Toen de pizza's eenmaal bezorgd waren liet ik ze netjes even op de keukentafel staan, die ik inmiddels gedekt had. Vervolgens liep ik naar buiten en weer naar beneden, terug naar de plek waar Louis en ik gelegen hadden. Ik liet me naast Louis zakken en tikte hem op zijn rug, die overigens behoorlijk heet begon te worden. Dit begon een beetje op verbranden te lijken moest ik toegeven.
"Lou?" zei ik nu.
Louis kwam ietwat overeind en keek me suf aan, waarna hij even om zich heen keek en verder overeind kwam. Vervolgens keek hij mij weer aan en trok me dichter naar zich toe, waarna hij me kuste. Ik was er ietwat verbaasd door, maar niet per se teleurgesteld. En dus kroop ik nog wat dichter naar hem toe en zette ik mijn hand achter hem neer, terwijl onze benen een of andere vage kruising over mekaar maakte. Louis' hand lag in mijn nek van toen hij me dichter naar zich toe getrokken had. Ik voelde hoe zijn duim zachtjes over mijn haar streek terwijl onze lippen ietwat hongerig over mekaar heen gingen. Louis was degene die mijn lippen ietwat uit elkaar perste en vervolgens zjin tong naar binnen liet gaan. Ik was verbaasd, maar nog steeds op een aangename manier. Louis maakte het geheel behoorlijk vurig. Ik was helemaal in mijn element. Dit had ik al maanden gemist en nu was het eindelijk zo ver. Het hield dan ook voor een aantal minuten aan, zeker niet minder vurig des te langer het duurde. Toen we elkaar uiteindelijk los lieten keek ik hem even aan in zijn ogen. Louis glimlachte naar me.
"Het eten is klaar" deelde ik nu mede. Louis rekte zich uit en knikte toen "de zon was heerlijk".
"Dat heb ik gemerkt. Ik denk dat je een beetje begint te verbranden op je rug" zei ik nu. Louis zuchtte "hopelijk niet te ernstig".
Ik haalde mijn schouders op en kwam overeind, waarna ik hem ook aan zijn hand overeind trok. Louis volgde me naar het huis, vragende wat we gingen eten.
Zodra de geur van pizza hem tegemoet kwam was hij enthousiast. Had ik toch de goede keuze gemaakt.
Louis trok echter wel een boxer aan voordat hij aan de keukentafel ging zitten. Iets wat ik me enigszins voor kon stellen.
De telefoon op de keukentafel begon te zoemen. Ik zag Jamie weer op de display verschijnen. Ik grinnikte "heeft hij echt zo veel vragen over dat project?"
Louis zuchtte en knikte "ik denk het. Het is niet alsof ik alles weet, maar goed". En dus probeerde Louis Jamie wederom te helpen via het videobellen. Ik zelf was inmiddels enorm hongerig en dus zei ik maar tegen Louis dat we gingen multi tasken. Ik had geen zin om nog 20 minuten te wachten, laat staan dat de pizza koud zou zijn.
Ik bewonderde Louis terwijl hij naar Jamie keek en praatte met zijn pizza in zijn andere hand. Hij had een glimlach op zijn gezicht terwijl hij dingen uit aan het leggen was die totaal geen logica vormde naar mijn weten, maar hij leek te weten waar hij het over had. Jamie leek het tevens te begrijpen en er iets aan te hebben, wat natuurlijk mooi was. ik hield me maar gewoon bezig met mijn pizza en het staren naar hem. Hoe erg ik hem gemist had. Hoe erg ik zijn liefde gemist had. Hem aan kunnen raken. Hem knuffelen zonder dat het raar was. Tegen hem aan kruipen 's nachts zonder dat het raar was. Hem aanbidden wanneer hij weg doezelde in plaats van geërgerd zijn omdat het al de zoveelste keer was. Want ik kon me er ten tijde van onze dip nogal aan ergeren. Nu was alles weer oké. En het zag er naar uit dat alles nog wel beter zou gaan de komende tijd. Ik had er geen bezwaar tegen zolang hij dat ook niet had. Ik had hem gemist en nu had ik mijn Louis weer terug. De leuke, schattige, gezellige Louis. Ik had hem gemist. Ik had zin om hem nu ter plekke te omhelzen en niet meer los te laten voor de komende paar minuten. Maar nee, hij had Jamie op zijn scherm staan en ik gokte niet dat Jamie zin had om toe te kijken. Helaas, maar ik ging mijn kans nog wel grijpen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen