Foto bij 33 You shoul tell him/ I should tell him

Wauw wat een reacties! Super leuk!

Heel snel brachten we Trevor onder narcose. Tijdens het inspuiten van de medicatie stelde ik hem gerust.
“Het gaat allemaal goed komen Trevor. We gaan goed voor je zorgen.” Het duurde niet lang of hij sliep. Ik gaf de anesthesioloog de beademingstube, die zonder problemen werd ingebracht. Terwijl we daar nog mee bezig waren werd zijn been al afgedekt voor de operatie. Het duurde niet lang of de chirurg zei al dat ze op een liter bloedverlies zaten. Ik testte zijn bloed om te zien wat zijn hemoglobine gehalte was en ook dat zag er niet goed uit. Hij had bloed nodig, en wel NU. Bloed was schaars hier, zeker met grootschalige ongelukken als dit. Bij iedere soldaat wordt de bloedgroep getest. Die van Trevor w was helaas niet in huis. Het werd dus O negatief bloed, de universele bloedgroep. Na veel vechten kreeg ik twee zakken die ik via het infuus zo snel mogelijk in liet lopen.
“De slagader is gedicht” riep de chirurg. Iedereen zuchtte opgelucht. Trevor ging het halen. Zijn waardes werden al beter door het bloed.

Na Trevor kwamen nog drie andere patiënten die met spoed geopereerd moesten worden. Het was na middennacht toen ik in mijn bebloede pak naar de kleedruimtes liep. In mijn eigen kleding liep ik naar Sienna toe om haar het nieuws te vertellen. Ik gaf haar een dikke knuffel en droogte haar tranen terwijl ik zei dat alles goed ging komen met Trevor. Ze was zo overstuur dat die nacht bij haar bleef slapen, ik kon haar toch niet zo achter laten?

“Weet je wat misschien nog wel het ergste is? Ik heb nooit tegen Trevor gezegd dat ik hem leuk vond. Wat als hij nou overleden was en ik het hem nooit verteld had?” Even leek het wel alsof ze mijn gedachten kon lezen. Was het bij mij niet net zo? Ik heb Alexander nooit verteld dat ik hem echt leuk vind. Ik wist niet eens of nou echt wat hadden of dat het nog steeds een spelletje was.
“Ga morgen bij Trevor op bezoek en ga het hem vertellen! Dit is je kans!” En wanneer kwam de mijne? Wanneer ging ik het Alexander vertellen.
“Ja dat ga ik doen, morgen als ik op bezoek ben!” Sienna was helemaal in de wolken. Ik voelde me een slechte vriendin, eigenlijk as ik alleen met mijn eigen probleem bezig. Maar zij scheen dat momenteel niet eens te merken.

Langzaam hoorde ik haar ademhaling rustiger worden. Ik herkende de ademhaling van iemand die sliep inmiddels wel. Ik lag uren wakker. Het idee dat Alexander nu buiten rondliep, gewapend maar toch zo kwetsbaar terwijl ik veilig in bed lag was ondragelijk. Het feit dat ik onze “relatie” geen naam kon geven kwetste me meer dan ooit. Ik was speciaal voor hem naar Irak gegaan, maar als hij alleen een spelletje speelde en nooit een relatie wilde, dan wist ik niet of ik hier wel mee door wilde gaan. Nee, eigenlijk wist ik dat wel: ik kan dat niet, ik wil meer.

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Ik besefte me net dat het in dit verhaal niet anders kan dat Alexander over een tijdje op die tafel ligt en dat kan ik echt niet aan. Dat is echt te zielig.

    Ik besef me net ook dat Alexander Thomas echt moet haten en dat wel grappig is. Maar dat andere is zielig.

    2 jaar geleden
    • Scenario

      Ik ga me idd niet helemaal aan jouw regels houden haha. Over een niet al te lange tijd word er eentje overschreden, maar dat is niet deze die je net noemt! Mwuahaha

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      ...... meen je dat? Dat mag helemaal niet!

      2 jaar geleden
    • Scenario

      3 maanden later is hij nog steeds niet op de tafel beland haha

      2 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ja, maar ik heb net gelezen wat je WEL hebt gedaan. Hoe dúrf je?

      2 jaar geleden
  • Luckey

    Gelukkig haalt Trevor het!!
    Nu moet ze het Alex ook gaan vertellen
    Als die niet bij haar op de operatie komt te liggen...

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen