||Diana Cassandra Volturi

Mijn eerste twee lessen heb ik overleefd. Bij natuurkunde, dat ik het eerste uur had, heb ik weinig nieuws geleerd, maar wiskunde tijdens het tweede uur was moeilijker dan ik verwacht had. Niet persé moeilijk, maar ook niet enorm simpel. Dat is dan ook de reden dat ik geabsorbeerd ben in het boek met formules op mijn schoot, terwijl ik afwezig in een appel bijt.
      ‘Hoe kan je dat verdragen?’ fluistert Paul in mijn oor.
      De haartjes in mijn nek krullen omhoog en ik ben blij dat ik mijn haar los draag, zodat Paul niet kan zien welk effect hij werkelijk op me heeft. Een effect dat hij überhaupt niet zou moeten hebben, maar ik wel zat ben om me tegen te verzetten.
      ‘Dat heet interesse tonen,’ antwoord ik met een poeslieve glimlach op mijn gezicht.
      Paul schenkt me een poeslieve, totaal niet gemeende glimlach terug en bijt in zijn broodje ongezond. ‘Ik vind een vijf ook prima voor wiskunde,’ zegt hij vervolgens nonchalant met volle mond.
      Ik rol met mijn ogen en richt mijn blik weer op de interessante theorieën in het boek. ‘Manieren, Paul, manieren.’
      Ik voel hoe een vette kus op mijn wang geplant wordt en met een vies gezicht veeg ik het kantinevet van mijn wang, Paul geen aandacht gunnend. In mijn mensenvorm kan ik wel eten, maar hele vette dingen kan mijn maag niet echt waarderen.
      Vanuit mijn ooghoeken zie ik hoe Seth, het jongste lid van de pack, aankomt gelopen met een jong meisje. Ze probeert zich duidelijk achter Seth te verschuilen, waarschijnlijk omdat ze verlegen is, maar desondanks kan ik haar perfect observeren vanuit mijn plek. Iedereen heeft aan het begin van de week al kennis met haar gemaakt, maar dit is de eerste keer dat ik haar echt zie. En eerlijk is eerlijk, Seth heeft een goede smaak. Ze is niet typisch mooi, met blonde haren en blauwe ogen, maar hoe langer je naar haar staart, des te meer speciale dingen je aan haar op merkt.
      ‘Ik denk dat je iedereen al ontmoet hebt, op Cass na,’ zegt Seth met zijn zoals altijd opgetogen stem.
      Ik kijk op, een beleefde glimlach op mijn gezicht geplakt, maar zodra mijn ogen haar grijsblauwe ontmoeten, gebeurt er iets dat ik nog nooit heb meegemaakt. Het lijkt wel alsof al mijn cellen kortsluiting hebben en explosie aan pijn in mijn hoofd los barst, genadeloos en meedogenloos.
      Ik hap naar adem, maar de nutteloze zuurstof die mijn longen vult, brandt alsof er een zuur inzit die mijn longen van binnenuit verbrandt tot er niets meer van overblijft.
      Ik grijp met mijn handen naar mijn hoofd, om te voorkomen dat ik het gevoel krijg dat deze in stukjes uitbarst, en duw mijn ineens oververhitte huid tegen het koele blad van de tafel. Ondanks de pijn voel ik nog steeds hoe mijn lichaam gedwongen wordt om van mijn mensenvorm, naar mijn ware vorm te transformeren.
      Ik werp een blik op Emily. Een verkeerde zet, want ze lijkt behoorlijk te schrikken, waarschijnlijk omdat ze de echte kleur van mijn ogen heeft gezien. Een fractie van een seconde gaat er nog een bom van pijn in mijn hoofd af en kreunend knijp ik in mijn haren. Het voelt alsof iedere cel, iedere vezel in mijn lichaam in de fik is gestoken.
      Ik moet hier weg en wel nu.
      ‘Haal me hier weg,’ brom ik met een stem die mijn pijn wel moet verraden.
      Ik voel een paar warme armen zich om mijn lichaam krullen en het volgende moment word ik van de stoel gelift. Het is Paul, die me op een razendsnel tempo uit de kantine vervoert.
      Iedere meter die ik van Emily word verwijderd, zorgt ervoor dat de pijn weg trekt. Het geruis en gesuis van bloed dat ik niet eens bezit in mijn oren klinkt minder luid en de rode vlekken die voor mijn ogen dansten worden doffer met iedere stap.
      Wanneer de wind van buiten me ineens als een klap in mijn gezicht ontvangt, durf ik pas adem te halen.

Reacties (3)

  • AroonCat

    Aah, ga je snel verder? Ben zo benieuwd wat er is! Ik denk dat Emily misschien wel een gave heeft waar vampieren niet tegen kunnen

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Gah ga nou verder nou weet ik het wel maar ik wil weten wat en waarom!!!!!

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Woeps..... Dit hadden we in emily haar oog punt al gezien. Maar poeh hea.. Die schep geen duidelijkheid haha
    Verder!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen