Foto bij 079

Taylor Lancaster

Dit is serieus niet te geloven. Anan waarschuwde me eerst dat het mogelijk niet gaat lukken maar volgens de wooncorporatie mag ik zelfs kiezen. Er staat zelfs een appartement te huur op de zeventiende verdieping en is tegelijk nog eens gemeubileerd. Wat helemaal ideaal is.
'Dit is Mayteekul van Winner Estate,' stelt Anan hem voor aan mij. Wat hij voor mij bij de man doet.
De man was in de buurt en veel te blij dat er interesse was voor het huren van een appartement, dat hij gelijk in staat was voor een bezichtiging.
'Het is een appartement van honderdvijfendertig vierkante meter, twee slaapkamers, twee badkamers, een woonkamer, keuken, twee balkons en een parkeerplaats,' vertaald Anan voor me.
Ik lach wat en volg hen naar binnen. 'Een auto heb ik hier niet nodig. Of zit dat er hoe dan ook bij inbegrepen bij de huurprijs?'
De twee praten Thai en is het nauwelijks te volgen. Tot Mayteekul lacht.
'Ehm, hij is bereidt om er duizend baht af te halen van de prijs als je echt geen auto hebt en niet wilt aanschaffen ook,' zegt Anan met een serieus gezicht. Toch staan zijn ogen redelijk vrolijk. 'Dat betekent dat je per maand zevenentwintigduizend baht betaald. Omgerekend is dat zeshonderd en tien pond per maand,' vervolgt hij wat zachter. 'Hij mag je wel om je eerlijkheid want ze gaan niet snel omlaag met de prijs.'
Ik kan zien dat alles mooi licht is, een donkere vloer, inbouwkasten in de hal, de keuken ziet er goed uit met een redelijke koelkast. 'Er komt geen auto, nee.' De rondleiding gaat door en zie ik een slaapkamer waarvan het bed in de hoek staat. Hier kan ik een werkkamer van maken en dan blijft de woonkamer nog redelijk opgeruimd. Genoeg kastruimte, dat valt me wel op. 'Door een taxi scooter te nemen kom ik sneller ergens dan wanneer ik zelf rij. Het is nog goedkoper ook.'
'Dat is zo,' haalt hij zijn schouders op. 'Alleen de grote slaapkamer nog en dan kun je met mij mee. Je krijgt een paar dagen bedenktijd.'
'Daar ben ik blij mee,' knik ik. 'Toch wil ik van tevoren weten wat hij nodigt heeft als ik ja zeg. Momenteel ben ik hier op vakantie en heb net genoeg bij me. Een bankrekening heb ik nog niet of kan ik mijn bankrekening opgeven die ik in Engeland heb? Hoe werkt dat?'
De mannen praten weer Thai.
Waarop ik de laatste slaapkamer krijg te zien. Opnieuw licht, mooie warm houten meubels en kasten. Een normaal tweepersoonsbed. Zelfs een raam. Hm, ik zou alleen ander overtrekset erop leggen en misschien andere kussens aanschaffen. De balkons had ik al gezien. Een bij de keuken en de ander bij de woonkamer. Moet eerlijk zeggen dat het verleidelijk is om gewoon ja te zeggen. Ik kijk nog in de badkamers maar die zien er ook goed onderhouden uit.
'Als je hem gewoon betaald per maand maakt het hem niet uit waar het vandaan komt. Als jij maar de rekeninghouder bent,' legt Anan dan uit.
Om mijn hoofd te schudden. 'Denk jij dan dat ik iemand aan mijn geld laat komen. Het is mijn verdiende geld en daar werk ik hard genoeg voor. Niemand komt zomaar aan mijn geld.'
Anan grinnikt en weet ik dat hij de nette versie vertaald naar Mayteekul. 'Dan zit dat wel goed. Hij wilt je e-mailadres zodat je alles naar hem op kan sturen voor een appartement, als je het wilt hebben. Er zijn er nog twee, anders dan deze. Lichter, witter en met hoogglans.'
'Ik heb het niet zo op hoogglans vloeren, plafond of meubels. Dus daar pas ik voor.' Kort kijk ik naar Anan. 'Maar dit appartement voelt wel goed. Even voor jou, is een bankrekening hier handiger of maakt dat niet veel uit?'
'Wel als je hier wilt blijven wonen,' zegt hij. 'Je zal nog wel even om moeten rekenen maar dat heb je zo onder de knie.' Hij draait zich naar Mayteekul om mee te praten.
Daarna verlaten we de zeventiende verdieping. 'Dus nu even een bankrekening hier openen en zorgen dat ik op die rekening mijn geld krijg om per maand de huur te kunnen betalen,' vraag ik hem.
'Ja, daarvoor krijg je vijf dagen want ik heb gezegd dat je hier een bankrekening wilt openen voor je financiële zaken,' gaat hij verder. 'Maar voor nu, terug naar beneden naar mijn huis.'

Juist omdat Dominic een verrassing heeft en het dak op wilt, heb ik me luchtig omkleed maar wel dat ik me erin kan bewegen. Dus gewoon een korte legging met een topje en mijn pet. Al is het wel met oordopjes in, die ik nog bij het shoppen tegenkwam op de weekendmarkt.
'Niet kijken.' Hij legt zijn hand over mijn ogen. 'Het is een verrassing.'
Ik zucht wat. 'Hoe kan ik nou zien waar ik heen ga, als jij je hand over mijn ogen legt? Het enige dat ik weet is dat we het dak op gaan en dat het iets met eten te maken moet hebben, want ik mocht niet eten van je.'
'Nouhou,' klinkt het wat zeurderig en toch bespeur ik iets van zenuwachtigheid.
Om dan mijn schouders op te halen. 'Wat? Een plus een is twee, Dom, een conclusie die je zelf ook zou trekken.'
Alsof hij het dan opgeeft, zucht hij. 'Dat is ook weer waar.'
We gaan een trap op en een deur door. Wat verraad dat hij hier al geweest is. Dan krijg ik opeens een lieve kus op mijn wang.
'Doe je ogen maar open.'
Iets wat ik doe en zie ik een kleed op de grond liggen. Samen met wat plastic tasjes en ruik ik de lekkere geur van het eten. Thaise keuken. Heerlijk. Lekker in het zonnetje ook, die nu langzaam iets afzakt. 'Een leuke verrassing al is het de omgeving en het gezelschap die het hem doen.' Ik draai me om en schrik ik als hij opeens een doosje laat zien.
'Taylor Lancaster, wil je mijn vriendin zijn?' Hij doet het doosje open.
Waar een bruine, gevlochten armband in ligt. 'Ja,' stotter ik haast, 'n... natuurlijk.'
Dominic haalt het armbandje eruit en doet het om mijn rechterpols. 'We daten wel even en ik wilde het officieel maken.'
Gelijk sta ik in een paar sterke armen en til ik mijn hoofd omhoog voor een kus. Waar hij gretig op in gaat terwijl het toch weer een lieve en tedere zoen wordt. Niet dat het lang duurt want dan verbreek ik het zelf. 'Mijn maag begint onderhand te knorren en dat ruikt erg lekker.'
'Kom zitten en val aan,' grijnst hij met een twinkeling in zijn lichte ogen.
De tasjes gaan open en kunnen we eten. 'Weet je, ik heb ook goed nieuws,' begin ik voorzichtig. 'Als Fugite willen we volgend jaar met een fabriek gaan werken voor een kledinglijn. Om kortere lijnen te hebben naar China emigreer ik hierheen. Ik heb vandaag, met hulp van Anan, nog een appartement gezien op de zeventiende verdieping die te huur staat. Het staat voor mij al vast dat ik ja gaat zeggen maar eerst mijn financiële zaken op orde hebben,' leg ik uit, 'en het mooie eraan is dat Sydney opeens heel wat dichterbij ligt.'
Dominic laat zijn bakje eten vallen, inclusief zijn eetstokjes, en trekt mij op schoot. 'Dit is serieus de beste dag van mijn leven.'
Ik krijg geen kans om te reageren of hij drukt zijn lippen op de mijne en beland ik zelfs op mijn rug op het kleed. Behalve dan dat ik hem verwelkom voor een zoen en leg ik mijn armen om zijn nek. 'Dom, het eten,' fluister ik en ben ik wat buiten adem.
'Kan me gestolen worden,' mompelt hij. 'Ik heb een lieve, zorgzame en gekke vriendin en ze komt nog eens dichter bij me wonen.' Hij drukt een kus in mijn hals en richt zich dan op. 'Misschien moet ik dan maar eens een ander soort visum aan gaan vragen want dan kan ik je vaker zien.'
Ik hou hem tegen door mijn hand op zijn lippen te leggen. 'Ik denk dat jij zelf ook wel weet dat het gezond is in een relatie dat je tevens wat tijd voor jezelf hebt. Je vraagt me net officieel of ik je vriendin wilt zijn terwijl we er beide over eens zijn dat we het rustig aan doen.' Ik kijk hem aan. 'Jij zal dingen gaan doen met de anderen voor Team Farang en ik hetzelfde met de meiden voor Fugite. Het is niet zo dat we het bed delen want daar hebben we geen haast mee. Eerlijk gezegd, wil ik daar juist wat langer mee wachten. Geloof me, ik weet wat ik mis maar een relatie bouw je op en met wederzijdse vertrouwen, respect en eerlijkheid naar elkaar toe. Geen geheimen.'
'Geen geheimen. Heb je dan een geheim?' wilt hij weten en gaat hij normaal zitten.
Wat ik ook doe. 'Ik heb niet zozeer een geheim maar wel een grote angst die van tijd tot tijd naar boven komt.' Ik neem een slok van een flesje water en ben blij met de stilte. 'Dat ik geen kinderen meer kan krijgen. Niet elke sprong gaat even feilloos en ik ben wel een paar keer op mijn buik beland. Iets wat op de trampoline vanzelf gaat voor een Cody...' Een snik is voldoende dat ik terug op zijn schoot beland.
'Je hebt volkomen gelijk dat een relatie bestaat uit respect, vertrouwen en communicatie. Seks is daar niet echt bepaald essentieel voor maar maak je niet zo druk,' schudt hij zijn hoofd. 'Als je meer rust wilt hebben, ga je naar het ziekenhuis voor een controle. Je bent jong, gezond en fit. Ik zie dan geen reden waarom het niet zou kunnen. Zo ver zijn we anders nog lang niet. Je bent net officieel een kwartier mijn vriendin.' Voor heel even kijkt hij me aan. 'Ik blijf vannacht bij je, en maak je niet druk. Gewoon in mijn armen.' Zijn ogen hebben een blik van een belofte en iets anders. 'Ik laat je niet in de steek. In het geval van een doemscenario en je kan het inderdaad niet, verlaat ik je niet. Er zijn andere manieren. Zo lang ik jou maar niet kwijt raak,' verzekert hij me.

Reacties (1)

  • Malikx

    Zo schattig hihi

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen