Anne Wilshere

Precies om zeven uur belde ik aan waarna Alexis de deur opende en me hartelijk begroette.
'Come on in! I have everything ready for a delicious dinner,' zei hij en kuste me op mijn mond, waarna ik hem wat beduusd aangaapte. 'Are you okay? You seem a bit off,' vroeg hij vervolgens.
Ik glimlachte zwakjes en haalde mijn schouders op. 'I'm just... a bit confused. You blew me off yesterday so I thought it was because you're not happy that I questioned you about your fight with Pierre.'
'No, I just needed a moment for myself, like I said. No worries, guapa,' verzekerde hij me en wreef over mijn schouder.
Ik zuchtte en dacht automatisch aan al die keren dat Pierre ook "momentjes voor zichzelf" nodig had aka naar de club wegvluchtte en tot een stuk in de nacht feestte met onder andere aangenaam vrouwelijk gezelschap. Hoe wist ik zeker dat Alexis anders was?
Ik sloeg mijn ogen neer en voelde aan het dikke litteken achter mijn oor. Het resultaat van een uit de hand gelopen ruzie waarbij Pierre dronken was en kwaad werd toen ik hem vroeg waar hij een hele nacht had uitgehangen. Na wat bekvechten, gaf hij me een duw waardoor ik mijn evenwicht verloor en ik ongelukkig met mijn hoofd tegen de punt van een kastje viel.
Alexis leidde me mee naar de woonkamer en schonk me meteen een glaasje wijn in zoals eerder beloofd.
'Here's your Chilean wine, chica,' knipoogde hij waarna ik moest lachen en me meteen weer een stuk beter voelde.
De rest van de avond verliep goed en na het lekkere eten zaten we gezellig op de bank gekruld en luisterden naar wat rustige muziek die Alexis had opgezet. Mijn gedachten begonnen af te dwalen toen ik mijn hoofd op Alexis' borst legde en luisterde naar zijn rustige ademhaling. Misschien hoefde ik bij hem wel niet bang te zijn.
'Would you ever hurt me on purpose?' De vraag kwam sneller uit mijn mond dan de bedoeling was en ik wou dat ik mijn woorden kon terugnemen, maar het was al te laat. Alexis keek even vreemd op omdat het zo out of the blue kwam.
'No, of course not. Where does that question suddenly come from?'
'Forget about it,' zei ik snel. 'Just me and my silly thoughts.'

Theo Walcott

'Theo, could I have a word with you?' vroeg mijn coach Sam Allardyce de volgende dag op training. Ik volgde hem mee naar zijn kantoor waar hij me vroeg om plaats te nemen op de stoel voor zijn bureau.
Ik keek hem vragend aan toen hij tegenover me kwam zitten. 'What do you want to talk to me about, boss?'
Allardyce zuchtte even en vouwde zijn handen in elkaar. 'Listen, I was very satisfied with your performances when you arrived at Everton but it has occured to me that lately your work rate has dropped a little. But now I heard that you've been in London the last two days while you were supposed to attend a club event.'
Geschrokken staarde ik hem aan. Hij had ontdekt dat ik stiekem naar Londen was geweest? Dan wist hij waarschijnlijk ook dat ik daar niet voor professionele redenen had gezeten. Ik slikte de krop in mijn keel weg.
'I apologise, boss. I was just missing my family so much. It's not an excuse but yeah...'
'Not only missing your family, I suppose? Also your girlfriend? I'm sorry, Theo, but I can't tolerate this kind of behaviour. You can't just skip your football duties without permission. That's completely unprofessional and I expected a lot better from you or do you perhaps feel better than the rest because you come from a club like Arsenal?' vroeg Allardyce keihard.
'No, absolutely not,' zei ik meteen en durfde al niets meer te zeggen. Ik wilde niet nog meer in de problemen komen.
'Okay.' Hij dacht even na en keek me toen weer met een ernstige blik aan. 'I will let it slide for now but if you do something similar again then I have no choice but to bench you or to exclude you from the squad. I only want to work with players who want to give their hundred percent for the club, you understand?'
Ik knikte braaf. 'Yes, I fully understand. And I want to apologise again. I realise I have been unprofessional. I'll make sure it won't happen again.'
Toen Allardyce me weer liet gaan, moest ik even bekomen. Hoe wist hij dat ik Londen was geweest bij Nadieh? Niet dat het veel uitmaakte, ik was nu toch sowieso gesnapt.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen