||Nymphadora ELoise ULey.

"Waar ik voor een groot deel ben opgegroeid wel" langzaam knikte ik op mijn woorden. Leah haar ogen werden voor een paar seconden groot en vernauwde zich er kort na. Rillingen voelde ik over mijn ruggengraat kruipen uit angst dat ze mij een of andere uitbrander zou geven, liet ik mij wat dieper in het bad glijden zodat ik nog meer verscholen lag.
"Hier wordt er niet gevochten met wapens" sprak ze op een barse dringende toon.
"Als er hier iemand jouw kwaad wilt berokken kom je naar de volwassene zei lossen het op" knikte Leah, haar donkere bruine ogen gleden over mijn gezicht. Ze hield mij nauwlettend in de gaten en leek mij op het moment proberen te lezen. "Is dat duidelijk, Nymphadora" ze boog zich wat meer naar mij toe, ik voelde haar adem op mijn wang strijken. Angstig begon ik te knikken, stamelde, hakkelde ik een hele zachte 'ja' waarop Leah zich, voldaan terug trok.
Ze liet zich traag op de stoel zakken die ze enkele minuten geleden had verschoven.
"Nu we het daarover eens zijn" knikte Leah een vreemde grijns rond haar lippen getrokken "heb ik enkele vragen," ze liet haar ogen kort naar het raam afglijden. Een nieuwe teug lucht wist ik te pakken en los te laten. Er was iets dat mij toch wel angstig maakte voor mijn nicht. Durfde haar niet tegen te spreken, bang om haar boos te maken of erger teleurgesteld in mij zou zijn.
"Wanneer ben je geboren, je woont nu al een aardige tijd bij ons en we weten eigenlijk vrij weinig over je" sprak ze met een wat vriendelijkere klank in haar stem. "Zou je het een en ander willen vertellen" Leah liet haar ogen van het raam glijden naar mijn gezicht.
"Oké, weet niet of ik alles kan beantwoorden" fluisterde ik zo zacht dat ze het niet gehoord kon hebben.
"Ik ben geboren op 25 December, zoals ik Embry ook gezegd heb weet ik niet of ik broers of zussen heb dus nee, al heel erg lang zijn mijn ouders uit elkaar, heb op een aantal plekken gewoond" een zucht rolde over mijn lippen.
"En je situatie voor dat je naar La-Push kwam" Leah had haar wenkbrauwen gefronst. Al een aardige rits vragen gesteld, waar ik maar weinig of korte informatie over gaf. Als ik niet antwoordde stelde ze gewoon een andere vraag.
"Soms was het gevaarlijk en kon ik niet naar buiten, het was te gevaarlijk om mij achter te laten bij vrienden, hoeveel papa zich ook schaamt, schuldig is en zijn zus teleurgesteld heeft hij kon niet anders dan toenadering zoeken, mij bij haar te brengen. Als er iets mis loopt, hij niet meer terug zal keren ben ik toch bij familie die mij zal beschermen" fluisterde ik met een rillende stem.
Ik wilde er niet aan denken dat me vader niet meer zou terugkeren en ik voor altijd vervloekt zal zijn en blijven.
Voor altijd opgesloten zitten in een kinderlichaam, vol met zwarte gaten waar herinneringen zouden moeten zitten.
"Dus overmorgen kan het wezen dat je vader terugkeert" Leah keek mij achterdochtig aan.
Ik haalde me schouders op "weet niet hoe de missie verloopt ze houden mij erbuiten, als mijn vader terugkeert zal het wezen dat hij wilt spreken met tante Sue, als mijn vader niet terugkeert heb ze de brief dat alles zal verklaren en uitleggen, pas dan zal ze weten of niet wat ze moet doen" legde ik Leah voorzichtig uit, het kon nog altijd misgaan. We wisten niet hoe krachtig ze zal zijn, wat ze met je zal doen als ze je te lijf loopt.
"Vrijdag zal voor iedereen bijzonder worden" grinnikte ik knikkend.
Trok de stop uit het grote bad en wees met mijn hand naar de handdoek, Leah reikte het zachte stof aan waarna ik het gelijk rond mij sloeg zodra ik mij recht gedrukt had. Twee gloeiendhete handen grepen mij vast onder mijn oksels en met een zwaai stond ik naast het bad op de warme badmat.
"Dank je" stamelde ik blozend naar Leah.
Ze knikte, draaide zich op en zette de stoel terug in de hoek van de badkamer, keek nog is om naar me en verliet vervolgens de badkamer.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen