Foto bij 086

Taylor Lancaster

'Tae, wakker worden.' Een kus op mijn wang volgt.
Daardoor schuif ik mijn bandana van mijn ogen. 'Zijn we er dan al?' Juist omdat de vlucht om zeven uur in de ochtend vertrok, heb ik mijn ogen dicht gedaan. Zeker omdat het een vlucht is van bijna negen uur naar Sydney.
'Ja, we zijn er,' knikt Dominic. 'We zijn geland en kunnen zo uitstappen. Mijn moeder heb ik al gebeld en zij komt ons ophalen.'
Dus ik ga haar zo al ontmoeten. 'Als ik jou mag geloven, is je moeder een leuke en aardige vrouw.'
Hij knikt meteen. 'Ze is geweldig,' gaat hij door, 'en al kan je geweldig koken. Haar spaghetti bolognaise is de beste.'
Verontwaardigt sla ik mijn armen over elkaar. Iets wat ik eigenlijk niet meen. Als ik thuis ben, in Engeland, hoop ik ook dat ik een keer bij mijn moeder kan eten. 'Dus je moeder staat boven mij als het om koken gaat. Dank je wel.' We kunnen dan van het vliegtuig af en pak ik mijn rugtas uit het bagagerek. Dat doe ik net even sneller zodat hij me niet helpt. Ik kan heel wat zelf. Hoe lief hij het ook bedoelt. Ik ben ook niet de kleinste.
'Tae?' klinkt het wat ongelukkig.
Ik loop dan het vliegveld op en richting de uitgang. Ten minste, het is makkelijk de bordjes te volgen. 'Hoe laat is ze er?'
'Een half uur geleden was ze onderweg dus ze kan er al zijn,' mokt Dominic. 'Vindt je het eerlijk dat ik moet kiezen tussen jouw kookkunsten en die van mijn moeder?'
Hoe ik het voor elkaar krijgt, weet ik niet om zo lang een serieus gezicht te houden. Volgens mij gelooft hij het nog ook. Voorzichtig ga ik iets sneller lopen. 'Ehm, schat,' begin ik en loop ik nu drie stappen voor hem.
Dominic humt alleen wat en kijkt hij niet meteen op.
Ik bijt op mijn lip. 'Denk je nu echt dat ik boos ben omdat je moeder zo goed spaghetti bolognaise kan maken. Geloof je dat nou echt,' lach ik en ren ik weg. Ik kan hem nog horen grommen.
'Dit meen je niet!' klinkt zijn stem dan.
Hoewel ik door ren met mijn rugtas op mijn rug. Nog steeds de bordjes aanhoudend met uitgang erop. 'Je geloofde het dus wel,' proest ik het uit van het lachen en zigzag ik tussen de mensen door. Totdat ik opeens voor een vrouw staat met een vriendelijk gezicht en kort blond haar. Ik herken haar van de foto's, die ik gezien heb. 'Ik ben nog sneller dan hem,' knipoog ik naar haar. 'Taylor Lancaster,' stel ik mijzelf dan voor. 'Dom geloofde het dat ik hem zogenaamd voor een keuze zette tussen mijn kookkunsten en uw spaghetti bolognaise.'
De vrouw lacht er zelf om. 'Als je zo iets zegt met een serieus gezicht, dan wilt hij het nog wel eens geloven ja,' knikt ze. 'Aangenaam kennis te maken. Volgens mij ben je net zo gek als dat hij is.'
'Hoi mam.' Dominic is dan bij ons en omhelst hij haar kort. 'Je hebt al kennis gemaakt, zie ik.'
'Ja, ze vroeg net of ik net zo gek ben als jou,' laat ik hem weten. Tegelijk kunnen we onze rugtassen in de kofferbak leggen.
Hij zucht erom. 'Volledig gestoord en dat weet ze zelf ook wel.'
Ik stap dan in de auto om op de achterbank te gaan zitten. Het verbaasd me echter dat hij naast mij komt zitten want ik dacht echt dat hij naast zijn moeder zou gaan zitten. 'Volledig gestoord, doorgedraaid, klaar om naar het gekkenhuis te gaan, ik heb alles al gehoord en het doet me niks.' Ik voel zijn hand bij de mijne en kijk ik opzij.
Dominic glimlacht echter. 'Ik hou het gewoon op vrolijk gestoord.'
Zijn moeder grinnikt vanaf de bestuurderskant. 'Dat ben jij zelf ook. Hoe lang zijn jullie samen?'
'Bijna drie maanden,' antwoordt hij voor mij.

'Logeerkamers heb ik niet dus je ligt bij Dom in zijn kamer. Ik heb wel een extra matras voor je geregeld want zijn bed is niet zo breed voor twee personen,' legt zijn moeder uit.
Beledigt zet Dominic zijn tas neer. 'Ze bedoelt gewoon dat ik veel ruimte in beslag neem.'
Waarop de vrouw haar hoofd schudt. 'Ik heb er niet om gevraagd dat je één meter éénentachtig lang bent geworden. Ik heb je niet een schop onder je hol gegeven als je wat gedaan hebt.'
Dit is geweldig want zijn moeder gaat duidelijk op een leuke manier er mee om. Daardoor weet ik dat hij een goede band met haar heeft. 'Dat valt voor mij ook redelijk mee en toch ben ik één meter zeventig.'
'Een mooie lengte,' verzekert ze mij dan. 'Pak rustig je tas uit. Ik heb over een kwartier wel koffie klaar staan.'
Koffie staat me zeker wel aan. Gelijk ben ik alleen met Dominic en zet ik mijn tas neer. Meer kan ik niet doen of er liggen paar armen om mij heen. 'Dat moet toch wel lukken?'
'Wat denk je nou zelf? Ik kan het ook hebben als je toch naast me wilt liggen.' Hij rolt met zijn ogen. 'Dat past anders prima. Gelijk uitproberen?'
Voor ik nog kan reageren, legt hij mij op zijn bed en op mijn rug. 'Dom, je moeder kan zo naar binnen komen.'
Bedenkelijk trekt hij een wenkbrauw op. 'Ze komt echt niet zomaar mijn kamer in nu jij er bij bent. Zij is altijd van mening dat je in de slaapkamer en badkamer wat privacy hebt dus ze zal hooguit op de deur kloppen.' Hij gaat op zijn zij liggen en ondersteunt zijn hoofd met een hand. 'Waar ben je bang voor? Dat ze ons nog betrapt?' Even grinnikt hij. 'Eigenlijk denk ik niet dat we elkaar al groen licht geven terwijl mijn moeder zo dichtbij is.'
Ehm, nee, daar zegt hij wat. 'Je bed is wel comfortabel.' Ik doe mijn ogen dicht. Heel licht voel ik dan een paar lippen op de mijne. Eerst een lieve kus maar daarna verwelkom ik hem en leg ik mijn arm om zijn nek. Geen moment later ligt hij bovenop me met zijn hand op mijn heup. De zoen is er een van een belofte en dat hij niet verder zal gaan.
Totdat hij de zoen langzaam verbreekt. 'Hm, dan heb ik je eindelijk bij me en hier in mijn slaapkamer,' mompelt hij wat ongelukkig en legt hij zijn hoofd in mijn nek.
Iets dat mij laat lachen. 'Het heeft geen haast, toch?' Ik heb geen haast maar ik weet niet hoe dat met hem zit. Ja, ik weet wat ik mis, toch hoeft het voor mij niet. 'Of zou je toch wel meer willen?'
'Tae, het gebeurd vanzelf omdat we dan wel meer willen. Van mijn kant wil ik niet meteen toegeven daar aan en we moeten het allebei willen. Als een van ons het nog niet wilt, houdt het op. Waarom vraag je dat?' Hij dwingt mijn hoofd zo dat ik hem aan moet kijken.
Om dan mijn ogen neer te slaan. 'Ergens heb ik het idee dat ik je laat wachten.'
Dominic schudt zijn hoofd. 'Nergens voor nodig. Heb jij het idee dat ik jou laat wachten,' kaatst hij de vraag terug.
'Ik weet het niet. Wat ik met jou heb, is dan wel anders en nieuw voor me. Alsof onze relatie gewoon een niveau hoger ligt of zo, want ik heb gewoon niet de behoefte om met je in bed te duiken,' zeg ik zacht. 'Al begin ik toch wel nieuwsgierig te worden,' fluister ik er achteraan.
Lachend geeft hij mij een kus. 'Geloof me, ik ben ook nieuwsgierig maar we moeten het allebei willen. Tot die tijd wachten we gewoon.' Hij richt zich op dat hij weer op zijn zij ligt. 'Hoe was het dan met je ex?'
'Een ging achter mijn rug om naar iemand anders voor de seks...'
'Dus jij bent ook bedrogen door je vriend toen,' onderbreekt hij me.
Ik knik. 'Ja, ik zou het ook nooit kunnen,' beken ik, 'en de ander drong een beetje aan. Dus met hem voelde het meer aan als een verplichting en dat was binnen twee maanden.'
'Kijk me eens aan.'
Iets wat ik langzaam doe.
'Nooit, maar dan ook nooit dat ik jou iets tegen je zin in laat doen, Tae.' De belofte staat in zijn lichte ogen te lezen. 'Daarbij moet het van twee kanten komen en al helemaal niet dat het een verplichting is.'
Het is genoeg dat ik in zijn armen kruip. Ergens ben ik blij dat ik dat nu kwijt ben. Is dat het? Alles dat ik voor hem voel, dat het meer lijkt alsof hij in alles mijn zielsverwant is of zo? Dat hij al die tijd de ware is voor me?
'Maak je niet zo druk. Zolang het niet gebeurd, zijn we er niet aan toe. Gebeurd het wel, komt het van twee kanten en zul je er van genieten. Het woord verplichting, komt dan niet eens bij je op,' glimlacht hij.
Door geklop, besef ik me dat zijn moeder op ons wacht met koffie.
'Ik heb koffie klaar staan beneden.'
'Dank je, mam, we komen er aan,' reageert Dominic. 'Kom, voordat we nog zo in slaap vallen. Dit ligt nog altijd beter dan in een vliegtuigstoel.' Hij wrijft in zijn ogen.
Dat laat me glimlachen.
'Zo zie ik je het liefst. Kom op, koffie.' Hij doet de deur open voor me en gaan we naar beneden.

Reacties (1)

  • Malikx

    Oooh zo schattig eijn ze samen

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen