Anne Wilshere

'Act as adults?!' hoorde ik Alexis stomverbaasd aan de andere kant roepen. 'Come on, Anne, you know Pierre is the immature one in this situation! He takes every opportunity to annoy me! I didn't do anything!'
'Yeah, then why did you threaten to throw a dumbbell at his head?!' vroeg ik verder.
Alexis was nu helemaal van zijn stuk. 'WHAT?! Where did you hear that nonsense? Is that what Jack told you?! Of course he would!'
'Well, he's still my brother! What was I supposed to believe?!' riep ik terug en hield van frustratie mijn mobiel strakker vast. Ja, Jack en Alexis konden elkaar niet luchten, maar ik kon toch ook niet weten dat mijn broer zou liegen over wat er daadwerkelijk gebeurd was?!
'I thought you knew me better than that, Anne. I didn't threaten anyone! Jack is just trying to create tension between us, and he succeeded.'
Er viel een ijzige stilte waarna ik zuchtte en vermoeid over mijn voorhoofd wreef. 'I'm sorry I jumped to conclusions, okay,' zei ik uiteindelijk, maar aan Alexis te horen, had hij hier niet veel zin in.
'Yeah, sure,' klonk het niet al te enthousiast uit zijn mond.
'Hey, what if I come over?' probeerde ik nog.
'Maybe not tonight. I still have some stuff to do.'
Ik drong maar niet verder aan, want ik hoorde ook wel dat hij niet in de stemming was.

Theo Walcott

Het voetbalseizoen liep stilletjes aan op z'n einde en na al die tijd kon ik nog steeds niet helemaal wennen aan de nieuwe stad waar ik voetbalde. Daarom greep ik haast elke gelegenheid om even terug in Londen te zijn, ook al betekende dat dat ik evenementen van Everton liet links liggen. Vanavond was er bijvoorbeeld een soort gala waar alle spelers aanwezig moesten zijn, maar ik had een excuus verzonnen en was nu met dd high speed trein onderweg naar Londen. Ik wist ook wel dat het niet netjes was, maar ik voelde gewoon geen motivatie meer. Everton had niks meer om voor te spelen en het was zo goed als duidelijk dat Southgate me niet ging opnemen in zijn WK team.
'Hiya love,' grijnsde ik breeduit toen Nadieh en ik bij Costa hadden afgesproken. We bestelden er koffie en deelden een taartje.
'Hi babe! Are you sure you're not gonna get in trouble for not attending the Everton event?' vroeg ze en ik hoorde dat ze zich een beetje schuldig voelde.
'Nah, it's fine.' Ik schepte wat slagroom van het taartje en gebaarde toen naar Nadieh. 'You don't want some? I thought we were gonna share?'
Ze schudde resoluut haar hoofd. 'No, the coffee I ordered was stronger than I thought and now my stomach is a little upset.'
'Oh really? I thought you could handle coffee very well.'
Zwakjes glimlachte ze en haalde haar schouders op. 'Already had too much coffee today.'
Na Costa gingen we nog een stukje wandelen door het park. Het was vrij warm dus hadden we erna wel zin in een douche om op te frissen.
'You wanna join?' vroeg ze met een grijns. 'If we go together, we save water which is good for the environment.'
Ik schoot hard in de lach. 'That's true but since when do you care about the environment?'
Ze klopte tegen mijn borstkas en sleurde me al mee naar de badkamer.
'Shut up! You're ruining the whole thing!' giechelde ze waarna ze de badkamerdeur op slot deed zodat niemand ons zou kunnen storen. Ze liet er geen gras over groeien en trok meteen haar topje uit en toen ze zich uitrekte, viel het me op dat ze magerder was dan de laatste keer dat ik haar in enkel ondergoed had gezien. Nu ja, ze was natuurlijk altijd slank geweest, maar nu zag ik haar ribben ietsje beter.
'Baby, did you perhaps lose some weight?' vroeg ik dan ook terloops.
'You noticed?!' vroeg ze verrast. 'Yeah, I worked out a bit more.
'Oh okay, I just wondered.'
Ze grijnsde en trok met een speelse blik mijn shirt uit. 'Let's see if you still have your abs,' knipoogde ze toen.
Ik lachte en toen we allebei onze kleren uit hadden, legde ik mijn armen rond haar waarna ik haar optilde en in de douche trok. We begonnen natuurlijk al gauw te kussen waardoor het opeens een lastige klus werd om de kraan te vinden. Ik draaide er een beetje aan, maar door alle afleiding kregen we plots ijskoud water over ons heen.
'Omg! What a mood killer!' riep Nadieh die tegelijk ook ontzettend hard moest lachen.
'Oh gawd, sorry babe, my mistake,' lachte ik en draaide nu de goede kant op zodat we lekker warm water hadden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen