Foto bij Chapitre 7.

"Welkom in Disney!" samen met mijn ouders en met Alice liep ik door Disneyland. Het castingbureau had alle meisjes en hun familie uitgenodigd. Voor de gekozen meisjes was het een mooie manier om zich voor te bereiden op de rol die ze zouden gaan spelen over anderhalve maand. Voor de afgewezen meiden was het een soort troostprijs. Een weekend Disneyland slaat natuurlijk niemand af. Voor mij was het een beetje dubbel. Ik had van het castingbureau te horen gekregen dat dit voor mij niet alleen een weekend weg zou zijn. Ik moest me ergens toch een beetje voorbereiden op een rol, maar ik moest rekening blijven houden met dat ik uiteindelijk alleen dit weekend hier zou zijn. En anders was het volgens het castingbureau een mooie manier om te kijken hoe ik me moest gedragen om de volgende keer wel aangenomen te worden. Als vakantiebaantje was dit perfect. Ik wilde van die reservelijst af, en daar zou ik dit weekend voor zorgen. Ik zou vechten voor mijn plek als Disneyprinses.
"Kijk Gray! Mickey Mouse!" Alice greep me bij mijn arm en haalde me zo terug op de aarde.
"Ja, ja stuiterbal. Wat een verassing. We zijn in Disney hé, daar komt Mickey Mouse vandaan?" ik rolde met mijn ogen en keer haar glimlachend aan. Voor ons liepen twee meiden die zich lachend omdraaiden door mijn opmerking.
"Daar heb je zeker een goed punt." het ene meisje had prachtige rode krullen. Ze zou een prachtige Merida zijn, ging er meteen door mijn hoofd heen. Het andere meisje was haar tegenpool. Prachtig lang donker haar had dit meisje. Ze zou een prachtige Belle kunnen zijn. Idioot eigenijk, hoe ik die meiden meteen als Disneyprinses in mijn hoofd had zitten.
"Zijn jullie aangenomen of afgewezen?" de Belle vroeg recht op de man af. Ik slikte, maar Alice had meteen haar mond open.
"Ik heb geen auditie gedaan, maar mijn zus Grace hier staat op de reservelijst." kan iemand me toestemming geven haar te slaan? Was dit nou echt nodig? Niet iedereen hoeft te weten dat ik een soort van afgewezen was maar toch niet helemaal.
"Echt? Wauw, dan heb je het nog best goed gedaan toch? Ik ben Puck trouwens, en dit is mijn beste vriendin, Bobbi." we gaven elkaar een hand.
"En jullie? Aangenomen of afgewezen?" kan iemand Alice vertellen dat ze af en toe gewoon even haar mond moet houden?
"Aangenomen, allebei. Maar Bobbi twijfelt nog of ze gaat." verbaast keken Alice en ik haar aan.
"Waarom twijfel je?" vroeg ik. Bobbi haalde haar schouders op.
"Mijn vriend voelt zich er niet lekker bij. Hij weet niet of hij me zolang kan missen en ik vraag me precies hetzelfde af. Ik weet niet of ik echt wel zo lang van huis weg kan zijn." Bobbi slaakte een zucht. Ik kon haar wel begrijpen. Als ik een vriend zou hebben zou ik daar ook tegenaan lopen. Toch vond ik het jammer, want ik zag haar al rondlopen in een prachtige lange gele Bellejurk. Ze keek me aan en knipoogde.
"Maar geen zorgen, als je niet door dit weekend op de aangenomen lijst komt te staan dan help ik je daar wel mee." ik sloeg mijn blik neer.
"Ik zou niet willen dat je het niet doet omdat je nu weet dat ik op de reservelijst sta." ze grinnikte.
"Geloof me, maak je daar maar niet druk om." ik slaakte een zucht, en glimlachte naar haar.
"Ik denk dat hier de eerste vriendschappen al zijn ontstaan." hoorde ik naast me een blije stem zeggen. We draaiden ons alle vier om en zagen een oudere vrouw met een bril naast ons staan. Het duurde even voordat ik zag dat het de vrouw die bij de aanmelding van de audities zat. Ze gaf ons nog een vriendelijk knikje en liep toen door. We keken elkaar aan en schoten in de lach.
"Okey, betekend dat dan ook dat we met z'n vieren het park mogen verkennen in plaats van met de hele groep?" vroeg Puck met twinkelende ogen.
"Ik denk dat we dat zo gaan horen." Alice wees met haar hoofd naar een bankje waar een knappe jongen opgesprongen was. Alle meiden verdrongen zich om het bankje heen, om zo dichtbij mogelijk te komen. Hij zag er een beetje benauwd uit, maar hij probeerde wel de drukke groep stil te krijgen.
"Die arme jongen. Probeert al die meiden rustig te krijgen, met dat uiterlijk." Puck begon te lachen toen ze zag dat er een oudere vrouw naast was gaan staan om de menigte stil te krijgen.
"Laten we er maar bij gaan staan en hopen dat we wat meer duidelijkheid krijgen over wat de bedoeling is dit weekend." de stem van mijn moeder klonk opeens heel hard naast me. Van schrik sprong ik een stukje opzij.
"Mam, ik vind je heel lief maar wil je dat alsjeblieft niet meer doen?" ze glimlachte, maar duwde me wel richting de groep. Alice en ik keken elkaar aan en haalden onze schouders op. We volgden onze ouders en zagen dat Bobbi en Puck ook op zoek gingen naar hun ouders. Uiteindelijk was de groep stil, en begon de vrouw te praten.
"Welkom in Disneyland" dit werd een feest.

Reacties (1)

  • HarrysWife

    whoeeeee, ben zooooo benieuwd!
    Snel verder Lot,
    heb er nu al zin in! 'xx

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen