Foto bij 038 • Een overvallen reis



Draco Malfoy p.o.v.

De eerste dag van Hogwarts was weer aangebroken. Voor Draco zou nu het zevende jaar beginnen, maar hij was alles behalve blij. De Dooddoeners hadden zich voor hun vertrek in de grote hal voor de trap verzameld. Het was kwart voor elf en de trein zou bijna vertrekken. Hij had geen vertrouwen in het plan. De Dooddoeners zouden de trein onderscheppen zodra hij in Schotland aan zou komen. Potter was leerplichtig en Voldemort geloofde dat hij zich aan de wet zou houden, maar Eleanor had hem al gewaarschuwd. Potter zou de wet overschrijden en zou niet op komen dagen voor school. Draco was het zowaar met hem eens; als zijn leven in gevaar was, zou hij ook niet meer naar school gaan.
      Hij keek opzij naar Eleanor, die strak voor zich uitkeek. Zij zouden samen de taak van Head boy en Head girl op zich nemen. Hij vroeg zich af hoeveel leerlingen daar direct mee akkoord zouden gaan. Vrijwel niemand, veronderstelde hij. Toch moesten ze er maar aan geloven. Het was niet alsof zij een keuze hadden.
      'Mag ik jullie aandacht?' Snape voegde zich bij de groep en iedereen vestigde hun aandacht op hem. Draco, die zijn ogen nog steeds op Eleanor had gericht, zag dat ze zich lostrok uit haar trance en de professor afwachtend aankeek. Soms vroeg hij zich af waar ze zat met haar gedachten, maar met alles dat er de laatste dagen boven water was gekomen, begreep hij volkomen waarom ze afwezig was.
      'Over vijftien minuten vertrekt de Hogwarts Express vanaf Kingscross Station. Naar ons idee zal Harry Potter hierbij aanwezig zijn. Mocht dit niet het geval zijn, dan laten we die taak voor wat het is en vertrekken we naar de school. De Carrows en ik zullen daar al aanwezig zijn.' Hij richtte zich op Draco en Eleanor. 'Jullie zullen ons vergezellen en je een weg door de trein banen naar de prefectscoupe om de studenten in te lichten. Jullie zullen geen tegenspraak tolereren. De leerlingen zullen naar jullie luisteren en de consequenties aanvaarden als dit niet het geval is. Begrijpen jullie mij goed?'
      De beide kinderen knikte en Eleanor stak haar hand op. Na een goedkeurend knikje vroeg ze: 'Hebben wij uw toestemming onze staf tegen de leerlingen te verheffen?'
      Draco keek haar aan. Meende ze dat? Of was dit een poging confrontaties uit de weg te kunnen gaan wanneer ze eenmaal binnen de muren van Hogwarts zou zijn? Hij keek opzij naar Snape en zag dat de man langzaam toestemmend knikte. 'Maar,' voegde hij er aan toe. 'enkel wanneer woorden jullie niet meer kunnen redden. Bestraffing ligt in de hand van de Carrows. Jullie mogen je ongestraft verdedigen, maar als ik merk dat die macht wordt misbruikt, staat jullie nog een ernstigere straf te wachten.'
      Draco betwijfelde dat het Snape's eigen woorden waren, maar hij geloofde ze wel. Het benauwde hem dat ze vanaf nu nog strenger in de gaten zouden worden gehouden. Nog meer omdat het nu niet alleen de Dooddoeners waren die het zouden doen, maar ook de studenten. Dit zou een zwaar jaar worden op Hogwarts, niet alleen voor hen, maar voor iedereen.

Met zijn vingers tussen die van Eleanor gevlochten, hield Draco Snape nauwlettend in de gaten. De Dooddoeners deden hetzelfde. Ze wachtte het moment af dat het nieuwe schoolhoofd toestemming gaf het plan in werking te stellen. Het was niet spanning dat de kamer vulde -op dat van de twee kinderen na-, maar het was opwinding. Met vuile grijnzen, schitterende ogen en wiebelende vingers lieten de Dooddoeners duidelijk zien hoe ze verlangde naar deze opdracht. Ze hadden weken niets uitgevoerd, afwachtend tot ze eindelijk weer een spannende opdracht zouden krijgen. En nu was het zover.
      Snape trok zijn staf en als een schaduw deden de Dooddoeners hetzelfde. Draco en Eleanor volgde hun voorbeeld en ademden een keer diep in, om hun zenuwen onder controle te krijgen. Dit was het. Nu zou de echte test beginnen. Draco kneep zachtjes in Eleanors hand en op het teken van Snape verschijnselden Eleanor Draco met zich mee.
      Toen de grond weer onder zijn voeten was verschenen, keek de jongen om zich heen. De Hogwarts Express stond pal voor hem, stil, in de middle of nowhere. Dooddoeners kwamen tevoorschijn vanaf de voorkant van de trein en stapte naar binnen. Benauwde kinderen staken hun hoofden uit de ramen om te zien of ze konden ontdekken waarom de trein zo plotseling was gestopt. Draco voelde Eleanors hand uit de zijne glippen en zag hoe ze met geheven hoofd langs de trein begon te lopen. De schotse winden sloegen haar zwarte jurkje rond haar bleke benen en speelden wild met haar haren. Draco volgde haar op enige afstand tot ze de voorkant van de trein bereikte en instapte, waar een Dooddoener met een baard hen voorliet gaan.
      De paar leraren die ze in de lerarencoupé passeerde, keken geschrokken op naar de twee studenten. Draco ontweek hun blikken, maar voelde zich af en toe naar hen toegetrokken. Hij wilde graag van hun gezichten lezen hoe ze nu over hem dachten, maar Eleanor leek er niet om te geven. Zij liep in een rechte lijn langs hen heen, zonder ook maar om te kijken.
      Ze stapte de volgende coupé binnen en leerlingen keken geschrokken om. Draco herkende deze studenten, net als Eleanor. Hun zwart met gele stropdassen herkende hij uit duizenden.
      'Eleanor?' Hannah Abbott en Susan Bones stonden op van de bank. Met grote ogen bekeken ze Eleanor van top tot teen. Susan drong zich gehaast langs Hannah heen, maar voordat ze Eleanor kon omhelzen, hief Eleanor haar staf. 'Ga terug op je plaats,' sneerde ze.
      De coupé werd doodstil en niemand leek te durven bewegen. 'Waar was je al die tijd? Niemand had meer wat van je vernomen. We waren doodongerust,' brabbelde de blondine, waarna ze nerveus om zich heen keek. Ze had blijkbaar niet in de gaten welke sfeer er in de coupé rustte. De stille Susan Bones keek opzij naar Draco en hield gespannen haar adem in, alsof ze niet wist of ze wel wat durfde te zeggen. Ze slikte en met schorre, gebroken stem stelde ze de vraag die niemand durfde te stellen: 'Eleanor, is dit nu de kant waar je voor kiest?'
      Eleanor reageerde niet, maar gaf een klein rukje met haar staf om daarmee aan te geven dat de meisjes moesten gaan zitten. 'Ik waarschuw niet nog een keer.'
      Uiteindelijk deden ze wat hen werd opgedragen, maar met grote tegenzin. Ze hielden hun ogen niet van hun vriendin en ook de andere Hufflepuffs stonden op het punt uit hun stoel omhoog te veren. Ze wilden helpen, Draco kon het zien. Ze wilden hun vriendin daar weghalen en bij hen houden, maar ze waren bang. Het viel hem nu pas op dat een aantal bekende niet meer aanwezig waren. Waaronder zijn rivaal in de liefde: Jayden Bates. Hij was vorig jaar een zevende jaars geweest. Hij was waarschijnlijk al van school. Net als zijn Beater compagnon en Alex Summerby. Het Hufflepuff Quidditch team zou er leeg uit zien zonder al zijn leden. Draco vroeg zich af of Eleanor dit ook was opgevallen. Of had ze er geen interesse meer in?
      Eleanor boog haar staf weer op en liep door de coupé naar de volgende deur. Draco volgde haar, maar werd plots bij zijn arm gegrepen door Zacharias Smith. Zijn ogen spatten vuur en zijn greep leek met de seconde te verstrakken. 'Dat is mijn teammate, maat,' siste hij, 'krenk een haar op haar hoofd en we weten je te vinden.' Met een ruk liet hij los en ging weer zitten voordat de Dooddoeners zich ermee begonnen te bemoeien.
      Een beetje ontdaan trok Draco zijn pak recht en liep achter Eleanor aan, wie ondertussen de Ravenclaw coupé al had doorkruist en richting die van de Slytherins liep. Die van de Gryffindors kwam daarna. Zouden ze hem daar vinden? Zou de zoektocht dan tot een einde komen? Draco geloofde niet dat zelfs Potter stom genoeg was zijn gezicht nu te laten zien.
      Eleanor opende de deur naar de Slytherins coupé en direct veerde een aantal studenten op uit hun stoelen toen ze Draco zagen. Zijn twee beste vrienden zaten in de coupé en stonden als enige op, met een glimlach. 'De Slyterin prins is teruggekeerd!' Crabbe keek de ruimte rond, zich afvragend waar het daverende applaus bleef en schudde toen zelf Draco's hand. 'Wij staan voor je klaar, Draco. Vanaf nu zal alles anders worden!' De sinistere grijns op Crabbe's gezicht joeg Draco angst aan. Hij was dolblij zijn vrienden weer te zien, maar zij kende de waarheid niet achter deze duisternis. Hoe dan ook, hij kon op zijn vrienden bouwen. Crabbe en Goyle waren misschien oerdom, maar al er iemand voor hem zou vechten, dan waren zij het.
      Draco grijnsde en pakte met zijn andere hand de arm van zijn vriend vast. 'Jullie zien er goed uit. Ik zie jullie tijdens het avondmaal weer. Dan praten we bij.'
      De twee vrienden knikten en gingen tevreden zitten. Uit de hele coupé waren zij de enige, maar het deed hem goed dat er nog leerlingen waren die hem steunde in zijn werk. Zelfs als hij dat zelf niet meer deed.
      Hij hoorde Eleanor diep ademhalen toen ze de deur naar de Gryffindors coupé open schoof en naar binnen stapte. Daar zaten de Gryffindors bij elkaar. Een aantal koppen herkende Draco, maar de drie waar de Dooddoeners naar zochten, waren niet aanwezig. Draco zag het Weasley meisje rechtop zitten toen ze Eleanor in de smiezen kreeg, maar Eleanor gunde haar geen blik. Haar ogen speurde de ruimte rond opzoek naar het drietal, maar ook zij concludeerde dat de zoektocht zinloos was.
      'Hé, Losers!' Longbottom was uit zijn stoel opgestaan en Draco knipperde verbaasd met zijn ogen. De jongen was in een zomer een kop gegroeid en niet alleen in de lengte. 'Hij is hier niet,' ging de jongen verder en bleef de Dooddoeners boos aankijken. Ginny Weasley pakte zijn hand vast en probeerde hem te kalmeren, maar hij trok zich van haar los.
      De Dooddoeners wierpen ieder een grondige blik rond de coupé en draaide zich toen weer om. Nu stonden Eleanor en hij er alleen voor. Hun eindbestemming was de coupé die volgde; de prefectcoupé. Draco wilde doorlopen. Hij voelde zich niet op zijn gemak tussen de grote groep Gryffindors, zelfs al had hij Eleanor aan zijn zijde. Hij wist dat hij zelf de goedkeuring had magie te gebruiken wanneer hij zich bedreigd voelde, maar er was niet veel ruimte hier en hij wilde geen onnodige slachtoffers maken. Zelfs al waren het Gryffindors.
      Longbottom was nog niet gaan zitten en keek Draco nu fel aan. 'Is het nu zo ver gekomen, Malfoy? Ken je geen schaamte?'
      Draco voelde de warme vingers van Eleanor zijn hand vastpakken. Ze keek Longbottom aan en sprak zachtjes. 'Neville, ga alsjeblieft zitten.'
      'Sta je nu aan zijn kant?'
      'Dat gaat je niets aan. Zitten!' Met een ruk trok ze haar staf en richtte deze op de drie koppen grotere jongen. Draco voelde zijn hartslag omhoog schieten. Hij keek er niet naar uit de jongen te moeten bevechten. Zeker niet nu al. Maar het leek erop dat hij ingaf en ging weer op zijn plaats zitten. Woedend staarde hij Eleanor aan terwijl ze langs hem heen liep en zodra Draco de deur achter zich dicht had getrokken, hoorde hij duidelijk dat ze over hen praatte. Het maakte hem niet uit. Hij was allang blij dat hij geen duel had hoeven starten.
      De prefecten keken verrast om toen de twee binnen stapte. Er waren een paar bekende en een paar onbekende. Pansy die tot de Slytherins prefecten behoorde, samen met Blaise, Anthony Goldstein en Padma Patil van de Ravenclaw afdeling en Ernie Mcmillan en Jenna van de Hufflepuff afdeling. Die van de Gryffindors kende hij niet. Maar dat deed er ook niet toe.
      De twee Hufflepuffs sprongen op van hun bank toen ze Eleanor zagen, maar waagde zich niet in haar buurt. Ze leken verrukt, maar argwanend door zijn aanwezigheid.
      'Wat doe jij hier?' was het eerste dat een van de Ravenclawers naar hem siste.
      De twee Slytherins gekeken giftig haar kant op. 'Bek dicht, Patil!' Pansy stond op en omhelsde Draco. 'Ik heb de hele zomer niets van je gehoord. Is alles wel goed?' Ze keek hem bezorgd aan, maar met Eleanors aanwezigheid stapte ze bij hem weg. 'En met haar?' Haar toon werd direct lager, met een randje walging zoals alleen Pansy dat kon.
      'Ik ga daar niet over in discussie, Pansy. We komen hier voor een mededeling.'
      'Mededeling, mijn reet,' spuugde Ernie en pakte Eleanor bij haar arm, klaar om haar bij hem weg te trekken. 'Eleanor gaat het wel?' Hij keek haar aan met zijn grote groene ogen, haar hele gezicht scannend. Zijn eerste stap was genoeg om ook Jenna een zetje te geven en ze kwam in actie. Met een ruwe duw drukte ze Eleanor en Ernie aan de kant en ging tussen hen en Draco instaan. 'Wat moet je met die kwal? Had ik niet je niet goed genoeg gewaarschuwd, Malfoy? Blijf bij haar vandaan!'
      'Genoeg!'
      De leerlingen schrokken op van de dwingende, maar heldere stem die de coupé vulde. Ze keken opzij naar Eleanor die haar arm lostrok van Ernie en bij haar afdelingsgenootjes vandaan stapte. Ze trok haar staf en hield deze stevig vast. 'Wij zijn jullie nieuwe Head boy en Head girl. Ieder die het daar niet mee eens is, mag zich tegenover het nieuwe schoolhoofd verantwoorden.'
      Het was doodstil. Draco voelde zich ongemakkelijk, maar voelde zich ook zelfverzekerd bij het idee dat hij en Eleanor dat bij de studenten veroorzaakte.
      'Waar heb je het over?' vroeg Jenna, haar stem klonk meer boos dan onwetend.
      'Wat ik bedoel,' zei Eleanor, terwijl ze Jenna fel aankeek, 'is dat wij het vanaf nu voor het zeggen hebben en als je het daar niet mee eens bent, wees dan verstandig en houd je mond. Anders komt het je duur te staan, kan ik je verzekeren.'
      'Wat?' Jenna hijgde bijna van de spanning en bleef maar van Eleanor naar hem kijken. Ze leek in tweestrijd, dat zag hij. Hij herkende het. Vorig jaar, in de Astronomietoren had hij er net zo gestaan. En het beangstigde hem, want op dat moment was hij van plan iets verschrikkelijks te doen.
      Plotseling trok Jenna haar staf en richtte deze op Draco. 'Je hebt haar vergiftigd!'
      'Flipendo.'
      Met een klap vloog Jenna tegen de muur van de coupé. Padma krijste en sprong overeind, terwijl Pansy en Blaise het uitschreeuwden van het lachen. Ernie snelde naar Jenna toe en probeerde haar overeind te helpen. Verbouwereerd keek hij om naar Eleanor. 'Waar denk je in godsnaam mee bezig te zijn!'
      'Jullie een les leren!' riep Eleanor woedend. 'Ik heb gewaarschuwd! Zoek de problemen niet op.'
      'Ik ga een leraar roepen.' Anthony sprong op, maar Eleanor richtte zich nu op hem. 'Impedimenta!' De jongen bevroor op zijn plek. 'Nee,' zei Eleanor toen, 'jij gaat gewoon weer zitten, want de leraren kunnen hier niets tegen doen. Het is zo besloten door het schoolhoofd.' Het meisje keek de coupé langzaam rond. 'Iemand anders die wat wil proberen? Of zal ik gewoon gaan zitten nu?' Het bleef stil. Eleanor schuifelde naar een lege bank en ging zitten, alsof ze net niet de hele coupé had bedreigd. Ze klopte uitnodigend op het kussen en glimlachte lieflijk naar Draco. Het was verbazingwekkend hoe snel de gemoedsrust van dit meisje kon omslaan.
      Hij ging naast haar zitten en ze nestelde zich dicht tegen hem aan.

Een hoofdstukje vandaag omdat we twee dingen hebben om te vieren! Gisteren heb ik mijn Praktijkexamen gehaald en vandaag ben ik weer een jaartje dichter bij de 100!(hoera)maar loefst 23 kaarsjes op de taart! Daar drinken we een butterbeer op! Proost!





Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Geweldig stukje

    2 jaar geleden
  • TAMOCHi

    tweemaal gefeliciteerd !
    Ik heb het gevoel dat zelfs Draco begint in te zien dat Eleanor haar manier van reageren niet goed in elkaar steekt …
    Ben benieuwd hoe hij hier nog verder mee gaat dealen want deze switch voelt niet natuurlijk
    Love it !
    ‘x

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Oehhh interessante opvatting!! We gaan het zien... ^^

      2 jaar geleden
  • Teal

    Ohhhhh wauw love dit stukje!

    Gefeliciteerd en nog eens gefeliciteerd!!

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel! ^^

      2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Geweldig stuk!! Ik zat echt op hr puntje van mijn stoel. Gaaf om Dracos pov te lezen!

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Yess! Dan ga ik meer van zijn pov schrijven denk ik maar!

      2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wauw... Hoe onwijs gaaf geschreven! Love it!!!
    Enuhh gefeliciteerd en gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel!! ^^

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen