Foto bij Acht ~ Red Lips so Hot

But a Nightingale followed me back Home

Het is de hele week al niet te harden in huis. Kiro en Strify kijken elkaar met de nek aan. Wij zijn allemaal bloednerveus en er wordt niet over gepraat. Iedereen dealt er op z’n eigen manier mee. Shin houdt zich op afstand, praat niet zo meer met de rest en gaat veel op pad. Yu sluit zich op in de studio of de game kamer. Ik heb daar echter geen tijd voor.
Ik ben druk met de verhuizing. Van Nederland naar Duitsland vraagt veel papierwerk en ik ben de halve dag bezig het of naar Tessa te mailen of voor haar in de vullen. Ik hang wel een half uur aan de telefoon met de een of andere Nederlandse zorgverzekeraar om informatie in te winnen en breng wel vijf uur in het gemeentehuis door. Maar natuurlijk allemaal met liefde en toewijding, want ik wil dat het goed gaat. Ik wil dat ze zo snel mogelijk bij ons komt wonen. Vooral met die spanning in huis.
Tessa kan het oplossen, dat weet ik gewoon. Zij was ook de katalysator toen ik en Yu drama hadden. Zij kan de problemen tussen Kiro en Strify ook oplossen. Ze heeft daar een soort van gave voor. En als het haar niet lukt, dan heb in elk geval wat beters te doen dan tegen Kiro and Strify aan hikken.

Het is een dinsdag en dus druk op de weg. Tessa komt twee uur later in Berlijn aan dan gepland. Tot mijn verbazing is het haar pa die haar afzet. “Kom op boys, sjouwen!” Roep ik het huis in. Iedereen komt met lood in z’n schoenen naar de deur. De een ziet er nog chagrijniger uit dan de ander. Door de hele situatie is Yu ook knorrig geworden en Shin nogal in zichzelf gekeerd.
Maar iedereen helpt braaf sjouwen. Ook al wordt er geen woord gewisseld. Zelfs Tessa is stil. En dat is toch vrij bijzonder. Want normaal houd dat kind niet op met ratelen als ze de kans krijgt.
De meeste spullen zetten we op zolder. Haar meubels en het grootste deel van haar verzameling kunnen we helaas niet kwijt. Voor de rest kunnen we alles in mijn kamer stallen. Verder alles goed? Nou nee!
Ik plof of m’n bed neer. Tessa sluit de deur van mijn kamer achter zich. “Zeg, wat is er nou helemaal aan de hand?” Vraagt ze. Ze gaat op de rand van mijn bed zitten. “Dat weten we niet zo goed.” Ik plaats mijn hoofd in haar schoot. Ze speelt zachtjes met m’n haar. “Is er iets gebeurt tussen Kiro en Strify?” Vraagt ze zacht. “Ik denk het, maar ik heb geen idee wat.” Antwoord ik. “Is het misschien omdat Kiro met Marleen liep te praten in de Efteling?” Tessa’s handen vallen stil. “Als dat echt alles is ga ik echt gillen.” Mopper ik. Tessa moet lachen, maar vreugdevol is het niet. “Oh jeej, als die twee het nou maar niet uitmaken.” Fluistert ze. “Dat zou nog beter zijn dan kutspanning.” Brom ik. Tessa maakt een sussend geluid.

Er wordt op de deur geklopt. “Wat?” Roep ik. “We hebben honger.” Schreeuwt Yu. Tessa staat op. Ik pruil naar haar. “Ik ga koken, kom.” Zegt Tessa. Ze verlaat mijn … onze kamer en gaat naar beneden. Ik volg, maar niet echt enthousiast.
Iedereen is in de keuken. Yu zit op het aanrecht, op z’n zusje neer te kijken terwijl hij op z’n nagel knaagt. Ik loop op hem toe en trek z’n hand bij z’n mond weg. “Niet doen.” Zeg ik streng. Yu springt van het aanrecht af en gaat bij de rest aan tafel zitten. De spanning is om te snijden. “Dus.. liefje, wat kook je?” Vraag ik, nogal ongemakkelijk. “Oh … gewoon Stroganoff pasta...” Mompelt Tessa. “Gooi de hele fles vodka er maar bij, dan is alles meteen over.” Gromt Kiro. Strify doet z’n mond open om er iets tegenin te brengen. Ik leg m’n hand op z’n arm en schud mijn hoofd. Strify laat z’n kaken luid op elkaar klappen.
Shin zet de radio aan. Er wordt niet gepraat. We luisteren naar het nieuws. Dat maakt ons er niet vrolijker op. Een verijdelde terroristische aanval in Londen, weer een schutter in Amerika, gelukkig nog geen doden en een overstroming in Thailand.

Niet heel veel later is het eten klaar. We praten nog steeds niet. Ik vind er geen bal aan. Deze situatie moet snel opgelost worden. Wist ik maar hoe…

Na het eten help ik met de afwas en taaien we allemaal af. Iedereen gaat z’n eigen ding doen. Ik ga naar m’n kamer, om aan een kostuum te werken. Tessa gaat met me mee. Ze gaat op het bed zitten met een boek. Ze leest echter niet. Ik krijg ondertussen m’n draad niet door m’n naald. “Gotverdomme.” Mopper ik luidop. “Heb je hulp nodig, liefste?” Koert Tessa. Ik zucht, leg m’n draad neer en steek m’n naald in het speldenkussen. “Liefste?” Vraag ik en draai naar haar toe. “Ben je toch?” Fluistert ze. Ik lach naar haar. “Jij ook.” Zeg ik zacht. Ik pak m’n naald en draad weer op en ik haal diep adem. Ik haal heel voorzichtig de draad door het oog van de naald.
“Wat naai je?” Vraagt Tessa. “Jou.” Ik ben .. erg grappig. Tessa gnuift. “Niet leuk?” Vraag ik. “Beetje flauw.” Zegt ze. “Nou sorry hoor.” Zeg ik. Daarna val ik stil. Ik heb de naald tussen m’n tanden gestoken en bevestig verschillende delen nepbont op een vrij basic tuniek. Tessa concentreert zich op haar boek.

Echt van lange duur is het ook weer niet. Ik hoor hoe ze haar boek neer kwakt en m’n kamer uit stormt. “Ik zal wel wat verkeerds gezegd hebben...” Mompel ik tegen mezelf. Ik concentreer me op m’n tuniek. Het moet eind augustus af zijn, voor gene groot larp festival. Met alles erop en eraan. Ik denk zelfs aan paardrijles, gewoon voor de vorm.
Dus moet mijn kostuum natuurlijk spik en span zijn. Als heromancer heb ik natuurlijk een reputatie op te houden. En ik wil dat Tessa mee gaat en indruk op haar maken. En ik heb nog maar twee maanden! Ik ben nog niet eens op de helft!

Tessa komt niet terug. Ook niet als ik het hele tuniek af heb en besluit dat het wel welletjes is. Ik ruim m’n spullen op en ga m’n tanden poetsen. Ik gooi m’n kleren in de was en kruip in bed. De plek waar ze zat is al koud, maar ruikt nog wel naar haar. Ik sla mijn armen om het kussen en sluit mijn ogen.
Ik slaap al bijna als Tessa weer naar bed komt. Ze kleed zich uit en komt bij me liggen. Ik draai me naar haar toe en sla mijn armen om haar heen. “Waar was je nou?” Fluister ik. “Even met Strify en Kiro praten.” Is het antwoord. “Even, je bent wel vier uur beneden geweest.” Ik streel zachtjes haar gezicht. “Kiro and Strify zijn nou eenmaal niet zo makkelijk als jij en Yu. Het duurde lang voor de kinks uit de kabel waren.” Tessa rust haar hoofd op m’n borst. “Wat was er nou precies aan de hand?” Vraag ik. “Kiro was aan het flirten met Marleen en dat kan Strify’s ego natuurlijk niet aan.” Tessa zucht eens diep. “En nu?” Vraag ik, een beetje ongemakkelijk. “Nu nemen ze een break en is alles weer relax.” Verzekert Tessa me. “In maar vier uur, zo, dat doe je goed.” Ik druk een kus op haar kruin. “Ja maar ik ben wel moe, nu.” Fluistert ze terug. “Slaap maar, morgen is er weer een dag.” Zeg ik zacht. “Truste.” Tessa gaat op haar eigen kussen liggen. Ik ga tegen haar aan liggen. “Truste.” Zeg ik terug.

Al snel val ik in slaap.

De volgende morgen wordt ik wakker omdat Tessa zo nodig om acht uur uit bed moet. “Watser...” Mompel ik, slaapdronken. “Alex komt zo de beesten afleveren.” Zegt ze voordat ze de badkamer in verdwijnt. Ik zucht en draai me om. Ik val snel weer in slaap.

Ik wordt pas weer wakker als er op m’n deur geklopt wordt. “Motje?!?” Mopper ik. “Kom je ook eens uit je bed, we gaan lunchen bij Hard Rock.” Het is Yu. “Ja ja, ik kom al.” Ik laat mezelf uit bed vallen. Ik slof naar de badkamer. Ik was m’n gezicht en poets m’n tanden en kleed me snel aan.
Als ik eenmaal beneden kom staat iedereen al te wachten. Kenpachi springt tegen me op en probeert mijn oren te likken. Tessa pakt hem bij zijn halsband. “Kenny nee.” Zegt ze streng. De pup jankt. Ze stuurt hem naar de grote rieten mand naast de bank. “Nou, kom op, tijd voor vreten!” Roept Alex. Daarop beginnen de honden weer hard te blaffen. “Bakkes!” Zegt Tessa luid. Franky valt meteen stil. Kenpachi blijft janken. “Laat hem maar, kom.” Alex pakt haar zus bij de hand en trekt haar de deur uit. Yu doet de deur achter iedereen op slot.

We gaan met de metro naar de Kurfürstendamm. Het is drie minuten lopen naar Hard Rock. We gaan op het balkon van de eerste verdieping zitten. We kijken uit op een zijstraat van de Kurfürstendamm. De zwoele zomerwind waait om ons heen. Een serveerster komt naar onze tafel toe. We bestellen allemaal een drankje.
“Zo, hoe is het nou?” Vraagt Yu, nogal awkward. Hij kijkt Strify en dan Kiro aan. “Ja, wel redelijk. Naar omstandigheden goed, zeggen we dan.” Antwoordt Strify. Kiro haalt z’n schouders op. “Ja zoiets.” Hij klinkt ietsjes onverschillig. Strify schijnt dat niet erg te vinden. Ze zullen er vast genoeg over gepraat hebben. “Okay top, kunnen we dan aub binnenkort aan songs gaan werken?” Vraagt Yu. “Oh alsjeblieft ja!” Roept Shin ui.
De serveerster komt met onze drankjes. Tessa vraagt om de menukaart. Haar Duits is scherp, ook al komt ze uit Hamburg. Ik voel kriebels in mijn buik als ik het hoor. Ik grijns als een jostie. “Rom, houd je pik in bedwang, we zijn in het openbaar.” Zegt Yu. “Hannes, bakkes.” Alex heeft geen zin in het geïdioot tussen Yu en mij. Ook al is het van goede aard. Yu houd snel z’n mond. De menukaarten worden gebracht en even zijn we allemaal stil. “Zullen we gewoon het jumbo combo ding doen, gewoon lekker hapjes delen.” Suggereert Shin. “Perfect idee.” Het is niet eens Yu die het zegt, maar Tessa. “Mee eens.” Zegt Yu snel. “Sure.” Ik haal m’n schouders op. Ik vind alles best. Strify en Kiro stemmen ook in. “Meeste stemmen gelden, jammer Aatje Piraatje.” Zegt Yu. Niet dat ik denk dat Alex bezwaar had gehad. Shin zwaait naar een serveerster. Ze komt meteen naar onze tafel toe. Tessa doet de bestelling. Drie maal de Jumbo Combo. Ik ben nog steeds niet over haal Duits heen. Noord-Duits is meestal nogal koeltjes en vlak, maar dat van Tessa zeker niet.

Vrij snel worden de Jumbo Combo’s geserveerd. We proosten. Iedereen drinkt bier, behalve Rood, die heeft, heel knullig, een kop thee. Heel erg hard rock, liefste. Maar zo houd ik van haar. We nemen het er allemaal van. Etend, drinkend en pratend.
“We gaan je wel echt kapot missen.” Zegt Alex tegen Tessa. “We zullen vaak afspreken.” Belooft Tessa haar. “Sowieso komen we je vaak stalken!” Roept Alex uit. “Gezellig hoor.” Tessa grijnst. “Ja, jullie kunnen best met z’n alle op de bank crashen.” Grapt Yu. We lachen allemaal.
We praten vooral over onze muziek. Nieuwe ideeën, invloeden die we in onze muziek willen verwerken. Natuurlijk begint Yu over Miyavi. Net als vroeger, typisch Yu. We lachen er allemaal om, zelfs Yu. Strify wil meer dance, Kiro meer beats en Shin maakt het geen drol uit, zolang hij maar dingen kan slaan met stokjes. We verzekeren hem dat dat wel het geval zal zijn. Ik zelf vind alles best, hardere scheur muziek zou awesome zijn, maar voor mezelf zou klassieke piano wel een coole ontwikkeling zijn. En solo’s! We willen allemaal graag ons eigen ding doen, maar toch met elkaar.
En vooral, alles zelf schrijven. We componeren onze eigen muziek en schrijven onze eigen teksten. Dat beloven we elkaar. Zodat het derde album van Cinema Bizarre helemaal van ons wordt. Goede plannen worden gesmeed.

Na de lunch besluiten we dat we even gaan shoppen, vooral omdat Alex er is. Strify moet perse naar het KaDeWe. Waar alles kapot duur is! Fucking Diva! Dus gaan we daar heen. Omdat we goede vrienden zijn. Strify en Kiro zetten shop modus aan en we zijn ze ongeveer meteen kwijt. Alex and Tessa verdwijnen met Shin. Dus gaan ik en Yu maar naar de bovenste verdieping, dure snoepjes kijken en niet kopen. Zoals ik al zei, shit is kapot duur. Dus we kijken, kijken en niet kopen. We proeven niet eens van de samples, want dat zou ons alleen maar in de verleiding brengen.
Tessa, Alex and Shin komen ook naar boven. Tessa heeft een draak vast. “Heb je weer wat?” Vraagt Yu. “Ja, deze had ik nog niet.” Zegt Tessa. “Laat eens zien.” Yu vist het beest uit Tessa’s dr hand. “Hey, niet doen, geef terug.” Zegt Tessa luid. Maar Yu rent weg, z’n zusje op z’n hielen. “Hij is niet gek, hij is een vliegtuig.” Merk ik droogjes op. Alex moet lachen en Shin schudt z’n hoofd.

We struinen de Kurfürstendam op en neer en gaan nog verschillende winkeltjes binnen. Daarna gaan we met de metro weer naar huis. Alex zegt gedag en stap in de auto. Terug naar de lage landen. En wij wandelen naar de lidl voor boodschappen. Vanavond wordt er niets uitgebreids gedaan, gewoon cheese en tuna on toast. Mij hoor je daarover zeker niet klagen. Dat maakte haar pa altijd toen Yu en ik nog op de basisschool zaten. Ook kopen we ijs voor het toetje. Ik maak natuurlijk geen bezwaar.

Rond een uur of acht gaan we lekker met z’n alle een blokje om. Natuurlijk met de honden. Franky kan zonder riem, Kenpachi moet dat nog leren. De pup wil erg graag spelen en springt in het rond, bijtend op de riem. “Ik kan niet wachten tot z’n training klaar is. Schijtriem.” Vloekt Tessa. Kenpachi blaft vrolijk naar haar. “Ja je bent wel leuk hoor.” Koert ze tegen hem.
Franky waggelt rustig naast ons. Hij tilt af en toe z’n poot op tegen een paaltje of een boom. Maar hij is verder echt super braaf. Kiro heeft z’n telefoon uit z’n zak gehaald en Yu ook. Ze zijn pokemon go aan t spelen, stelletje nerds. Ik pak Tessa bij haar vrije hand. Ze kijkt verschrikt naar me op, maar dan lacht ze naar me. “Hey mooie dame.” Zeg ik plagerig. “Hey knappe man.” Ze plaagt terug. Ik breng haar hand naar mijn gezicht en kus haar knokkels. “Je maakt me zo gelukkig Tobias.” Fluistert ze. “En jij mij.” Antwoordt ik. “Klef en bef!” Zingt Strify. “Ja hallo, mag het eens mijn beurt zijn.” Zeg ik. “Nou...” Strify does net alsof hij erover na moet denken. Ik rol m’n ogen en negeer hem verder.

We gaan vroeg naar bed. Het is pas negen uur, maar dat is me om het even. We slapen natuurlijk niet meteen. Hoe kan het ook anders. Ik kan nauwelijks van haar afblijven. Dus ik geef mijn handen en mond de kost. Ik botvier mijn lusten op haar lichaam. En ja, ze is luidruchtig, maar de anderen hebben niets te zeiken. Ik hoor hullie vaak genoeg van bil gaan.
Naderhand ligt ze in m’n armen. We zijn allebei stil en genieten gewoon van elkaars nabijheid. “Ik denk dat ik van je houd.” Fluister ik. Ik druk een kus in haar nek. “Ik ook van jou. Maar niet te hard van stapel lopen hoor.” Fluistert ze terug. “Wat bedoel je daar nou weer mee?” Vraag ik. “Je hebt me nog niet eens gevraagd of ik je vriendin wil zijn, dus als je nou al begint met ik houd van je, nou dan .. dan weet ik het niet meer.” Antwoordt ze. “Okay, dat snap ik.” Mompel ik. “Nou, ga nou dan maar slapen.” Zegt ze terug.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen