Foto bij Letter 2

Lieve Liam,

We zijn een half jaar verder, en niets is veranderd. En eigenlijk is ook alles veranderd. Ik spreek je niet meer. Sarah heeft je volledig in haar macht. Maar toch ben je niet trouw. Je bent twee keer de fout ingegaan. Heb je haar dat eigenlijk al wel verteld? Weet ze wat er tussen ons heeft gespeeld?
Ik durf niet meer met je te praten. We hebben bijna alle lessen samen, maar als we elkaar spreken is er ruzie. Discussie. Niets beter. Het is alsof we elkaar niet meer kennen. Alsof er nooit iets van liefde geweest is.
Overal waar je kan laat je weten hoe gelukkig je bent met Sarah.
Ik moet door.
Ik kan niet anders.
Als ik zo door blijf gaan maak ik mezelf en iedereen om me heen kapot. Iedereen ziet me kapot gaan, en het breekt iedereens hart. Dana heeft me al gezegd dat als dit zo doorgaat ik mezelf helemaal laat wegkwijnen.
Het is zwaar Li, het is echt heel zwaar. Ik herinner me nog die gesprekken die we hadden.
Je hebt het er zelf over gehad om dingen te doen achter Sarah's rug om... Dat doe je niet als je verliefd bent toch?

<Wat wil je gaan doen dan?
> Idk?
>Ik kan je wel leren koken? Of we bestellen een keer eten haha
<Ja, maar je gaat toch niet én koken én bestellen? :')
>Why not, kunnen we tussendoor andere dingen doen ^^
>Zolang je Sarah er maar niets over zegt
>Heb geen zin in gezeur
<Yeah
>Anders krijg je dat "Weet je wat Liam gedaan heeft" gezeur
>En daar heb jij vast ook geen zin in toch?
<Sure...
<Ik zeg niets...


Sommige gesprekken voer je niet op zo'n luchtige manier. Je hebt geen idee hoe erg je me ermee hebt gekwetst. Je breekt mijn hart, elke keer weer.
Misschien moet ik doorgaan met mijn leven. Je vergeten. Een ander vinden.
Ik kan het alleen niet. Ik hou van je...
Je bent zo ontzettend belangrijk voor me. Je bent de enige persoon waar ik voor de volle honderd procent voor wil gaan. De enige man waar ik me veilig bij voel. Het idee dat er iemand anders is, geeft me de rillingen.
Ik heb wel eens aan andere jongens gedacht, maar toch. Het geeft me totaal geen veilig gevoel. Ik weet dat iedereen om me heen me liever met een ander ziet, maar ik kan het echt niet.
Ik heb veel nagedacht, veel gesproken met anderen. Maar voor iedereen is het heel makkelijk. Gewoon je erover heen zetten, en doorgaan met je leven. Accepteer gewoon dat het hopeloos is, klaar.
Maar ik kan het echt niet. Ik kan niet gewoon mijn gevoelens uitzetten. Liefde is niet te sturen. Was het maar te sturen. Ik zie wel dat je gelukkig bent.
Niet dat je niet bent veranderd. Je bent anders. Je bent gevoellozer. Je bent eigenlijk gewoon makkelijk gezegd een eikel.
Alles draait om jou. Niet om jou en Sarah, maar alleen om jou. Als er iets is waar je het niet mee eens bent ontstaat er ruzie tussen jou en eigenlijk iedereen om je heen.
Na wat ik heb gehoord van Noa is dat jullie heel veel ruzie hebben. Dat het nooit goed is voor je. En dat merk ik ook. Want zodra zij weg is, of op vakantie is kom je naar mij voor aandacht. En niet eens omdat we nou zo ontzettend veel praten, want dat hebben we eigenlijk helemaal niet meer gedaan, maar aandacht vind je wel heel leuk geloof ik.
Alleen ik ga het je niet meer geven, ik kan het niet. Ik kan je geen aandacht meer geven, want ik maak mezelf er volledig kapot mee. Ik moet aan mezelf gaan denken, hoeveel pijn dat ook doet. Ik moet mezelf op nummer 1 zetten. Ik moet kiezen voor mezelf. Voor de eerste keer sinds ik je ken. Ik moet echt leren je los te laten. Ik moet leren accepteren dat je mij niet meer nodig hebt. Dat je zonder mij gelukkig bent geworden.
Of in elk geval dat je probeert gelukkig te zijn.
Waarom zoekt iemand je continu op als hij of zij gelukkig is met een ander?
Ik weet het niet, ik snap het niet en ik wil het eerlijk gezegd niet weten.
Ik ben te bang dat als ik er ooit achterkom er uit komt dat je me gewoon hebt gebruikt voor je eigen vermaakt. Diep van binnen hoop ik dat er meer achter zit dan gewoon even lekker voor je eigen vermaak, maar ik ben er bang voor...
Ik hoop er ooit achter te komen, zodat ik het kan accepteren en verwerken. Maar het je vragen, dat is me te moeilijk. Praten met je is al veel te moeilijk.
Ik durf je niet aan te spreken. Ik ben bang. Ik ben bang voor de mening van anderen, dat er ooit uitkomt dat ik met je gezoend heb. Twee keer. Ik ben bang dat Sarah me kapotmaakt als ze het hoort.
Ik ben bang dat je niet meer met me wil praten. Ik ben bang dat je me niet meer accepteert.
Ik ben gewoon bang Li. Bang voor alles.
Ik probeer mijn hart te beschermen. Ik moet het beschermen. Voor jou.
En toch hou ik van je. Ik hou altijd van je. Dat stopt nooit.
Ik hou van je.
Heel veel liefs.

Reacties (1)

  • HarrysWife

    Heel mooi weer Lotje!!
    De brieven zijn zo emotioneel dat ik er gewoon helemaal in gesleurd word!
    Toppertje! xx

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen