Zijn plan verliep zo goed, dat Matthew bijna in zichzelf zou gaan geloven. Hij had in zijn jongere jaren vaak genoeg acteerlessen genomen, zo was theater ook een vak dat hij echt geweldig vond. "I.. saved us?" Vraagt Matthew verbaasd en hij sluit zijn ogen weer. De aanraking van Brooke voelde goed aan en zijn ademhaling werd langzamerhand ook weer een beetje normaal. "You're right." Mompelt hij en hij opent zijn ogen weer, als zijn ademhaling regelmatig is geworden. Hij moest nog heel even in zijn rol als slachtoffer blijven. Eigenlijk was het vreemd, maar Brooke was degene die hem zo gek had gekregen. Zij keek niet meer naar hem om, gaf niks meer om hem, terwijl hij haar juist zo graag wou. Nu is ze beroemd en kan ze vast iedere jongen krijgen die ze wil, iets wat Matthew eigenlijk alleen maar woedend maakte. Zij hoorde bij hem en Matthew wou dat de dingen gingen op zijn manier, maar daar moest hij wel iets voor doen. Als Brooke niet uit zichzelf naar hem toe kwam, zorgde Matthew er wel voor dat ze naar hem toe zou komen.
Matthew laat zijn ogen naar het bloed op zijn handen gaan en kijkt er even naar. Hij laat weer tranen over zijn wangen rollen en grijpt naar zijn hoofd. "Let me just.. just.. give me a second, I feel so weird." Zegt Matthew en hij wrijf even over zijn gezicht. "I smell like blood.. his blood." Hij wordt weer een beetje paniekerig en kreunt. "I killed him." Herhaalt hij. Na een diepe zucht opent hij zijn ogen weer en kijkt Brooke even zielig aan. Zijn zielige blik veranderd al snel in een brede grijns en hij begint te lachen als hij ziet dat Brooke helemaal in de war is. "You should've seen your face! Don't leave me! Don't leave me!" Zegt Matt overdreven en hij schud lachend zijn hoofd. "Oh man aren't you a cutie." Hij brengt zijn hand naar Brooke haar gezicht toe en laat zijn bebloede duim over haar lip gaan. "Your lips are so dry right now.. must be from all the sucking, aye?" Vraagt hij met een lachje en hij klopt zachtjes op haar wang. Dan staat hij op en rekt zich even uit, waarna hij gaapt. "Damn.. pretending to be helpless realy sucks the energy out of me." Mompelt hij, alsof er zojuist niks ergs is gebeurd. "Want some water, Angel?" Vraagt Matthew dan met een brede grijns op zijn gezicht.

De paniek nam Brooke volledig over. Zij realiseerde zich dat zij hier direct wegmoesten, wat als er meerderen waren? Deze haast leek Matthew overigens niet te hebben en dit frustreerde haar, tegelijkertijd was zij hem dankbaar. In haar ogen had hij haar immers, in ieder geval voor nu, gered. "Yes, I'm right!' herhaalde zij knikkend, in de hoop dat hij haar los zou maken en ze zouden kunnen vluchten. Alweer stelde hij het uit, het frustreerde haar enorm. Kon hij niet begrijpen dat z los wilde komen? Zodra hij weer begint te jammeren, wilt ze haar mond opentrekken om weer iets te zeggen, maar direct sluit ze haar mond als ze de grijns op zijn gezicht ziet. What the hell? Zij raakte direct in de war, Matt begon al snel te praten. Het duurde lang totdat Brooke zich realiseerde wat hij allemaal zei, puur omdat het te bizar voor woorden was. "What the hell is going on?" sprak ze tegen hem: haar blik stond verbaasd, maar haar stem klonk streng. Toen hij haar aanraakte en zij vloeistof op haar lippen voelde komen, ging er een rilling over haar lichaam heen: ze proefde direct bloed. Het bloed was echt. Voor een fractie van een seconde had zij gedacht dat dit allemaal een zieke grap was, maar nú was ze pas écht in de war. De paniek sloeg weer toe. "What is going on, Matt!" riep ze deze keer, meer als een bevel te verklaren dan als een vraag. "Is this real blood? Whose blood is this? Fucking let me go, this is not funny!" opnieuw trok ze aan de touwen. Zij ging niet in op zijn vraag: natuurlijk wilde ze nu geen water. Goed, haar lippen waren droog en zij had hoofdpijn. In iedere andere situatie had ze nu water gewild, maar met haar hoofd was ze bij compleet andere dingen. Van wie was het bloed? Wat was er gaande? Dit kon niet zomaar een grap zijn: ze had Matthew jaren niet gezien. "Seriously, this is sick! Just let go of me, don't play games with me! You scared the shit out of me." Ze hield nog steeds voor dat dit allemaal een zieke grap was, alleen omdat het alternatief nog beangstigender was en zij hier niet aan toe kon geven zonder in nog grotere paniek te geraken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen