Foto bij 106

Taylor Lancaster

Dat we nu goed licht hebben buiten, zijn we vroeg naar het Wembley gegaan. Cameron heeft de Canon camera in haar hand en zijn we bezig met de videoshoot.
Phil leunt tegen de muur aan en zit ik naast hem, met mijn zonnebril op en een been opgetrokken waar mijn arm weer op rust.
Drew maakt een wall flip terwijl Max langs mij heen komt met een speed vault.
Iets wat beide mannen een paar keer hebben gedaan zodat Cameron alles op kan nemen van een paar hoeken.
Cameron steekt dan haar duim omhoog. 'We hebben hem!'
Super. Ik spring omlaag en loop naar haar toe. Tot nu toe kijken we iedere keer of dat we niet iets kunnen verbeteren of gewoon veranderen. Om dan de shot terug te zien. 'Drew, je wall flip is goed te zien.' Bij het bewerken ervan kunnen we het beeld van zijn flip wat vertragen. Zien we dan wel.
'Mooi,' reageert hij en ziet hij Max langs mij gaan. 'Je raakt haar nog net niet.'
Max haalt zijn schouders op. 'Dat was ook de bedoeling op die manier.'
'En verder?' wilt Phil weten.
Cameron kijkt van mij naar de zijkant. Alsof ze echt moet verzinnen wat we nog meer kunnen doen.
Hm, de video mag best een paar minuten duren maar meer ook niet. 'Weet je nog wat ik de vorige keer gedaan heb?'
Ze knikt en glimlacht. 'Als je zelf ideeën hebt, staan we daar voor open.'
Tegelijk klim ik omhoog om weer tussen twee platen in te staan. 'Phil, wat denk je van een rail flare? Cameron, je kan dan eerst hem opnemen en dan mijn kant op komen. Ik kan met een dive front flip omlaag. De volgende scene kan met Drew en Max samen.'
Phil schudt zijn hoofd. 'Prima, maar dan in omgekeerde volgorde. Eerst je dive front flip en dan mijn kant op. Tae kan in beeld blijven als ik terug kom van de rail flare.'
Ik wijs naar Phil dat ik het wel met hem eens ben. 'Jullie kunnen ook daar op de hoek staan en naar Phil kijken. Dan hebben we toch iedereen in beeld. Straks overleggen dat ieder van ons minstens een sprong, vault en een flip kan maken of iets dergelijks.'
'Ik ben er voor,' lacht Max. 'Ik wil ook niet helemaal stil zitten.'
Drew en Max gaan dan naar de hoek. Waar Max gaat zitten en Drew leunt tegen de muur met een voet nonchalant tegen de muur.
Hun kunnen zo zien dat ik omlaag kom en dan met de camera naar Phil, die straks van de trapleuning afkomt en daarna de rail flare doet.
Cameron telt op haar vingers af om dan eerst Max en Drew op te nemen, zo in een rustig tempo naar mij. 'Action!'
Ik wacht eerst een paar seconden zodat Cameron wat achteruit kan en spring ik daarna met een dive front flip naar beneden. Landend op mijn voeten, de rol niet nodig, kijk ik glimlachend opzij naar Phil.
Op zijn beurt komt hij van de trapleuning af, geeft mij een boks en loopt naar de rails voor een flare. Wat hij afmaakt met een helikopter.
Niet afgesproken maar soms voegt dat wel net iets toe. Ik vind het niet erg. Zo meteen zal ik het wel terug zien.
'Ja, ziet er goed uit. Kom maar kijken want ik weet niet of je het over wilt doen.' Cameron laat de camera zakken.
Eerst kijken we het terug.
'Ik vind het niet erg dat je iets extra's gedaan hebt, Phil, maar ik vind de helikopter niet helemaal passen na de rail flare,' geef ik eerlijk aan. Ik kijk naar Max en Drew.
'Nee, daar heeft ze gelijk in...'
'Misschien dat je vanuit de rail flare over kan gaan naar een palm spin,' oppert Drew en onderbreekt hij Max.
Phil knikt. 'Eerst maar eens kijken hoe dat gaat voordat we het gelijk opnemen. Soms levert het wel wat op om te improviseren.'
Daar is Cameron het er mee eens. 'Dat kan zeker geen kwaad maar de helikopter past er in dit geval niet echt bij.'

Na een lunch gaan we weer verder. Zelf weet ik dat ik een 540 palm spin wil doen, tegen de boom aan een wall flip en straks van de balk af met een back flip. 'Ik claim alvast wat. Een 540 palm spin over de rand daar,' wijs ik aan naar de afrit van de parkeergarage, 'een wall flip op de boom en als laatste een back flip van de balk af.'
'Fuck it,' komt het over Drews lippen. 'Ik had ook zo iets in gedachten.'
Max schudt zijn hoofd. 'Jij had als eerste de wall flip en op de muur daar op de hoek, bij de ingang,' reageert hij. 'Wat heb je met Dom gedaan? Anders is hij nooit ver weg.'
'Hij is Joe en de anderen op gaan zoeken en irriteren,' grinnik ik. 'Heb je zijn laatste video nog niet gezien dan?'
Phil zucht erom. 'Dom upload elke dag als het even kan. Jij om de dag en dat is soms lastig om bij te houden tenzij ik in de avond een uur vrij hou om op Instagram en YouTube te kijken.'
Cameron wijst dan een kant op. 'We krijgen nog meer publiek.'
Om dan Joe, Kie, Eric, Joseph en Dominic te zien.
'Wat komen jullie nou doen?' wilt Cameron weten.
Dominic glimlacht en wrijft even in mijn rug. 'Jullie lastigvallen. Het is dat je gezegd heb waar de videoshoot was.'
Dat is waar. Ondanks dat ik de 540 palm spin wil doen, wil ik het eerst een paar keer doen voordat het opgenomen word.
Max springt op. 'Voordat Drew het wilt doen. De 360 kong is voor mij.'
'Fuck it,' vloekt Drew dan.
'Voor mij nog een wall spin en dan vind ik het wel goed,' lacht Phil.
We gaan weer aan de slag en weet ik dat er nu, behalve vijf mannen meekijken, ook nog eens een klein publiek hebben. Eigenlijk komt dat omdat we het bij de parkeergarage opnemen van het Wembley stadium.
Anderhalf uur later zijn we klaar en hebben we sommige dingen overnieuw moeten doen. Net als dat de anderen eveneens soms een tip of advies hadden. Waar we zeker wel iets mee wilde doen. Gezien de locatie kan dat ook geen kwaad dat we meer mensen hebben. Dat was met de fotosessie wel anders omdat het een kleine locatie was.
'Oké, en nu gaan we wat doen. We zijn wel in Londen. IMAX?' vraagt Joe.
Ik schud mijn hoofd. Zelf wil ik ook wel wat gaan doen. 'Aan de andere kant van de brug en eronder. Meer ruimte en minder mensen. Bij IMAX is het altijd druk.'
Dominic is het er mee eens. 'Dat is één ding wat zeker is.'
'Tramps kitchen, laten we gaan,' reageert Drew vrolijk. Alsof hij blij is om freestyle dingen te gaan doen.

Zijn we aan de andere kant om wat aan parkour en freerunning te gaan doen, ben ik eigenlijk gewoon in het zonnetje gaan liggen en heb ik mijn trui uit gedaan. Wat ik als een kussentje gebruik onder mijn hoofd.
'Pff, mij te warm,' klinkt het.
Gelijk lig ik met mijn hoofd wat hoger en op een blote buik. 'Je zweet anders altijd heel snel. Laat staan dat je meteen een half uur rent en springt,' merk ik op. Het is er nog altijd maar één die het mag doen.
'Ik weet het. Jij geniet dus van een halve rustdag,' grinnikt Dominic.
Zelfs liggend, kan ik net bij mijn tas en haal ik er een flesje water uit. Wat ik aan hem geef. 'Alsjeblieft.' Opeens raak ik mijn kussentje half kwijt maar lig ik op zijn benen.
'Ligt het lekker?' lacht Joseph.
Ik knik. 'Heerlijk.' Mij maakt het niet uit. Dit moet nog redelijk meevallen voor hen. 'Nu geniet ik nog van mijn rust. Als ik naar Santorini ga, ga ik trainen voor de finale.' Ik doe een oog open en zie ik een tevreden glimlach bij Dominic.
Instemmend knipoogt hij naar me. 'Ja, samen,' zegt hij tussen een paar slokken water door.
Hoewel het eerst redelijk rustig was, hoor ik nu ruzie en ga ik rechtop zitten. Een stukje verderop zie ik een groepje jongens staan, tegenover een jongen waarvan zijn rugtas wordt afgepakt. Kort kijk ik naar Dominic en terug naar het groepje.
'Weet je, ik heb geen zin om nog naar die rotkop te kijken!' Een jongen, van het groepje, gooit de tas met een boog in het water. 'Spring er lekker achteraan. Zijn we van jou af ook. Net als dat mormel, als hij me nog een keer bijt vermoord ik jou! Begrepen!'
Wat! Een hond verdrinken! Ik spring overeind en tegelijk met Dominic. 'Wat is hier aan de hand?' wil ik weten, maar de jongen staat bij de waterkant te kijken. 'Wat zit er in je tas?'
'Buddy, mijn hond,' is het antwoordt.
Zonder er over na te denken, gooi ik mijn shirt op de grond en duik ik het water in. Stelletje rotzakken om een hond te willen verdrinken dat niet eens van hun is. Al is het water wat troebel, weet ik toch de tas te vinden. Na wat een eeuwigheid lijkt, kom ik boven met de rugtas. Waar ik als eerste de tas verder open rits en zie ik een golden retriever opgekruld liggen. 'Buddy, lieverd.' Ik hoor aan een plons dat er nog iemand aan komt. Met mijn hand til ik zijn kop op om te kijken of hij ademt als de tas over genomen wordt.
'Zo gaat het beter.' Dominic houdt de tas vast.
Wat mij de kans geeft om de puppy wat lucht te geven en duw ik voorzichtig in zijn zij. 'Kom op, kleintje.'
'Lang was hij niet onder water,' zegt Dominic. 'De pier op.'
'Nog één keer.' Ik kijk niet naar hem en zet ik iets meer kracht op de zij van de puppy. Opnieuw dat ik hem ook wat mond op mond beademing geef. Voor zover dat kan bij een hond. Juist dan hoor ik een zacht en zwak geluidje. 'Hallo Buddy,' glimlach ik wat. Nu jankt de puppy klaaglijk en zwak.
'De pier, uit het water. Ik heb de tas.'
We zwemmen naar de trapleuning en gaan uit het water. Waar de jongen ons opwacht en uitbundig bedankt. Tevens is de politie gebeld en worden we opgewacht.

Reacties (1)

  • Malikx

    Wow ze red het hondje wat leuk!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen