Foto bij 089

Namen van plaatsen zijn vooral bekend onder freerunners/ traceurs (mensen die aan parkour doen).
Maar ook heb ik veel gebruik gemaakt van Google Maps om zo de omgeving te verkennen.
Mocht je meer willen weten van de freerunners, of team, ze hebben hun eigen YouTube kanaal.
Vraag anders van wie je de naam wilt, en ik geef het door.

Enjoy....

Taylor Lancaster

Het is echt niet normaal dat het zo snel gaat. Alweer vijf dagen in Sydney en we zijn de stad intussen af gegaan voor de normale spots. Zo heb ik weer een paar video's opgenomen voor een normale run. De video waarin ik beken een relatie te hebben met Dominic, is gister nog online gegaan. Binnen vijf minuten kwam de eerste reactie over dat we een leuk en lief koppel zijn. Waar ik wel blij mee ben.
Als de bel gaat, hoor ik dan Dominics moeder praten.
Om de woonkamer in te komen met Reuben en Marx. 'Ze komen voor jou?' Ze is wat verbaasd.
Lachend klap ik mijn laptop dicht en leg ik die boven terug. 'Klopt, ik heb ze wat gevraagd. Een verrassing voor Dom,' zeg ik terwijl ik terug kom en mijn rugtas bij me heb. Alleen een fles water, een kleine handdoek en de Hero 5 zit erin. Geen idee of ik nog wat op zal nemen maar gewoon voor de zekerheid.
'Kom op dan, daarna naar AAPES waar Dom les geeft,' grijnst Reuben.
'Super,' reageer ik. 'Tot vanavond.' Ik heb zelfs kennis gemaakt met Dominics grootouders. Heel erg aardig en vriendelijk. God, zijn opa is net zo vrolijk en gek als dat hij zelf is. Het zit duidelijk in de familie. Ik stap bij de jongens in de auto en gaan we weg.
'Weet Dom iets van wat je gaat doen?' wilt Marx weten.
Ik schud mijn hoofd. 'Nee, en dat is maar goed ook. Ik heb tegen hem gezegd dat ik weer wat moet gaan bewerken voor mijn kanaal en alles. Je weet zelf ook wel dat het al gauw een uur duurt voordat er een video helemaal klaar is.'
Ze knikken allebei.
'Dat is zo,' Reuben kijkt via de achteruitkijkspiegel naar mij. 'Weet je ook waar je het wilt laten zetten?'
Daar heb ik wel over nagedacht. Dat kleine tekentje, het logo van Farang, wil ik laten tatoeëren. 'Ja, aan de zijkant van mijn middelvinger,' antwoord ik. Klein, zonder dat het echt opvalt. Geen idee of ik het logo neem van Crew 42. Wat eigenlijk alleen de twee cijfers zijn.
De mannen nemen me mee naar LDF Tattoo Marrickville. 'Hier ga ik meestal heen,' glimlacht Marx.
We gaan naar binnen en blijken we de enige te zijn. Daardoor kan ik gelijk geholpen worden en leg ik uit wat ik wil en waar.
'Hierna naar AAPES. Weet Dom dat je komt of niet?' wilt Reuben weten.
Opnieuw schud ik mijn hoofd. 'Hij weet van niks. Behalve dat, voordat jullie er waren, heb ik twee video's bewerkt en klaar staan om te uploaden.' Ik krijg dan het kleine logo van Farang als een plakplaatje op de zijkant van mijn middelvinger. Daarna kan ik het geluid horen van de naald, die aangezet is. 'Je zal mijn nieuwe video al gezien hebben?'
Marx knikt. 'Ja, die tempel is gaaf, maar helemaal dat je door bent naar de finale van Art of Motion van Red Bull. We weten dat Dom in de jam selectie zit.'
Ik voel de naald in mijn vinger. Wat een beetje jeukt en prikt. Ik zou haast mijn hand terug willen trekken uit automatisme. Lang zal het niet duren want het gaat puur om een paar lijntjes, dat het teken is van Farang.

Uiteindelijk heeft het nog geen vijf minuten geduurd. Omdat het klein is, krijg ik geen folie eroverheen. Voornamelijk omdat het redelijk snel zal genezen. Ik kijk naar het kleine tekentje, dat nu aan de zijkant van mijn middelvinger zit. Aan de kant van mijn wijsvinger. Het is net klein genoeg zonder dat het opvalt. Eens zien hoe snel Dominic het door heeft, want we zijn net bij AAPES en volg ik de jongens naar binnen. Waar ik snel genoeg kan zien dat Dominic iets voor doet en dan naast de mat blijft staan. Ik leg mijn rugtas op de bank neer en loop naar hem toe. 'Hey Dom.'
'Tae, is het gelukt met de video's?' wilt hij weten en voor een moment trekt hij me, met zijn arm om mijn schouders, tegen hem aan. 'Wie heeft je hierheen gebracht?'
'Reuben en Marx, hun zijn er ook,' ik gebaar naar de twee op de bank. 'En ja, het is gelukt. Ik heb weer twee video's klaar staan om online te zetten.'
'Jij bent Taylor Lancaster,' zegt iemand.
Dominic zucht erom. 'Dat is Sam,' hij rolt met zijn ogen, 'ik wist niet dat je hier ook populair bent.'
Ik schud mijn hoofd. 'Dat wist ik ook niet.' Met een glimlach ga ik bij Sam staan. 'Ja, dat klopt.'
'Mag ik met je op de foto?' vraagt Sam.
Kort kijk ik naar Dominic. 'Dat mag maar wel na de les.' Ik kan vooral zien dat hij serieus bezig is met iemand anders. Tegelijk weet ik dat hij dit ook heel serieus neemt en toch dat hij het leuk vindt om les te geven. 'Wat ben je aan het leren?'
'De twist,' antwoordt Sam.
'Echt, laat maar eens zien wat je kan.' Het is altijd leuk om te zien hoe iemand vooruitgang boekt. Les geven is leuk om te doen.
Sam laat me dan een twist zien. 'Het lukt me nog niet om echt mijn voet omhoog te krijgen.'
Ik gebaar naar een andere mat en een ophoging. 'Weet je wat mijn truc was vroeger om mijn been omhoog te gooien?'
Sam schudt zijn hoofd. 'Wat dan?'
'Doen alsof daar iemands hoofd hangt, waar ik toen een hekel aan had en die ik echt wilde schoppen. Ken jij iemand die je wel een schop wilt geven?' vraag ik hem.
Waar hij over na moet denken. 'Een leraar op school?'
'Dat kan werken. Bedenk je maar dat zijn gezicht daar boven hangt en jou uitlacht omdat het je niet lukt. Probeer het nu nog eens,' leg ik uit. 'Schop die rotkop maar weg.'
Sam doet het nog een keer en komt zijn been hoger. 'Het werkt echt!'
Ik geef hem een high five. 'Ik wist wel dat je het kon. Zolang je maar niet in het echt iemand slaat. Denkbeeldige hoofden is geen probleem.'
'Sam, fantastisch man,' komt Dominic er doorheen. 'Je been komt goed omhoog.'
Trots bokst hij tegen Dominics vuist en klimt hij terug om nog een twist te doen. 'Dank je wel, Tae.'
'Graag gedaan,' glimlach ik.
Dominic klapt in zijn handen. 'Oké, dat was het voor vandaag. Allemaal goed gedaan en tot volgende week.'

We zijn nog eerst ergens wezen eten en dat was erg gezellig. Nu zijn we onderweg en gaan we naar Sophia straat. Tevens dat Dominic de kleine tattoo ontdekt heeft en heeft me dat een kus opgeleverd. Net als dat hij weet waarom ik deze heb.
'Pak je Hero maar want we zijn er bijna,' grijnst Dominic.
Meer heb ik niet nodig en vis ik de Hero 5 uit mijn tas. Ik zet het aan en wacht ik een seconde. 'Hey guys, ik ben er weer. We zijn in de stad en hoop ik mooie avondfoto's te scoren van Sydney. Om dat te doen gaan we een kraan in klimmen.' Even zucht ik zacht. 'Wel voel ik me genoodzaakt om er even een waarschuwing bij te geven want wij doen al minimaal vijf jaar aan parkour en freerunning. Je zou kunnen zeggen dat wij professionele sporters zijn. We weten wat we wel of niet kunnen. Een kraan beklimmen is dus niet iets wat je even doet. Daarbij is het belangrijk dat je sterk genoeg bent om je eigen gewicht te tillen met zowel je armen en je benen, én dat je een goede balans hebt op smalle randen of rails te staan,' ga ik verder. 'Er zijn zelfs omstandigheden dat wij niet omhoog gaan en dan kun je denken aan regenachtig weer of als het behoorlijk hard waait. Als het hard waait, laat staan hoe sterk de wind is bovenin de kraan. Wees gewaarschuwd en doe ons niet zomaar na.' Ik merk dat Dominic zachtjes in mijn rug wrijft. 'Dom, hoe lang doe jij aan parkour en freerunning?' Tegelijk richt ik de camera naar hem.
'Al tien jaar,' antwoordt hij.
'Marx, hoelang doe jij het?' ga ik verder. Om dan te horen dat hij het net acht jaar doet en dat hij negentien jaar is.
Reuben doet het al zes jaar. Schijnbaar zijn ze allemaal rond de twintig jaar.

Eenmaal bovenop de kraan, klim ik verder de gele constructie op zodat we er allemaal bij kunnen. Het uitzicht is inderdaad schitterend. Veel wind staat er niet maar toch heb ik mijn pet wat steviger op gezet. Ik haal de Hero uit mijn mond en neem wat van de stad op onder mij.
'Wat vindt je van Sydney?' wilt Dominic weten.
'Schitterend,' reageer ik. De lichten overal. De parken zijn te onderscheiden en is er zelfs wat van de zee te zien. 'Wil jij?' Ik kijk naar hem en heeft hij zijn Hero vast. Oké, dat gaat dus niet. Ik stop het terug in mijn mond en haal mijn tas van mijn rug. Om dan eerst de jaws flex klem te pakken en bevestig ik de Hero aan de constructie, net boven mijn hoofd. Zo, nu heb ik mijn handen vrij voor de Canon. Waarbij ik eerst het koord om mijn nek doe. 'Dom, wil je straks van mij een foto maken?' vraag ik hem.
Vragend kijkt Dominic van mij naar de Canon. Pas als hij ziet wat ik met de Hero gedaan heb, lacht hij. 'Geen probleem.'
'Het zijn geen normale foto's,' herinner ik hem.
Hij knikt. 'Weet ik, ik heb de foto gemaakt in Ghost Tower van je.'
Mooi. Nadat ik zelf mijn foto's gemaakt heb, heeft hij de Hero in zijn zak gedaan en kan ik hem mijn camera geven. 'Handstand en op die rand,' wijs ik naar de bovenste stang.
'Ik ga er op zitten om de foto te maken.' Hij klimt gelijk omhoog en steekt zijn duim op dat hij klaar is.
Dan ga ik omhoog en stroop ik mijn mouwen wat op. Vervolgens zet ik mijn handen neer en breng ik langzaam mijn benen omhoog.
'Ziet er gaaf uit van hier!' roept Reuben.
'Absoluut,' reageert Dominic, 'ik heb de foto. Wil je er nog een hebben?'
Ik kijk waar de volgende stang is en weet ik dat ik het kan hebben. De stang is dichtbij dat ik me omlaag laat vallen en grijp ik de stang keurig vast.
'Had me even gewaarschuwd,' klinkt de harde stem van Dominic.
'Sorry, nog één en dat ik vooraan zit.' Ik sta er normaal op en klim naar voren.
'Tae, ik heb je Hero gepakt en dit opgenomen,' zegt Marx in het voorbij gaan.
Ik steek mijn duim op naar hem. 'Dank je.' De andere foto is ook goed gegaan en heb ik, helemaal vooraan, nog een laatste foto gemaakt. Dit zullen mooie posters worden.

Reacties (1)

  • Malikx

    Soms lijkt het alsof ze de baas is? Maar goed. Snnel verder

    2 jaar geleden
    • Writex83

      Nee. Ze is de baas over haar zelf, haar lichaam en ze weet wat ze wilt. Dat is nooit mijn intentie geweest om te doen dat ze de baas is. Love you

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen