Foto bij | The New Start | {Zara POV}

❤ Hello Loutjes! ❤
(Loutjes zal ik mijn fans noemen ofc cx. Gwn lekker gek doen want dat ben ik:D!
Dit is het eerste hoofdstuk van Hunter! Veel plezier met lezen en geef vooral tips ^^! Aangezien ik de droom heb om schrijfster te worden zijn alle tips welkom ( ik ben 12 nu dus kraak me niet af :')! Lukt je toch niet:P).

❤ Hoofdstuk 1 ❤
Ik pakte Lex op en liep naar ons hotel samen met mijn gezin. Lex likte mijn gezicht en ik grinnikte, natuurlijk verpest mijn moeder het weer: ''Bah! Zara, zet even Lex neer. We gaan zo eten en ik wil niet dat je onder dat smerige kwijl zit van die hond.'' Ik rolde met mijn ogen en deed de lijn aan de rode halsband van Lex. Ik kriebelde even achter zijn oor. ''Mam! Waar is mijn Nintendo 3ds?'' Hoorde ik achter me. Ik draaide me om en zag een jongen in het Noors praten tegen zijn moeder. Hij zag er G-E-W-E-L-D-I-G uit. Ik bleef eventjes naar hem kijken. Hij had groene ogen (volgens mij.. Ik kon het niet goed zien) en prachtig donkerbruin haar. Wat perfect omhoog was gebracht met gel. Dan bedoel ik niet van die lelijke kuiven. Maar het eerst in mijn leven kreeg ik een apart gevoel in mijn buik. Het was alsof duizenden vlinders erin zaten. Hij draaide zich om en ik keek in de prachtige ogen en leek te smelten. Ik kreeg het gevoel alsof hij mijn alles was: Diegene waarmee ik mijn eerste kus zou toevertrouwen, diegene waarmee ik een relatie mee wilde, diegene waarmee ik mijn maagdelijkheid aan zou verliezen en ik wilde met diegene groot worden. De jongen keek me aan en zei tegen zijn moeder: ''Wacht even.'' Mijn ogen werden groot en hij kwam met zelfverzekerde stappen op me af lopen. Ik dacht: O-M-G! Wat zou Lynn doen? Uh... ''Hallo!'' zei ik snel in het Noors (aangezien hij Noors sprak). Hij glimlachte. ''Ook op de terugweg naar Noorwegen?'' Ik schudde mijn hoofd. ''Ik verhuis naar Noorwegen, ik ben nu onderweg naar ons nieuwe huis in Røros.'' Hij grijnsde ''Dat is toevallig! Daar woon ik ook.'' Ik glimlachte mijn tanden bloot. ''Ik ben Zara en jij bent?'' Hij lachte ''Zara Larsson?'' Ik keek hem boos aan. ''Nee, de kerstman...NATUURLIJK BEN IK NIET ZARA LARSSON! WAT DENK JE ZELF?'' Hij lachte zich dood. ''Ik ben Mason aangenaam.'' Achter hem verscheen een andere jongen met blonde haren en lichtblauwe ogen. Gelijk bedacht ik wat Lynn mij had verteld: Als je lekkere jongens met blonde haren ziet geef mij zijn nummer! Ik keek naar de jongen ''en jij bent..?'' De jongen lachte ''ik ben Kaj.'' Ik glimlachte. ''Mijn vriendin zei dat ik haar nummers moest geven van haar types, en jij Kaj bent de gelukkige!'' Zijn vriend Mason lachte hem dik uit. ''Ik wil die vriendin wel zien.'' Ik pakte mijn Iphone 6 erbij en liet haar WhatsApp profiel zien. Ik zag Kaj's mond openvallen en hij gaf gelijk zijn nummer aan me en ik begon te lachen. Mason keek me aan. ''Hebben jij en Lynn afscheid genomen?'' Ik schudde mijn hoofd. ''Nee, ik ga volgende zomer naar Frankrijk samen met een paar vrienden waaronder Lynn.'' Hij keek me aan. ''Fijn dat jullie elkaar nog zien.'' heel even leek het alsof Mason in gedachten verzonken was. Ik vroeg me gelijk af wat hij dacht. Hij fluisterde in mijn oor: ''Je bent wel mooier als Zara Larsson.'' Hij stopte een briefje in de kontzak van mijn jeans en liep toen samen met Kaj weg. Beduusd nog van wat er was gebeurd draaide ik me om en liep terug naar mijn ouders. Mijn moeder legde haar arm om me heen en ik draaide mijn hoofd om om te kijken of hij er nog was. Ik speurde rond maar vond niks. Uiteindelijk glimlachte ik en liep met mijn ouders mee naar de receptie.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen