Foto bij O42

Enkele weken waren nu voorbij en het geflirt tussen Harry en mij was er niet op verbeterd. We hadden hier en daar enkele gestolen momenten waarop er een zachte kus op mijn lippen werd gedrukt of hij sloeg zijn arm wat meer over mijn schouders als de rest er bij was, maar meer niet. Alsof niemand van de buitenwereld mocht weten dat hij mij af en toe kuste, alsof ik het grootste geheim in zijn leven was. Niemand wist dan ook wat er aan de hand was behalve Harper en Sophia. Ze snapten er net zoveel van als ik. Verliefd ben ik niet op hem, maar... Ik ben wel gefrustreerd. Wat is zijn bedoeling eigenlijk met mij? Harper en Sophia zeggen me de hele tijd dat ik het hem moet vragen. Als ik niet gek word van hem, word ik gek van hun. Ergens vind ik het ook niet erg. Niet de hele wereld moet meteen weten wat dit ook mag zijn dat er tussen ons speelt. Enkel mogen onze vrienden het toch weten. Niet? Of ja, misschien beter niet, want wat als Harry het nu eens niet serieus meent? Gefrustreerd draai ik me op mijn buik. Probeer nu toch eens te slapen Olivia, waar maak je je zorgen om. Er zijn ergere dingen in de wereld. Ik grijp in het donker naar mijn gsm. Twee uur. Weer een goed uur om nog wakker te zijn. Ik zal morgen weer fris zijn op school. Gelukkig is het vrijdag. Het eerste trimester is ook bijna voorbij, dus de lessen zijn niet zo zwaar meer. Binnen twee weken is het Winterbal. Nog zo iets waar ik helemaal niet naar uitkijk. Al die sociale gelegenheden haat ik en dat is nog zacht uitgedrukt. Ik open Facebook en scrol wat door mijn tijdlijn. Na enkele minuten begint mijn gsm te trillen. Een berichtje van Harry.
Harry: Kun je ook niet slapen?
Neen, jij duidelijk ook niet.

Meteen trilt mijn gsm opnieuw.
Harry: Neen, ik had een vreselijke nachtmerrie ):
Grinnikend rol ik met mijn ogen als mijn gsm enkele keren trilt.
Harry: Dat was niet waar.
Harry: Ik ben heel mannelijk, ik heb geen nachtmerries.
Harry: Ik bedoel, ik heb ze wel, maar ik ben er niet bang van.
Harry: Begrijp je?

Wat een uitleg. Alsof hij meer zichzelf probeert te overtuigen van zijn mannelijkheid dan ik. Al snel geraken we verwikkeld in een hele reeks berichten.
Ja Hazza ik begrijp je hoor. Je bent heel mannelijk. (:
Harry: Bedankt voor de erkenning.
Je bent gek Styles
Harry: Hazza? Styles? Al die koosnaampjes.
Harry: Ik moet duidelijk eens wat koosnaampjes voor jouw verzinnen.
Harry: Liv? Hill?
Harry: Rijke stinkerd?
Wauw! Je doet me blozen met die koosnaampjes van je Harry! Meteen kan ik helemaal niet meer slapen.
Harry: Slapen? Je gaat nu toch niet meer slapen? Ik ben wakker en de nacht is nog jong!
Wat stel je dan voor feestbeest?
Harry: Geef me een kwartiertje.

Ik frons even mijn wenkbrauwen. Die jongen is toch zo gek niet dat hij midden in de nacht hier rond gaat komen sluipen? Ik rol me op mijn rug en staar naar mijn plafond.Buiten hoor ik de wind blazen tegen ons huis en door de takken waaien die in onze tuin staan. Na een tijdje klinkt er een ritmisch getik. Alsof enkele regendruppels zacht tegen mijn raam tikken. Mijn gsm op mijn borst begint wild te trillen. Ik grijp die vast en knijp mijn ogen even toe tegen het felle licht. Harry belt. Ik schuif naar rechts en druk mijn gsm tegen mijn oor, de kans nog niet hebbend om te antwoorden.
"Hoe lang moet ik nog steentjes tegen je raam gooien? Kom je bijna?!" Klinkt een hese ongeduldige stem aan de andere kant van de lijn. Meteen voel ik het bloed naar mijn wangen kruipen. Mezelf wel voor mijn kop kunnen slaan dat het geen regendruppels waren.
"Wacht, ik kom naar beneden." Ik stap uit bed en loop snel de trap af. Alle lichten in de gang intussen aanstekend. Gelukkig dat mijn vader net op zakenreis is. Alhoewel hij waarschijnlijk nog blij zou zijn om de zoon van zijn goede vriend te zien, midden in de nacht. Aan de deur druk ik snel de code van het alarm in voor deze uit te schakelen of mijn vader zou het toch nog te weten komen. Ik open de deur om Harry met een grijns op zijn gezicht te zien staan. Een zwart shirt siert zijn bovenlijf en een zwarte jeans hangt laag om zijn heupen.
"Ik heb eten mee! Tijd voor een sleepover." Triomfantelijk steekt hij een zak chips in de lucht. Ik rol kort met mijn ogen en zet een stap achteruit zodat hij binnen kan.
"Een sleepover?" Ik trek mijn wenkbrauwen op.
"Als Sophia en Harper onverwacht mogen binnenkomen voor een sleepover, mag ik dat ook!" Hij zet een grote stap naar binnen en lacht kort. Hij laat zijn blik langzaam over mijn lichaam glijden. "Mooie outfit trouwens." En meteen voel ik me belachelijk in mijn korte roze short en topje met het gezicht van Hello Kitty op.




Hoe gaat het nog met iedereen? (:


Reacties (5)

  • ErWasEensIk

    Alles goeeeeed en met jou?(yeah)

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    ahh leuk hoofdstukje:)
    snel verder<3

    2 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Zo blij dat je terugbent !
    Je schrijfstijl maakt me meteen weer enthousiast !
    ‘x

    2 jaar geleden
  • Iluna

    Wat een lief stukje! Hopelijk krijgt Olivia wel snel meer duidelijkheid!
    Met mij alles super! Ik hoop met jou ook?
    xxx

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Cuteeeeeeeeeee. Hier gaat het goed. Beetje vroeg misschien haha. M'n vriend z'n wekker ging 20 minuten geleden. Ik draai me nog ff omxD
    Hoe is het met jou?

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen