Notitie: Een gedicht van een inmiddels 15-jarige ik. De anorexia was een constante geworden in mijn leven en een deel van mij zowel in mijn eigen ogen als in die van anderen.

Ze fluisteren wanneer ik voorbij loop
Weten niet waarom ik het nog probeer
Maar al die anderen snappen niet
Ik deed het enkel voor controle
Maar die heb ik nu over mezelf niet meer

Ze kijken lange tijd naar mijn lijf
Vragen zich af waarvoor ik me schaam
Maar al die mensen begrijpen niet
Anorexia zit in je hoofd
Niet in je lichaam

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen