Theo Walcott

Nadieh had zo haar best gedaan om een ontbijtje op bed te maken dat ik de sfeer niet onmiddellijk wilde verpesten door mijn gezeur over voetbal. Ik had inderdaad niet het allerbeste berichtje gekregen, maar dat zou ik straks wel uitzoeken. Eerst wilde ik genieten van het ontbijt met Nadieh.
'Are you sure nothing is going on?' vroeg Nadieh nog voor de zekerheid.
'Everything's perfect. Thank you for the amazing breakfast, love. I really enjoyed that.'
We bleven nog zo lang in bed liggen als we konden, maar toen werd het weer onvermijdelijk dat onze wegen scheidden. Ik had training en Nadieh moest alweer terug naar Londen. Waarom ging de tijd altijd zo snel als ze hier was?
'Can't you really stay for a few more days?' pruilde ik.
'I wish but I have to meet with my management and there are some beauty events I have to attend to,' somde ze op en pruilde nu ook. 'I don't wanna miss you.'
Ik was het met haar eens en dacht na over wanneer we elkaar konden zien. 'Maybe I can come to London by the end of the week?'
Haar gezicht klaarde op bij dat voorstel, maar ze keek me toen vragend aan. 'What about training?'
Ik haalde mijn schouders op. 'I can figure something out.'
'I don't want you to get in trouble because of me, Theo!' zei ze streng waardoor ik moest grinniken. Ze was sexy als ze me zo de les las.
'Well, perhaps I'm already in trouble,' grijnsde ik en trok haar dichter naar me toe. Ze liet me door me kussen, maar stopte vooraleer het te passioneel werd.
'Theo, I really have to catch my train!' giechelde ze.

Nadat ik Nadieh aan het station had afgezet, bleef ik nog even op de parking staan en staarde naar mijn mobiel. Ik had de e-mail van Southgate, de coach van het Engelse nationale team, nu al honderd keer gelezen en ik hoopte nog steeds vurig dat er een foutje was gemaakt. In de e-mail had Southgate de lijst van geselecteerde spelers doorgegeven die volgende week voor de vriendschappelijke interlands mochten spelen en mijn naam stond er niet tussen. Komaan, ik had ondertussen al enkele doelpunten voor Everton op mijn naam staan! Waarom was ik dan niet geselecteerd? Er was maar een manier om dat uit te zoeken en dat was door Southgate op te bellen.
'Theo, afternoon,' begroette hij me beleefd, hoewel hij zeker doorhad waarom ik belde.
'Boss, I'm calling about the squad selection. I respect your decisions but I was just wondering why I'm not selected? It would help me a lot to understand.'
'Sure, I understand you're disappointed, Theo and it wasn't an easy decision. I know you're doing well for Everton but we decided to pick players who have more game time under their belt. I would suggest to keep working hard. Therer are some more friendlies coming up before the World Cup and I definitely don't want to rule you out.'
Ik bedankte hem voor de uitleg, maar het zat me nog steeds dwars. Ik had ontzettend hard gewerkt sinds ik bij Everton was gekomen, maar het leverde nog steeds geen plaatje voor Engeland op.

Anne Wilshere

's Avonds maakten Alexis en ik nog een wandeling door de velden en het was allemaal erg ontspannen totdat Alexis vertelde over de training. Ik voelde mijn bloeddruk zo de hoogte ingaan omdat ik niet kon begrijpen dat Pierre zo ontzettend vervelend deed. Miste hij me werkelijk of was dit gewoon haantjesgedrag?
'So after I said "too little too late" he completely snapped and tried to attack me but luckily Sead and Granit were there to stop him,' vertelde hij. We stopten even met wandelen en namen plaats aan een picknicktafel waar we alles rustig verder konden bespreken.
'Oh gawd. I'm sorry, Alexis. I thought I made it clear to him that I'm done with him!' zuchtte ik gefrustreerd.
'I just think he can't stand the fact that you would move on with me. Pierre and I were never good friends.'
Ik knikte. 'Yeah, it's just stupid macho behaviour. It's like he thinks he owns me! I just hope he leaves you alone, Alexis.'
Hij keek me spijtig aan en wreef met zijn hand over mijn bovenbeen. 'To be honest, I doubt it. He suspects something and it drives him crazy. Maybe we should just put the cards on the table and be open about our relationship,' suggereerde hij.
'Our relationship?' Ik moest automatisch een beetje grijnzen. We hadden tot nu toe niet echt een label geplakt op wat er gaande was tussen ons, wat voor mij voorlopig prima was. Ik wilde gewoon genieten met ons tweetjes en de rest volgde later wel, maar nu hij het zo luidop zei, was ik wel nieuwsgierig geworden wat hij ervan vond. 'So how do you see us then? As boyfriend and girlfriend?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen