Foto bij 36 I am here for you part 2

En deel 2!
Ik heb behoorlijk wat vooruit geschreven dus voorlopig krijgen jullie regelmatig een stukje!
Ik zat er ook aan te denken om mijn story op te geven voor story of the year (SOTY) voor code rood. Maar ik vraag me af of deze daar past? Er gaat nog flink wat ontvoeringen en oorlog komen, maar is het niet te romantisch daar voor? Graag jullie mening?:)

“Ik ben nooit met Mads naar bed geweest als dat is was je probeert te zeggen. Ik zal je vertellen waarom ik niet op de lijst stond”. Ik ging nog dichterbij staan, zover dat kon. Onze tenen raakte elkaar. Hij was niet de enige die het recht had om boos te zijn. “Mijn vrienden zagen dat ik doodongelukkig was toen je weg was. Ik heb geprobeerd uit alle macht om je te vergeten. Ik heb zelfs Africa opgegeven als bestemming om maar niet bij jou in de buurt te komen. En ja, wat je informant zegt klopt. Ik heb afscheidsavond doorgebracht met Mads. Hij was de enige die me oplapte toen jij weg was en behalve een sullig briefje niks van je had laten horen voor maanden. Hij was degene die me overtuigd had om niet naar Irak te gaan omdat het stom was om naar zo’n gevaarlijk gebied te gaan voor een man. Hij vertelde dat je me zou laten vallen en dat ik dan alleen zou zijn in dit gevaarlijke gebied. En kijk eens, hij had nog gelijk ook! Je doet precies wat hij voorspelde en ik was zo koppig om niet te geloven wat hij zei. Maar ik kon niet naar Afrika terwijl jij hier in Irak zat. Toen Mads een move maakte op de afscheidsavond ben ik mee gegaan. Weet je waarom? Omdat JIJ me had laten zitten. JIJ had nooit meer iets van je laten horen.” Ik bekrachtigde elke jij met mijn stem en gaf hem daarbij een duw tegen zijn gespierde buik, “Dat maakte Mads die wel voor me zorgte, die wel om me gaf beter dan jij. Maar toen ik in zijn kamer stond kon ik het niet. Weet je waarom?” Ik gaf hem een duw tegen zijn buik die zo had was waardoor hij een stap naar achter moest zetten. “Omdat ik wist dat hij nooit kon tippen aan jou. Op het laatste moment heb ik me laten overzetten naar Irak. VOOR JOU.” Ik gaf hem wederom een duw maar zette tegelijkertijd een stap naar achter waardoor er een afstand tussen ons ontstond. Hij was verbaasd van mijn boze reactie en liet zich wegduwen zonder tegengas te geven.“Ik had moeten luisteren naar Mads. Ik had hier nooit moeten komen voor jou.”

Boos, verloren en vreselijk teleurgesteld liep ik zijn kamer uit. Dit was totaal anders verlopen dan ik verwacht had.
“Jill!” Riep hij terwijl hij probeerde te fluisteren zodat niet iedereen wakker werd. Ik negeerde hem, laat hem maar even in zijn eigen sop gaarkoken. Met tranen die over mijn wangen liepen ging ik richting mijn eigen kamer. Ik was er bijna toen ik besefte dat ik nu toch echt die schouder nodig had om op uit te huilen. Huilend trok ik Sienna uit haar bed, die als een echte vriendin, zonder te weten wat er aan de hand was me begon te troosten en kalmeren.
“Mannen zijn zo ingewikkeld zuchtte ze” wat bij mij toch nog voor waterig lachje zorgde. Die nacht bleef ik bij haar slapen. Misschien kwam hij zijn excuses wel aanbieden, dan vond hij tenminste een leeg bed. Ik viel in slaap met de fijne gedachte dat hij zich zorgen zou maken als hij mijn lege bed aan zou treffen.

Reacties (6)

  • Butterflygirl

    Oh I love this. Dit is echt de perfecte reactie. Niet over je heen laten lopen en voor jezelf opstaan.

    2 jaar geleden
  • Draxo

    Ik vind het goed gezegd, ze moet zich niet laten doen!

    2 jaar geleden
  • Mariet1994

    Ik zal gewoon opgeven, nee heb je ja kun je zeker krijgen 😚

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik snap dat hij even al zijn breincellen weigerde te gebruiken, omdat dat eigenlijk wel bij zijn karakter past, maar nu moet hij weer normaal doen. Ik geef Jillian gelijk.

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Goed stuk weer!

    Gewoon opgeven, je hoort het vanzelf als het niet voldoet:)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen