Foto bij 084

Taylor Lancaster

Als ik de afzender mag geloven, komt dit uit Engeland. Ik maak de doos open en haal ik er twee T-shirts uit, in het zwart en wit, met een zwarte hoodie. Voorzien van het Nightscape logo. Uit de volgende doos komt de basis kleding van Storror. Wat puur mijn eigen kleding is. In Engeland hebben ze het gewoon ingepakt en opgestuurd. Hetzelfde met de doos daarna. Het topje, twee T-shirts, een trui en een hoodie zijn allemaal van ons met de naam Fugite erop en de datum. Ik heb zelfs kleding van team Farang.
'Ik heb hier nog twee dozen,' zegt Dominic en zet hij beide dozen op de grond. Waarvan de één groter is dan de ander. 'Bij deze staat nog een afzender. Amerika.'
Met grote ogen kijk ik kort naar hem en begin dan de doos open te maken. 'Yay, hier hoopte ik al op.' Het eerste wat eruit komt, is een tank top van Tempest.
'Ho, er zit nog iets bij,' lacht hij om mijn reactie.
Om dan een envelop te krijgen en maak ik het open. In het briefje staat weer dat Jesse hoopt mij weer een keer te zien. Samen met de uitnodiging dat ik welkom ben om bij hem te logeren. 'Ik heb een slaapplaats in L.A., als dat nodig is. Mocht ik er eerder zijn voor de film en ze hebben nog niks,' knipoog ik en geef ik de brief aan hem.
'Dat is juist het mooie aan freerunning en parkour, het is een wereld op zichzelf en door de vriendschappen zetten we altijd de deur open voor andere freerunners,' knikt Dominic en legt hij de brief, na het gelezen te hebben, op tafel. 'Van wie is de andere doos? Daar staat geen afzender bij.' Hij onderzoekt de doos.
'Geen idee, maar daar zal ik zo wel achter komen,' grinnik ik en open ik de doos. Om er dan achter te komen dat het een pakket is van Nike. Een voor een pak ik de kleding eruit. Er zitten zelfs een paar petten bij en zonnebrillen. Inclusief schoenen, sportbeha's en armband waar mijn iPad in past voor het sporten zodat ik muziek kan luisteren. Alles goed en wel uitgepakt, kijk ik naar wat er op de grond ligt.
'Wauw,' glimlacht Dominic, 'sponsors, dan willen ze dat je hun kleding en spullen gebruikt.'
Hummend knik ik instemmend. 'Dat zeker, toen ik net begon met Nike had ik ook zo iets als dit gekregen.' Dat is waar ook, ik moet weer met Michelle afspreken via Skype. Uitleggen dat ik soms wel naar Engeland kom maar ik woon officieel hier in Bangkok. Kan ik gelijk vertellen dat mijn planning wat drukker gaat worden. 'Maar nu kan ik weer shirts aan trekken van de anderen en van onszelf.' Er wordt gebeld en staat Dominic op om open te doen.
'Hi, verkeerd bezorgd.' Anan komt naar binnen met zijn handen vol. 'Van WFPF, Novel Ways, Etre Fort en KRAP. Ik heb alles maar in één doos gedaan want dat scheelt in sjouwen.' Hij zet de doos dan neer. 'Ik wil het niet eens weten,' zegt hij dan met een blik in mijn chaotische woonkamer, met kleding overal.
Lachend duik ik half in de grote doos. 'Anan, ik heb eerst een betaalde baan gehad en van dat salaris heb ik gespaard. Normaal kom ik niet aan mijn spaarrekening tenzij het voor een vlucht is of grote aankopen.' Er komen dan nog meer wijde tank tops, T-shirts, truien en hoodies te voorschijn. Samen met een paar broeken. Elk in een redelijk normale kleur en het logo of de naam van een andere freerunner erop. 'Nu kan ik weer aan wat ik normaal draag. Alleen mijn broek, schoenen en bh zijn van Nike. De rest is altijd van iemand anders,' leg ik uit.
'Ik zie anders ook broeken ertussen,' zucht Anan.
Ik schud mijn hoofd om zijn reactie. 'Ja, ik trek deze broeken alleen aan als ik naar een land gaat waar het wat kouder is.' Tegelijk bedenk ik me iets anders. 'Anan, ik vertrek eind oktober naar L.A. voor drie maanden. Denk je dat het goed is, als ik het verhuur aan andere freerunners?' Alles uitgepakt, kom ik ook nog stickers tegen van ieder team.
'Zolang je het maar netjes houdt en dat er geen overlast is, kan het wel. Het is jouw appartement nu en je weet zelf ook wel dat er vaak vrienden langs komen,' knikt hij langzaam. 'Al denk ik niet dat je het geheel gratis wil doen.'
Daar kennen ze me te goed voor. 'Hoe klinkt honderd baht per persoon per nacht?'
'Goedkoop,' reageert Dominic. 'Geheel gratis kan weer niet want je moet hoe dan ook toch de rekeningen betalen per maand. Het is nog altijd goedkoper dan MeStyle.'
Waar Anan het mee eens is. 'Zet een bericht uit via Twitter dat je je appartement verhuurt voor die prijs en hoelang je zelf weg blijft. Je kan een reservesleutel aan mij geven voor eventuele huurders.'
'En een sleutel voor Dom,' ga ik verder. 'Voor jou is het gratis...'
'Yes, privileges,' juicht hij met zijn armen in de lucht.
'Huurders of geen huurders, ik zou het toch fijn vinden als er soms iemand even hier kijkt.' Ik pak mijn glas van tafel.
Beide mannen knikken.
'Voor de post en de planten. Ik kan in de avond wel even hier komen,' is Anan het er mee eens. 'Je bent zeker wel een ondernemer. Stil zitten komt niet voor in je woordenboek.'
'Je moet haar planning eens zien,' grijnst Dominic.

Zenuwachtig wacht ik op het beeld van de andere kant. Vanochtend was het een bezorgdag want er zijn allerlei pakketten aangekomen. Nog keurig op tijd. In de middag ben ik nog wezen zwemmen en nu Skypen met mijn ouders en Dominic.
'Je zal zien dat het goed gaat,' mompelt Dominic naast me.
Waardoor ik opzij kijk. 'Dat is het niet, ik ben wat zenuwachtig omdat ik niet weet hoe het tussen die twee gaat. Mijn ouders zijn zeker tien jaar gescheiden en ze hebben elkaar al vijf jaar niet meer gesproken.'
'Je hoopt dat ze elkaar niet gewurgd hebben of zo,' grinnikt hij dan.
Op de televisie veranderd het beeld van sneeuw naar normaal en kan ik mijn ouders zien zitten. 'Hoi mam, pap,' begin ik.
'Hallo schat,' zegt mijn moeder als eerste, 'je ziet er goed uit.'
Mijn vader knikt weer. 'Zeker, en jij moet Dominic zijn.'
De man naast me knikt eveneens. 'Noem me maar gewoon Dom, zo noemen al mijn vrienden me.'
'Hij is niet anders gewend,' lach ik.
Waar mijn moeder om moet lachen. 'Hoe lang kennen jullie elkaar? Hoe lang zijn jullie bij elkaar nu?'
'Ik ken haar vijf jaar en we hebben net twee maanden een relatie,' beantwoordt Dominic de vraag.
Klopt. 'We hebben geen geheimen voor elkaar. Hij weet alles van me.'
'Zelfs je allerdiepste geheim,' zucht mijn moeder. 'Wat ik niet eens weet.'
'Die heeft ze niet. Alleen is ze ergens bang voor maar ja, ik weet alles,' vervolgt Dominic.
Mijn vader kijkt serieus. 'En hoe zit het dan met Benj? Ik heb begrepen dat er iets gebeurd is tussen hem en jou.'
'Volgens Deanna houdt hij van je en mist hij je,' voegt mijn moeder er aan toe. 'Ik weet niet wat er gebeurd is maar...'
'Mam, dat is gebeurd. Het verleden is het verleden en ligt achter me. Jij hebt altijd gezegd dat ik iemand moet zoeken die lief is, zorgzaam en mij accepteert zoals ik ben. Dom is ook erg beschermend,' ga ik verder. 'Toen ik hem vertelde van Riley, kon ik zien dat hij woedend was. Hij is serieus in staat om Riley te vermoorden.' Wat dat betreft kan ik Doms reactie niet vergeten.
Dominic knikt. 'Ik weet alles van haar,' glimlacht hij.
'Ho even, je weet nog niet alles,' hou ik hem tegen. Doelend op dat we nog altijd niet het bed delen.
'Wat weet hij dan nog niet?' wilt mijn vader weten.
'Ehm, ik weet nog niet waar ze haar tatoeages heeft verstopt,' zegt Dominic dan en wijs genoeg om om het onderwerp heen te gaan.
Nu is mijn moeder wat in de war. 'Waarom zou je dat niet weten? Die zitten niet op bepaald schokkende plekken of...'
'Mam, we delen het bed niet op die manier,' onderbreek ik haar. 'Ik had gehoopt dat je daar wel de dubbele betekenis in zou zien.'
Waarop mijn vader, en Dominic, in de lach schieten. 'Ik dus wel, maar goed, hoe gaat het verder? Wanneer kom je weer hierheen? Ik weet dat je een appartement hebt in Bangkok. Hoe gaat het met werk?'
'Dit is mijn planning zoals het er nu uitziet. Straks eerst voor een paar weken naar Sydney en dat is dan de laatste week van juli en de eerste week van augustus. Dan kom ik naar Engeland voor de maand augustus en de eerste twee weken van september,' vertel ik. 'Op vijfentwintig september ga ik naar Santorini voor Art of Motion om daar te trainen en pas na de finale, op negen oktober, ga ik eerst terug naar huis in Bangkok. Daar blijf ik tot twintig oktober want dan moet ik naar L.A. voor een rol in een film en als stuntvrouw. De opnames zullen tot februari duren, eigenlijk januari maar er is gezegd dat het uit kan lopen. Voorlopig ga ik dan weer terug naar huis in Bangkok en dan komen een paar meiden naar mij toe. Voor de zomer, van één juni tot dertig juni, zit ik met de anderen in Pennsylvanië in Amerika om daar gastdocent te zijn bij Camp Woodward.'
Mijn moeder kijkt me met grote ogen aan. 'En dat weet jij uit je hoofd?'
Dominic moet er om lachen. 'Ze heeft vanochtend alles nog in haar agenda gezet dus nu weet ze dat nog. Over een paar dagen niet meer.'
'Klinkt als een drukke tijd,' reageert mijn vader.
'In het komende jaar willen we een normale kledinglijn maken met een fabriek hier in China. Daarom komen er een paar meiden hierheen om onze kledinglijn te bespreken,' vertel ik verder. 'We hebben hier zelf voor gekozen. Bijna tien maanden geleden hebben we voor het eerst een contract getekend voor management. Nu gaat het pas echt beginnen want het echt opzetten van Fugite hebben we achter de rug.'
Daardoor lacht Dominic. 'Nu begint het leuke werk echt.'

Reacties (1)

  • Malikx

    Gaat hij fan mee of niet?

    2 jaar geleden
    • Writex83

      Dat merk je vanzelf. Al heeft Dom ook zelf dingen te doen. Hij kan niet altijd mee. ^^

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen