zijn grijsgekleurde tong rolde, gaf Draco een geschokt kneepje in haar hand. Een die ze bemoedigend teruggaf.
      Draco wisselde kort een blik af met Eleanor en stapte toen naar voren, haar arm kort met zich mee trekkend tot deze slap langs haar lichaam viel. Ze voelde hoe de nervositeit zich in haar lichaam opbouwde, maar haar gezicht liet niets zien. Ze keek toe hoe Voldemort zijn arm om Draco's schouder legde. Alleen al het idee dat hij zijn lichaam aanraakte, bezorgde haar rillingen.
      Een ranke, gebogen vinger werd naar Thorfinn geheven. 'Laat jij meneer Rowle even merken dat wij falen hier niet tolereren.'
      Draco keek de man verschrikt aan. Voldemort bleef Thorfinn treiterend aanstaren, met een duivelse grijns op zijn gezicht. Draco's huid werd zo bleek als zijn haar en hij staarde met gesperde ogen naar Thorfinn. De jongen haalde zijn staf weifelend tevoorschijn en richtte deze op de tovenaar. Draco's hand beefde hevig en zijn lippen waren in spanning op elkaar gedrukt.
      'Doe het, Draco. Nu,' siste de tovenaar in zijn oor. Draco's hand begon nog heftiger te trillen en hij klemde zijn kaken strak op elkaar, maar toen richtte Voldemort zijn eigen staf op Eleanor. 'Anders mag het meisje in zijn plaats.'
      Eleanor bevroor op haar plek. Ze staarde naar de grauwgekleurde hand die de staf ferm in de hand hield; geen twijfels en geen bevingen, alleen maar absolute zekerheid. Toch was ze minder angstig voor haar eigen leven. Ze keek naar Draco en voelde haar hart huilen. Ze had in zijn positie gestaan; gemanipuleerd, gek gemaakt van woede en angst door Voldemort om zijn vuile zaken uit te voeren. Maar nu was het haar dierbare vriend die deze daad moest verrichten. Net zoals toen. Ze herinnerde zich de Astronomietoren en hoe hij zijn taak niet had kunnen uitvoeren. Zijn motivatie was niet sterk genoeg, dat wist Voldemort nu. Zijn familie en zijn eigen leven waren geen motivatie genoeg om iemands leven te nemen, maar dat van haar wel.
      Eleanor rechtte haar rug en keek Draco recht aan, terwijl ze hem een zacht knikje schonk. Zij moest hard worden, alleen dan kon hij zijn motivatie vinden. Haar ogen flitsen naar de duistere tovenaar en lieten zijn weerzinwekkende blik niet meer los. Hij kon haar niet bedreigen. Zij was niet alleen. En Draco was niet alleen. Het werd tijd dat Voldemort zou leren dat zij één waren. Samen waren ze sterker, maar alleen waren ze gevaarlijker. Een grijns, bijna onopgemerkt, gleed over haar gezicht en toen flitsten de groene gloed door de kamer.
      Geschreeuw dat door merg en been ging vulde de kamer en Eleanor glimlachte alleen maar. Uiteindelijk werd de kamer weer gehuld in duisternis en sprak de tovenaar, die zijn staf van het meisje weghaalde en met een hoge, meedogenloze stem sprak: 'Nog meer, Thorfinn, of zullen we er maar een eind aan maken en je aan Nagini voeren? Heer Voldemort weet niet of hij je deze keer zal vergeven.. Draco, laar Thorfinn nog eens even merken hoe ontevreden we over hem zijn.. Vooruit, anders zul je zelf mijn woede voelen!'
      Een haardblok rolde om en de vlammen laaiden op. Eleanor keek Draco aan en ze stapte vastberaden naar voren, terwijl ze haar armen om zijn loshangende arm sloeg, haar staf trok en tezamen met Draco een tweede spreuk op de dooddoener afvuurde.

Y'all looking forward to the Hogwarts Mystery game? Ik wel! Komen jullie joinen in het Quizlet topic voor de game! It's getting closerrr!
Click me!



Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Gaaf stukje

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Leuk hoofdstuk! Wel een beetje laat omdat ik het redelijk druk heb

    2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Nice stuk!:)

    2 jaar geleden
  • Fioree

    Ik heb er zooooo vel zin in(hoera)(yeah)

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Gaaf stuk weer! Eleanor is echt een groeiende personage!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen