Cassie was eerder naar huis gegaan omdat ze vanavond moest werken. Ik liep de supermarkt uit met tassen vol boodschappen. Omdat pap vanavond weer laat thuis is heeft hij geen tijd om de boodschappen te doen. Met de tassen vol liep ik richting huis, hoe kweek je spierkracht.nl. 'I'm serious Calian' hoorde ik Seth's stem toen ik een straatje voorbij liep. 'Are you positive it was the moon stone?' hoorde ik Calian vragen. 'Never been so sure in my life, but why does she has it?' klonk weer de stem van Seth. 'Who did it belong to?' klonk een andere stem. 'She said it was from her grandmother' klonk Seth's stem weer. Ik keek naar de armband, waarom vragen ze hier naar?. Met de boodschappen liep ik naar huis toe, zette ze in de woonkamer neer voor ik mijn moeder belde. 'Happy birthday sweety' zei mam toen ze opnam. 'Thank you' glimlachte ik. 'How was your day?' vroeg mam. 'It was amazing, a friend of mine bought me a prom dress for next week' zei ik. 'What sweet of her, i'm sure you'll look lovely' zei mam. 'Hey mam i have a question' zei ik. 'What is it honey?' vroeg mam. 'About the bracelet you send me, it was from grandmother was it. Any idea how she got it?' vroeg ik. 'No i don't, she had it as long as i can remember. Why?' vroeg mam. 'Just a question, oh and one more thing can you send me her diary?' vroeg ik. 'Her diary, i think your father has it upstairs. He took it with him when he came to visit remember?' vroeg mam. 'Oh right, i'll look upstairs. Thank you' zei ik. 'Have a nice day sweety, love you' zei mam. 'Love you to' zei ik voor ik ophing. Ik liep naar boven toe, de zolder trap op. Alles was nog steeds zo stoffig als wat. 'Diary...diary' zei ik en zocht door de spullen. 'Hello' zei ik toen ik een kist vond, hij zag er heel oud uit. Ik opende de kist, er zaten allemaal spullen in van vroeger. Ik zag oma's dagboek en haalde hem uit de kist, blies het stof eraf en opende het boek.
'Dear Diary,
I don't know how long i can keep this secret.
Jane and Anton are starting to notice things.
And he keeps showing up, no matter how many times i tell him to stay away.
He keeps coming back, at this rate everyone will know that humans aren't the only creatures in this world.
Severina keeps growing to, she's so beautiful. She has her mothers eyes, and her fathers hair.
I hope she will grow old, have a lovely family like i had mine.
My time is almost near, almost free from this curse.
Until next time diary
Love, Martin

Ik sloeg het boek dicht en gooide het terug in de doos. 'What the?' vroeg ik en keek de zolder rond. Ik legde mijn vingers op de steen en zuchtte iets. 'Severina' hoorde ik de stem van mijn oma zeggen. Ik sprong overeind, en deinsde weg naar de trap. 'Granny?' vroeg ik. 'Don't be afraid, you are ment for this life' klonk oma's stem weer.'Why, what life?' vroeg ik. 'You'll find out soon enough my butterfly, patience' klonk oma's stem. Het was een poosje stil. 'Granny?' vroeg ik. Het was stil. 'I'm losing my damn mind' zei ik, liep naar beneden toe naar buiten het bos in. Altijd als ik rust nodig had ging ik naar het bos. Misschien word ik wel niet gek, maar praten met je dode oma is ook compleet normaal. 'O my god' zei ik en zakte tegen een boom op de grond. 'Severina' hoorde ik weer en mijn hoofd schoot in de richting van het geluid. Ik zag een vaag figuur een stuk verder op het bos staan. 'Granny?' vroeg ik, wreef door mijn ogen en keek weer naar de plek. Ze was weg.. 'Severina' hoorde ik. Dit keer stond ze een heel stuk voor me. 'This way' zei ze. Ik liep haar achterna, mijn voeten begonnen vanzelf sneller te lopen. Ik rende achter oma aan, het leek wel alsof ze steeds verder weg stond. 'Granny wait' hijgde ik. 'They are coming Severina, you must hurry' zei oma. Ik dwong mezelf om nog harder te rennen. 'GRANNY' riep ik. Ik stopte met rennen, keek om me heen maar ze was nergens meer te bekennen. 'Granny?' vroeg ik. Geen antwoord meer, word ik nu echt gek in mijn hoofd. Ik hoorde de bosjes naast me ritselen, en keek naast me. Het zelfde zwarte ding sprong weer door de bosjes. 'Shit' zei ik en rende door, het geritsel bleef me achter volgen, wie weet wat er gebeurd als dat ding me vind. Voor me was een sloot, ik zette me af bij de rand en sprong over de sloot heen. Ik knalde tegen de rand aan, mijn knie schraafte een kei. 'Auw' piepte ik en rolde op mijn rug. Ik schoot overeind toen ik dat geritsel weer hoorde. 'Who's there?' vroeg ik. Het was een tijdje stil. Ik keek naar mijn knie, die flink aan het bloeden was. 'Severina?' hoorde ik. Ik keek voor me, waar Calian stond. Zonder shirt. 'Calian?' vroeg ik verbaast. 'What are you doing here?' vroeg Calian. 'I uh...fell' zuchtte ik. 'I can see that' zuchtte Calian. Ik kwam overeind en klopte het zand van mijn broek af. Ik klom met Calian's hulp naar de overkant. 'Thanks' zuchtte ik. Calian greep mijn pols vast en keek naar de armband. 'What is with you, Seth asked about it to today' zei ik en trok mijn hand weg. 'It's nothing' zuchtte Calian. Ik keek hem verbaast aan en zuchtte iets. 'Severina we can't be friends' zei Calian plots. 'What?' vroeg ik verbaast. 'Just as i say, we can't be friends. Same for my brothers' zei Calian. 'Where is this coming from?' vroeg ik. 'You don't understand' zei Calian. 'No i don't, explain it to me' zei ik en sloeg mijn armen over elkaar. 'I can't not right now' zei Calian.Ik schudde mijn hoofd iets. 'You are all the same, all the boys are assholes' gromde ik, draaide me om en liep terug. Calian greep mijn schouders vast en duwde me tegen een boom aan. 'You don't understand, don't make this harder then it already is' smeekte Calian. 'Should have figured that out the first day i arrived here. It's al clear to me Calian, Fine we can't be friends. I didn't want to anyway' snauwde ik, duwde Calian van me weg en liep het bos uit naar huis. 'It's for your own safety' hoorde ik Calian nog mompelen maar koos ervoor het te negeren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen