Notitie: Inmiddels was ik in een eetstoornis kliniek opgenomen waar ik de lange weg naar herstel aanging. Maar te vaak was dit een gevecht tussen kamp eetstoornis en kamp behandelaars, en liep mijn 15-jarige zelf er maar wat verloren tussen in.

Mond gesloten
Tranen, teruggedrongen
Elke grap gespeeld
Elke glimlach op mijn gezicht gedwongen

Zo lang geleden
En toch, nog steeds een strijd
Elke dag, bij elke gedachte
Raak ik mezelf een stukje kwijt

Onbesloten
Bij welke kant ik hoor
Rennend heen en weer
Rennend, maar waarvoor?

Gelogen, geforceerd
Dag na dag, keer op keer
En na alsmaar doen alsof
Ken ik mezelf niet meer

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen