Notitie: Nog een gedicht van het 15-jarige meisje dat zo duidelijk voelde dat ze anders was dan de mensen om haar heen en dat zich zo onbegrepen voelde.

Je lijkt telkens te vergeten
Het lijkt je telkens te ontgaan
Het kost meer moeite om te eten
Dan al die taartjes te laten staan

Ik weet dat ik het niet ga halen
Maar dat is ook niet mijn wens
Ik wil slechts dat doel behalen
Sterf dan als een tevreden mens

Dood gaan we toch allebei
Een skelletje in een dichte kist
Het enige verschil dan tussen jou en mij
Is dat de mijne al meteen zo is

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen