Foto bij 107

Hierna nog 3 hoofdstukken en een epiloog. Het is nu toch bijna afgelopen.

Taylor Lancaster

'Jullie zijn in het nieuws geweest.' Cameron gooit de krant neer terwijl ze binnen komt. 'Op de voorpagina nog wel.'
Ik geeuw zelf nog want ik ben net uit bed. 'Mag ik eerst koffie.'
Dominic komt, half aangekleed, de keuken in. 'Morgen.' Hij is ook nog niet wakker. Kort legt hij zijn hand in mijn middel. 'Ik ga zo wel onder de douche.'
'Geeft niet,' glimlach ik wat. 'Ik ga vanavond pas.'
Hij trekt dan de koelkast open voor een ontbijt. 'Gaan jullie nog wat doen vandaag of niet?'
Deanna knikt. 'Ik wil naar Oxygen.'
'Oh, dat is leuk daar. West Londen toch?' vraagt Dominic. 'Het precieze adres weet ik niet uit mijn hoofd.'
Waardoor ik verbaasd naar hem kijk. 'Wanneer ben je daar voor het laatst geweest?'
'Ehm, dat was nog in mei. Een paar maanden terug.' Met een onschuldige blik gaat hij aan tafel zitten met een kop koffie en ontbijt. 'Ik ga zo weer mee. Het is daar wel leuk.'
Ik ga aan tafel zitten en schud mijn hoofd. 'Wat moet ik nou met jou?'
'Houden?' grijnst Dominic wat.
Als ik er op in wil gaan, krijg ik bericht op mijn telefoon. Wat een bericht is van Anan, dat er weer andere freerunners mijn appartement willen gebruiken. Samen dat hij al uitgelegd heeft wat de prijs is en daar gaan ze mee akkoord. Wat dan vier freerunners zijn die er vier weken willen blijven. De namen, die ik lees, ken ik dan niet maar volgens Anan kan het geen kwaad. Ze zijn bereidt om honderd baht te betalen. Ik stuur bericht terug naar Anan dat het goed is. 'De groetjes van Anan,' zeg ik en leg ik mijn telefoon neer. Om dan mijn ontbijt op te eten. Niet slecht want dan heb ik er over vier weken weer flink wat bij op mijn rekening.
'Oh, Tae, voor ik het vergeet,' begint Deanna en zet ze de televisie aan. 'De trekking was gister. Je doet toch nog mee of niet?'
Ik knik en ga naar teletekst om te kijken of ik nog wat gewonnen heb. Als ik de nummers voorbij zie komen, zet ik het stil als ik mijn nummer zie staan. Mijn ticket heb ik niet nodig want ik ken de nummers uit mijn hoofd. O mijn God. Ik slik moeilijk want achter de cijfers staat een bedrag van vijfhonderd en negentig duizend pond. Bijna zeshonderd duizend pond. De jackpot is het niet maar dit had ik niet verwacht.
'Tae?' klinkt Dominic vragend.
'Heb je je ticketgeld terug?' is Cameron te horen.
Ongelovig knik ik langzaam en maak ik slechts een geluidje.
'Hoeveel heb je?'
Vanuit mijn ooghoeken zie ik dat Dominic naar het beeldscherm kijkt.
'Dit zijn hoe dan ook, bedragen boven de honderd duizend pond,' zegt Deanna met een blik op mij.
'Ik heb bijna zeshonderd duizend pond,' fluister ik.
Dominic fluit meteen bewonderend. 'Dat is niet mis. Wat ga je met het geld doen?'
'Investeren, samenwerken met een fabriek komt zo wel sneller dichterbij,' reageer ik traag. 'Zelfs naar Thaise standaard doe ik het goed.'
'Ehm, dan ben je zelfs rijk te noemen. Niet naast je schoenen gaan lopen,' zucht Dominic.
Cameron geeft hem een tik. Geen harde. 'Dat doet ze nooit want zo lang ze mee doet heeft ze meestal wel iets. Van een paar honderd pond of net duizend pond. Het is de eerste keer dat het een hoger bedrag is.'
Ik schud mijn hoofd en noteer ik het bedrag. Het is dat ik financieel alles omgezet heb en komt dat geld nu dus naar mijn bankrekening in Thailand. Daarna ga ik naar boven om mijn laptop aan te zetten.
'Wat ga je doen? We zullen straks wel naar Oxygen gaan.' Hij komt achter me aan.
'Eerst zorgen dat het geld naar mijn spaarrekening gaat. Ik kom daar niet zomaar aan tenzij het voor een vliegticket is of een grote aankopen,' zeg ik terwijl ik op internet naar de juiste website ga en dan inlog. Internetbankieren is dan zo handig. Op duizend pond na, zet ik alles over naar mijn spaarrekening. 'Ik trakteer vanavond op wat lekkers.'
Hij legt zijn handen om mijn gezicht. 'Het gaat mij om wie jij bent. Je passie voor freerunning en parkour. Je karakter. Niet om je geld.' Een knuffel volgt. 'Je bent zelfs rijker dan mij,' mompelt hij.
'Ehm, Dom,' even slik ik, 'ik doe ook mee aan de Nationale Loterij.'
Prompt laat hij me los. 'Heb je daar wel eens wat gewonnen?' Alsof het hem een beetje tegen staat dat ik meer geld heb dan hem.
Ik ontwijk zijn ogen. 'Kleine bedragen. Tussen de vijftig pond en de vijfhonderd pond,' vertel ik.

Dominic kijkt zijn ogen uit.
Oxygen is het dus niet geworden en zijn we in Reading. 'Hier is alles op maat voor je,' grinnik ik. Zelf wil ik ook weer vliegen. Daarom lopen we bij Primark de hoek om naar Friar straat. Daar is de ingang om naar het dak te gaan. 'Wacht maar tot je het op het dak ziet.' Ik glimlach naar hem en loop door naar achteren. Daar, en net om de hoek, zit een lage muur welke zo te bereiken is. 'Het mooie aan dit deel is de ventilatie die op de daken zitten. Ideaal om over heen te gaan.' Ik klim op de muur, met een kleine aanloop, en zo verder.
De rest volgt vanzelf.
Voor we goed en wel op het dak staan, hoor ik geluiden dat ik om kijk. Drie mannen in een uniform komen eveneens het dak op. Fucking hel. Wie heeft ze getipt? 'Hoe ver kun je vliegen?' vraag ik Dominic, die naast me staat.
'Ik kan ver vliegen als het moet,' antwoordt hij.
'Geloof me, je moet.' Ik heb geen zin om met de bewaking te praten en klim ik op het dak richting TSB bank. 'Meiden, vliegen!' Op het platte dak ren ik door naar de hoek, waar ik met een speed vault over de muur heen ga. Bovenop TSB bank ren ik echt op mijn snelst en zet ik me op de rand af. In mijn vlucht naar de overkant maak ik nog een front flip en, met mijn hart in mijn keel, bereik ik toch de andere kant. Meteen draai ik mijn hoofd om. 'Kom op!' Ik hijg wat maar dat is niet zo vreemd.
Dominic komt al over de straat heen vliegen, met een front flip, en landt hij met een rol. 'Dit is toch wel een flinke afstand, Tae.'
'Welkom in mijn wereld,' kan ik zeggen.
Juist dan komt Cameron er aan gevlogen en haalt ze de afstand.
Deanna eveneens.
'Dom!' roept Leah opeens en draai ik me om.
Opgelucht haal ik adem als Dominic haar net opvangt met een hand. 'Ik dacht dat je het wel zou redden,' zeg ik terwijl Leah met haar buik tegen de muur terecht komt.
'Normaal wel maar ik heb dit al even niet meer gedaan.' Ze staat, met behulp van Dominic, op het dak bij ons. 'Dank je.'
Aan de andere kant staan drie mannen van beveiliging en kijken ze naar ons met grote ogen.
'Wij zijn voorlopig veilig want ze weten niet waar we heen gaan. Ze hebben slechts een vermoeden.' Ik volg de anderen en glimlach er door.
Dominic schudt zijn hoofd. 'Dat was werkelijk waar een vlucht die op YouTube zou moeten komen.'
'Kan!' roept Cameron dan. 'Ik heb het opgenomen met mijn telefoon. Ik stuur het naar je toe, Tae.'
Ik steek mijn duim naar haar op. 'En nu echt iets opnemen.' Wat we eigenlijk met onze telefoons doen of de Hero. Andere apparatuur hebben we nu niet bij ons. 'Al kunnen we hier niet veel doen. Dan maar naar onze gebruikelijke plek?'

Geen kwartier later lopen we de brandtrap op om naar het dak te gaan. 'Hier zitten de jongens van Storror ook regelmatig. Alleen gaan we niet naar de plek waar hun graag komen. Reading is voor hun eveneens een favoriete plek.'
'Buiten Brighton om dan,' grijnst hij.
'Of de normale parken,' knikt Deanna. 'Alleen nog dat iemand er overheen gaat en de deur open doet.'
Voor we nog iets kunnen doen, klimt Dominic er overheen en doet hij de deur open. 'Dames.'
'Goh, en ik maar denken dat galante mannen uitgestorven zijn,' grapt Cameron en loopt ze de dak verder.
Hij schudt zijn hoofd. 'Welnee, een echte vent kan zeker wel galant zijn voor zijn vriendin.'
Ik ben de laatste deze keer en krijg ik een kus van hem. 'Volgens mij ben jij weer even blij met een moment alleen.' Ik knuffel hem terug.
Zijn lichte ogen glinsteren. 'Mag het? Anders houden we dat soort dingen binnen de muren van de slaapkamer.'
We lopen achter de anderen aan. 'Ik weet het.' Ik haal mijn schouders op. 'Dat lichte gebouw is Reading County Court, dat is vooral het stuk waar de jongens van Storror veel doen.'
'Alleen moeten we daar wegblijven,' wijst Deanna, 'de winkelstraat en daar zit ook beveiliging.'
Dominic knikt. 'Dus hier vlieg je regelmatig over straten heen?'
Ik schiet er om in de lach. 'Ja, hier en in Londen.'
'Heb je haar wedstrijd niet tegen Toby gezien?' wilt Cameron weten. 'De video heeft inmiddels meer dan vijfduizend views. Niet te vergeten het commentaar. Ze heeft de bijnaam Wonder Woman gekregen.'
Deanna gaat dan zitten. 'Klopt, ze hadden aan Tae moeten vragen of ze stuntdubbel wilde zijn voor de film Wonder Woman.'
Ik haal mijn schouders op. 'Ik zal al stuntvrouw zijn in twee films. Ergens tegen eind oktober ga ik naar L.A. voor drie maanden. De andere film is ergens in het nieuwe jaar. Wanneer is nog niet bekend.'

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen