||Nymphadora ELoise ULey.

Mijn wenkbrauwen hoog gerezen, mijn lippen in een vreemde grimas getrokken keek ik mijn nicht Leah verbaasd aan. Een diepe zucht ontglipte mijn lippen, verlegen naar het onderwerp liet ik mij dieper in het sop wegzakken. Het warme water voelde ik mijn lichaam verwarmen en schoon weken.
"Waarom, heb ik iets verkeerd gedaan" vroeg ik stilletjes, niet begrijpend.
"Nee, jij niet" glimlachte Leah met een vreemde trek rond haar lippen, "je denkt dat Embry verkeerd gedaan heb" vroeg ik mijn tweede vraag al voor er echt over na gedacht te hebben. Mijn nicht begon langzaam te knikken op mijn vraag. Kantelde haar hoofd en greep naar de stoel in de hoek van de badkamer. Ze nam na het voorwerp verplaatst te hebben plaats en keek mij met een vreemde blik in haar ogen aan.
"Embry is lief, vriendelijk en aardig, doet niks verkeerd hoor" giechelde ik met een lichte blos op mijn wangen.
"Waar heb je vandaag met Embry over gesproken" Leah stelde haar vraag rustig, redelijk vriendelijk maar toch nog teruggetrokken. Voor even dacht ik terug aan het moment van het grasveld. Waar ik tegen Embry zijn heerlijke warme lichaam aan gekruld lag.
"Embry had vragen zoals jij, Seth, tante Sue en Emily" kwam er fluisterend over mijn lippen.
"Vragen, wat voor vragen had hij dan" Leah was duidelijk nieuwsgierig geworden naar het gesprek dat ik met Embry gehad had. "Ja, vragen" knikte ik, bedenkelijk, licht ongemakkelijk. "Of ik broers en zussen heb, en dat antwoordt was een nee, niet dat ik weet" ratelde ik in gedachtegang verder. "Wanneer ik geboren ben, heb ik ook beantwoord, of ik mijn moeder kende en weet waarom mijn ouders niet bij elkaar zijn" vervolgde al snel mijn lippen.
Leah begon aandachtig te knikken, haar wat strenge norse blik leek van haar gezicht te glijden.
"Bijna standaard vragen, zoals favoriete kleur, getal, dier, en ook die heb ik kunnen beantwoorden" grinnikte ik met een glimlach rond mijn lippen.
Ook Leah liet een lichte glimlach op haar lippen verschijnen, "welke vragen dacht jij dan dat Embry heb gesteld" mijn wenkbrauwen in een frons getrokken keek ik mijn nicht afwachtend aan.
"Doet er niet toe" grinnikte Leah, haar hand door mijn natte glanzende haren halend.
Verdwaasd, kantelde ik mijn hoofd, "waarom doet dat er niet toe" mijn stem echode licht door de badkamer.
"Komt later wel" knikte ze de vraag ontwijkend.
"Waarom, denk je dat ik het niet begrijp" vroeg ik stilletjes, mijn ogen naar het schuim trekkend.
"Nee, nee, dat is het niet" stamelde Leah "het is alleen Embry, ik vertrouw hem gewoon niet voor de volle 100%" knikte Leah met gefronste wenkbrauwen. Op het moment dat ze haar zin had uitgesproken voelde ik geen alarmbellen of iets rinkelen. Dus mevrouw sprak voor het eerst in tijden de waarheid naar mij uit. Iets wat ik toch wel waardeerde. Graag had, eerlijkheid duurde altijd het langst.
"Waarom al die vragen over Embry" was het nu mijn beurt naar Leah.
"Omdat ik hem niet helemaal vertrouw, en het jouw ook niet mag vertellen dat is niet aan mij" glimlachte Leah knipogend.
"Ow" kwam er schamper uit mijn mond.
"Maar hij doet niks gek hoor en als hij dat wel doet ik kan heel erg goed zwaardvechten en wegjagen" giechelde ik met een trek rond mijn lippen. Leah schoot in de lach en begon haar hoofd te schudden. "Zwaardvechten gebeurt niet en wegjagen dat zal ik best kunnen geloven" knikte ze, grijnzend.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen