Foto bij 077

Taylor Lancaster

Genietend loop ik over de JJ Market met een ijsje en Dominics arm om me heen. Echt van alles ligt hier uitgestald. Van vintage kleding, meubels, kunstwerken, eten en ik zag net nog kleine apen als huisdieren. Niks is te gek. Heerlijk voor een rustig dagje. Toch heb ik deze keer geen jurk aangetrokken.
'Is het lekker?'
Ik knik naar hem. 'Ja,' grijns ik. Om dan te zien dat hij zijn ijsje op heeft.
'Wat?' reageert hij. 'Twee bolletjes op een hoorntje is ideaal want dan heb ik een arm over voor jou.'
Ik schud mijn hoofd even. 'Wat denk je zo van Starbucks? Er zit er eentje verderop,' wijs ik.
Zijn ogen lichten op. 'Is goed...' Hij wordt onderbroken door zijn telefoon. 'Alex,' glimlacht hij en wordt hij dan stil.
Zelf loop ik naar een kraam waar ik een tank top van Nike zie hangen. Mijn trui bind ik om mijn middel. Iets dat meteen veel verschil maakt. Zolang je met openbaar vervoer hier reist heb je een trui nodig omdat ze vaak de air conditioning vol aanzetten dat het gewoon fris is. Totdat je buiten komt want dan trek je binnen vijf minuten je trui weer uit zo warm is het. Met een paar woordjes die ik ken koop ik de zwarte tanktop met de tekst erop. Samen met nog een zwarte tanktop, waar alleen het Nike logo op staat en een grijze pet. Afwisseling en dat krijg ik echt wel in de weekendtas, die ik bij Anan achterlaat.
'Nee, ik ben op de JJ weekend markt met Tae,' klinkt het achter me. 'Taylor, je kent haar wel. Lancaster.' Weer stil. 'Ja, zie je wel dat je haar kent.'
Ik lach wat en vouw ik de kleding op dat het in mijn rugtas kan. Dat is beter dragen. Als we een paar kraampjes verder zijn zie ik weer een capri sweatbroek. Voor hier is dat perfect. Niet te kort en nog eens lekker wijd. Hoewel de verkoper wat gebrekkig Engels kent, kan ik toch de capri broek kopen en is er nog wat van de prijs af gegaan. Een geslaagde en rustige dag.
Opeens stuitert Dominic. 'Starbucks.' Zijn telefoon heeft hij alweer in zijn zak gestopt. 'Alex zie ik morgen wel en gaan we ergens trainen. Ga je mee?'
Ik schud mijn hoofd. 'Ik moet de was doen, wat vast bij Anan kan, en ik moet wat video's bewerken en mails beantwoorden.'
'Dus dan moet ik het zonder je doen?' Hij trekt een zielig gezicht. 'De avond dan voor ons?' stelt hij voor.
'Dat kan wel,' knik ik naar hem.
Waardoor hij gelijk vrolijk reageert. 'Jippie.' Om dan een kus van hem te krijgen.
Als we bijna voor Starbucks staan, draai ik mijn hoofd naar hem. 'Wat wil jij drinken?'
'Frappucino,' antwoordt hij.
Ik lach erom. 'Ik ook maar dan een karamel frappucino. Erg lekker.' Vervolgens ga ik naar binnen en heb ik maar een paar mensen voor me. Geen vijf minuten later heb ik onze ijskoffie en loop ik naar buiten.
Dominic geniet duidelijk van zijn ijskoffie. 'Wat heb je gekocht?'
'Twee tanktops, een capri trainingsbroek en een pet,' zeg ik en neem ik een slok van mijn frappucino. 'Van Nike en dat was nu een koopje. In de winkel betaal je al gauw het dubbele.' Dat vind ik juist het mooie aan deze markt want je kan voor veel minder goede spullen kopen.
'Nice, dat wil ik straks wel zien want ik had Alex toen aan de lijn.' Hij slurpt luidruchtig weer een paar slokken op.
In plaats er wat van te zeggen, doe ik met hem mee. Dat het wat blikken van sommige mensen oplevert, doet me niks. De man naast me, lijkt niks anders dan trots te zijn en legt hij een arm om me heen.
'Straks met wat te eten naar het Chatuchak park gaan? Er zijn daar tig duizend plekken om wat te doen?' glimlacht hij. 'Vol met stangen, muurtjes, randen, bomen en alles.'

We zijn in het Chatuchak park en bij een speelplaats. Vol met muren, randen, speeltoestellen, stangen en pilaren. Nu eerst lunchen.
'Het is hier bijna een parkour en freerunning paradijs.' Dominic kijkt om zich heen.
Ik grinnik en neem weer een hap met mijn eetstokjes. 'Wat is dan wel het ultieme paradijs voor parkour en freerunning?' Dat zou nog eens een interessant gesprek worden.
'Hm,' zegt hij nadenkend en met een volle mond, wat hij dan doorslikt, 'Santorini is geweldig. Verder ben ik wat bevooroordeeld want daarna komt voor mij Sydney en dan Londen. Wat vindt jij het ultieme paradijs?'
Ik slik eerst mijn hap door. 'Ehm, de steden aan te houden. Santorini, ik ben afgelopen jaar daar nog op vakantie geweest met de meiden. Reading, thuis in Engeland en puur voor de daken daar. Parijs staat ook in mijn lijstje en Londen. Ik moet zeggen dat Barcelona ook wel punten scoort. In Sydney ben ik nog niet geweest dus dat kan ik nog niet zeggen.' Ik neem weer een hap.
'Daar kan ik wat aan doen,' gebaard hij met zijn eetstokjes. 'Waarom ga je niet met mij mee naar Sydney voor een tijdje? Of moet je weer snel terug naar huis?'
Mijn telefoon maakt dan geluid en pak ik dat ding uit mijn tas. Wat ik wel zo veilig vind. 'Daar kom ik morgenmiddag achter. Misha stuurt me net een herinnering dat we een Skype afspraak hebben.'
'Ja, middag hier en in de ochtend daar,' lacht hij.
Pas als we uitgegeten zijn, gooien we het weg en kijk ik rond in het park.
'Hier is Pasha geweest. Samen met Stas,' geeft hij dan aan. 'De video staat op onze website en duurt net twintig seconden, als ik me niet vergis. Ze hebben ook dit stuk genomen.' Hij wijst naar de paddenstoelen. 'Als Jason er zou zijn, zou hij de speeltuin pakken en zeggen dat de vloer lava is.'
Waar ik wel mee uit de voeten kan. 'Deze keer niet. Ik wil juist wat grotere sprongen doen. Thuis vlieg ik al over straten heen en dat wil ik niet verleren.'
'Is het dan een groot verschil met wat je thuis doet?' wilt Dominic weten.
Langzaam knik ik. 'Thuis doe ik meer aan parkour met de meiden. Andere vrienden, die ik daar heb, doen eveneens aan parkour. Freerunning is dan wel wat anders. Dat is meer met sprongen, flips en alles.'
'Tja, dat is ook het verschil tussen parkour en freerunning,' is hij het met me eens. 'Maar wat komt er nu in je op?'
Met een glimlach kijk ik op naar hem. 'Wall flip, kurkentrekker, de muur op en met een front flip eraf.'
Hij lacht uitgelaten. 'Dus je bent een traceur én een freerunner? Je kent in ieder geval het verschil.'
'Ja, en misschien moet ik eens uitleggen wat het verschil is,' knipoog ik en haal ik de Hero uit mijn tas. 'Dat wordt regelmatig gevraagd.'
Dominic knikt en pakt de Hero over. 'Zo is het makkelijker.' Met een paar vingers telt hij af en zet hij de camera aan.
'Hey guys, daar ben ik weer. Deze keer in het Chatuchak park,' leg ik kort uit. 'Vandaag wil ik jullie het verschil uitleggen tussen parkour en freerunning. Wat ik doe met voorbeelden.' Ik glimlach naar de camera en loop naar het stuk toe om te doen wat ik eerst in gedachten had. 'Freerunning is eerder een soort show omdat je verschillende sprongen en flips maakt aangepast aan de omgeving waar je je bevindt. Een demonstratie.' Ik ren op de muur af en begin met een wall flip. Gevolgd door een kurkentrekker, de muur op met een wall run en wall climb. Om er af te komen met een front flip en ga ik terug naar de camera. 'Voor je het gaat vragen, ja, ik heb al een warming up gehad. Goed, dit is dus een demonstratie van freerunning. De naam zegt het zelf je want het geeft je vrijheid en ruimte om er iets van te maken en allerlei sprongen te maken. Parkour is net iets anders want daar gaat het erom om van a naar b te gaan en om over de obstakels heen te gaan zonder snelheid te verliezen. Ja, je ziet dan soms wel een side flip of een front flip maar meer ook niet. Dan zijn een speed vault, kong, lazy vault, een thief vault erg belangrijk omdat je snel en makkelijk over een obstakel heen komt. Nu een kleine demonstratie van parkour. Hier is wel een mooi stuk. Elke actie is afzonderlijk van elkaar want daarom oefenen traceurs het regelmatig om uiteindelijk het echte parkoers volledig af te leggen.' Ik loop wat door waar ik muren heb van verschillende hoogtes en een klimrek. 'Het zijn dus eerst kleine stukjes en als je dat onder de knie hebt, kun je het grotere parkoers doen.' Ik neem een aanloopje en ga met een dubbele kong over de rode muur, een precisie sprong naar het tweede muurtje, striding omhoog en op de rode brug spring ik van een kong naar een cat op de boom die er staat. Waarvan alles nog in één keer goed gaat ook. Daarna terug naar de camera.
Dominic steekt zijn duim op. Als een teken dat hij alles er goed op heeft.
'Dat is dus parkour omdat je iedere keer bij elke actie of sprong, die je maakt van a naar b gaat,' leg ik uit. 'Ik hoop dat het zo wat duidelijker is voor jullie want ik heb de vraag wel een paar keer voorbij zien komen.'
Dan draait Dominic de camera naar zichzelf. 'Hoi,' zwaait hij naar de lens, 'ik ben vandaag gepromoveerd naar cameraman.'
Lachend merk ik dat de camera weer naar mij staat. 'Hij is ook leuk gezelschap.' Ik wil nog niet iedereen zeggen dat we nu samen zijn.
'Tae, wat denk je dat je zelf bent. Een traceur of een freerunner?' vraagt hij dan.
'Ik ben allebei,' beantwoord ik zijn vraag. 'Thuis heb ik vooral mensen om me heen die aan parkour doen. Waaronder de meiden,' ga ik verder, 'nu bevind ik me tussen freerunners. Ik pas me dus gewoon aan aan de omgeving.'
'Wat is absoluut je favoriete sprong om te maken?'
Ergens had ik kunnen weten dat hij nog iets wilde doen. 'Zelf doe ik graag de kurkentrekker en de vlinder twist. Op mijn eigen manier.'
Vanachter de camera knipoogt hij. 'Laat maar zien.'
Wat ik ook doe. 'Dat was het voor vandaag. Like, comment, subscribe, en ik zie jullie de volgende keer. Hi, mam, groetjes.'
Lachend zet hij de camera uit. 'Dat is wel mijn ding. Dus je moeder kijkt naar je video's?'
'Ja, mijn vader ook,' knik ik. 'Gewoon samen nog wat trainen? Ik wil ook wel wat voor jou opnemen.'
'De batterij was leeg dus die moest ik thuis laten om op te laden.' Hij trekt een verdrietig gezicht.
Ik haal mijn schouders op. 'Dus, je kan ook mijn camera lenen. Als je er maar voorzichtig mee bent.'
Gelijk begint hij te grijnzen en geeft hij mij een kus. 'Dat altijd,' beloofd hij.

Reacties (1)

  • Malikx

    leuk en schattig haha

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen