Sorry, ik zal helaas morgen geen tijd hebben om te posten gezien ik naar Brighton ga voor een overnachting

Ik had niet echt heel bewust meegekregen hoe de hele reis naar Florida was verlopen. Ik had gewoon wat voor me uit zitten staren en voornamelijk verzonken gezeten in mijn eigen gedachten. Harry was ondertussen een boek aan het lezen en ook niet per se spraakzaam. Maar goed, het leek er niet op dat een van ons het storend vond. En dus verliepen die drie uren vrijwel in stilte.
Na die drie uren en na de landing was het onderhand vreemd om weer iets te zeggen of te doen. Ik was langzaam overeind gekomen en samen hadden we onze spullen gepakt en het vliegtuig verlaten. We sjokte naar de taxi plaats en lieten ons naar het huis brengen. De zon begon langzaam te zakken inmiddels. We waren inderdaad echt net op tijd voor een zonsondergang. En dus zette we onze spullen weg in de slaapkamer zodra we aan kwamen bij het huis en waren we op de stoelen achter het huis gaan zitten, genietende van het uitzicht van de zon die langzaam dichter naar de zee toe bewoog.
Ik voelde me ietwat lui door het constant zitten en niets doen, om eerlijk te zijn. En dus stond ik op en liep ik naar de balustrade, om te staan en te kijken in plaats van te zitten. Harry kwam al vrij snel bij me staan en keek in stilte mee naar de zon. Toen het uitzicht eenmaal wel gedaan was draaide hij zich naar me toe "dus.. Ik neem aan dat je inmiddels wel honger hebt gekregen?"
Ik knikte "jawel". Harry wenkte dat ik mee moest komen naar binnen en keek naar de inhoud van de keukenkastjes en de koelkast, die nogal teleurstellend was. Waarschijnlijk omdat hij hier sowieso bijna nooit kwam.
"Dus.. We hebben nu twee keuzes. Take out bestellen of naar de supermarkt" zei hij nu.
Ik knikte "ik denk dat naar de supermarkt de beste optie is. Ik denk dat ik de beweging wel even kan gebruiken".
Harry knikte ook "dan doen we dat. Maar dan gaan we toch geen diepvriespizza halen of zoiets hè? Want dat is nogal dubbel".
Ik grinnikte "nou oké dan doen we dat in ieder geval niet". Harry knikte tevreden en nam zijn portemonnee, huissleutels en telefoon er bij, waarna we al vrij snel konden vertrekken.
Buiten was het inmiddels best donker. Het was dan ook al 8 uur inmiddels. De supermarkt was gelukkig niet heel ver weg. We liepen een rondje, niet eens wetende wat we nou eigenlijk wilden eten. Ik bedoel, de snacks voor die avond waren zo gekocht. Maar het daadwerkelijke avondeten was een grote vraag. Het werd dan uiteindelijk ook rijst met een curry. Niet dat we dat niet bij een take out hadden kunnen bestellen, maar goed. Het was niet erg lastig en smaakte goed.
Zodra we weer terug bij het huis waren kookte we samen het avondeten, pratende over simpele alledaagse dingen. Ik voelde me op mijn gemak hier. Het was allemaal heel luchtig. En eigenlijk deed het me ook wel goed om even niet meer in New York te zijn. Ik had me al een hele week op mijn kamer opgesloten en daar voelde ik me zeker niet beter door. Het was tijd om het te accepteren, hoe lastig het ook was. Harry wou me er overduidelijk mee helpen en dat waardeerde ik ook echt wel. Het was dat romantische aspect waar ik ietwat voor op mijn hoede wou zijn. Ik wou op mijn hoede zijn, maar het mislukte iedere keer gigantisch moest ik toegeven. Harry bracht het nooit echt op en had zo zijn handtastelijke momenten. Maar daadwerkelijk seks was er niet van gekomen. Wellicht ook wel omdat ik daar zelf ook enigszins initiatief in moest tonen en dat nog niet echt gedaan had. Maar goed, ik was daar ook niet per se klaar voor had ik het gevoel.
Harry stelde een douche voor na het eten en dat gebeurde dan ook, maar niet samen. Ik ging niet nu al uit mijn kleding voor hem. Dat voelde fout. Hoewel ik het stiekem wou, voelde dat fout. Dan was mijn hele 'op mijn hoede' ongedaan gemaakt. Na het douchen besloten we ons gewoon beide op de bank terug te trekken met een zak chips tussen ons in, kijkende naar een komedie film.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen