We hadden ons best gedaan om haastig alle spullen op te halen zodat we naar Florida konden vertrekken. Dat had eerst gemakkelijker kunnen zijn, maar gezien onze breuk lag er niet meer veel van mij in Florida. Harry had beweerd een aantal shirts in de kast te hebben zien liggen en één paar shorts, maar goed ik had liever zekerheid en meer keuzes. Jamie had me ietwat verward nagestaard terwijl ik vluchtig allemaal kleding in een weekendtas aan het proppen was. Harry ging er in zo'n mate van uit dat ik dat snel kon dat hij besloot niets te riskeren en gewoon in de auto te wachten.
Jamie had overduidelijk geen concentratie meer en greep werkelijk iedere mogelijke afleiding aan.
"Dus.. Wat is jullie staat van zijn nu? Je staat hier zo haastig in te pakken dat ik onderhand begin te denken dat jullie weer samen zijn en nog net geen bruiloft plannen".
Ik grinnikte "geen bruiloft. En ik heb eigenlijk ook geen idee wat er gaande is. Niemand heeft ooit een relatie bevestigd".
"Maar hebben jullie wel.. Nou ja.. Dingen gedaan?"
Ik trok mijn wenkbrauw op. "Jamie, leg uit". Ik wist donders goed waar hij op doelde, maar het was vermakelijk om Jamie te zien struggelen om een andere definitie er aan te geven. Hij was nu eenmaal niet de beste in verwoorden en er omheen draaien. Dat was meer mijn ding. Of dat van Harry. Ja, dat van Harry.
"Nou ja.. Je weet wel.. Dingen" mompelde hij terwijl hij ongemakkelijk begon te gebaren. Als ik daadwerkelijk niet geweten had waarover het ging, hadden die gebaren zeker niet geholpen.
En dus besloot ik voor een laatste keer mijn wenkbrauw op te trekken.
"Oh kom op Louis! Je weet goed waar ik het over heb" zei hij nu.
Ik begon te grinniken "sorry, ik wou gewoon echt even je uitleg zien en horen".
"Pestkop" mompelde hij zuchtend.
"Maar nee, er staat geen huwelijk gepland. We hebben een paar keer gekust en geknuffeld, maar niet meer dan dat".
Jamie zuchtte en wreef door zijn gezicht "het is jouw keuze. Maar ik wil je niet weer zo met een gebroken hart hier zien zitten".
Ik knikte en zuchtte "weet ik wel. Het is lastig".
"Je vind het lastig om nee te zeggen?"
Ik haalde mijn schouders op "ook wel ja. Maar het is sowieso lastig te weerstaan. Het is niet alsof zijn persoonlijkheid veranderd is na al die tijd. En het is ook niet alsof zijn uiterlijk er op achteruit is gegaan. Het enige dat gewoon echt fout ging, was dat vreemdgaan. En om eerlijk te zijn vind ik het lastig om me in te beelden dat hij dat gedaan heeft wanneer hij nog altijd deze lieve persoonlijkheid heeft".
Jamie zuchtte "ik snap ergens waar je vandaan komt. Maar hij is niet voor niets een flirt. Vreemdgaan is zo gedaan. En hij heeft er gewoon misbruik van gemaakt zodra jij je slecht voelde. Alsof het een steek extra nageven was. Ik probeer hier niemand zwart te maken, maar denk goed na over wat je doet Louis".
Ik schoof het laatste paar schoenen in mijn tas en gooide deze over mijn schouder, een zachte hm-hm mompelend.
"Tot morgen Jamie, succes met je huiswerk" zei ik nog voordat ik de kamer verliet.
Zijn woorden hadden indruk op me gemaakt. Ik voelde me helemaal niet meer zo blij als voorheen, eerder ietwat dom. Waarom ging ik hier in mee? Wat deed ik mezelf eigenlijk aan? Het kwam over alsof ik geen eigenwaarde had. Erg dom, al zei ik het zelf. Waar was ik mee bezig?
Ik liep met mijn tas naar de auto, ietwat met tegenzin inmiddels. Het was rustig op het campus. De meeste studenten waren waarschijnlijk in het centrum of op hun kamers. Of net zoals Jamie flink huiswerk aan het maken. Want ja, uitstelgedrag was standaard studentengedrag.
De auto was inmiddels in zicht. Harry was bezig met zijn telefoon zo te zien. Toen ik 3 meter van de auto verwijderd was had hij me nog niet gezien, maar bij 1 meter keek hij op en grijnsde gelijk breed toen hij me zag. Die lach liet me smelten. Het was zo'n oprechte, blije grijns. Alsof hij oprecht blij was om me te zien. Ik opende de autodeur en liet me zakken in de passagiersstoel met mijn tas. "Daar ben je weer, eindelijk" zei hij glimlachend. Ik was spontaan al mijn ophef vergeten. Dat was het effect dat Harry op me had.
We reden weer weg, nu op weg naar het vliegveld. Harry legde zijn hand op mijn bovenbeen. Ik verstrengelde mijn vingers met de zijne. Probleem? Welk probleem?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen