Foto bij Chapter 011

'Dad?' vroeg ik toen ik mijn huis binnen liep. Het was best nog al gezellig bij Cassie, haar ouders hadden me uitgenodigd om te blijven eten. We hebben de rest van de avond alleen maar geklets over dingen. 'Dad?' vroeg ik nogmaals en liep naar de keuken. Alles was pikkedonker binnen. 'Why is everything dark?' vroeg ik en deed de lamp aan in de keuken. Mijn ogen vielen op de buiten deur, het glas lag in stukken op de grond. 'Dad?' vroeg ik weer en keek het huis rond. Ik zocht in mijn zakken naar mijn telefoon, shit hij moet in mijn tas zitten.. Ik liep naar de woonkamer en keek naar de bank, ik zou zweren dat ik die daar neer had gezet. 'Dad, come on this isn't funny' zei ik. 'Hello Severina' hoorde ik een koude, enge, stem grinniken achter me. Ik heb me nog nooit in mijn leven zo snel om kunnen draaien. Er stond een figuur in het donker, het was zeker mijn vader niet. 'Who are you and what do you want' piepte ik. 'You got quite the attention on your first day didn't you?' vroeg de persoon. 'I won't ask again who are you and what do you want?' gromde ik. 'Shush my child' zei de persoon lachend. 'I suggest you leave before i'll kick your ass' gromde ik. 'Tough girl aren't we now' grinnikte de persoon. 'I don't like it when strangers break into my house, what did you do to my father?' vroeg ik. 'Don't you worry, he's upstairs asleep. His blood was delicious by the way' zei de persoon. 'What kind of monster are you?' vroeg ik. 'I think you know what i am Severina. And you have something i need' gromde de persoon. Ik rende naar de keuken, in de hoop om naar buiten te kunnen. In een tel stond die persoon voor me. Hij had een bleke huid en rode ogen. 'O my god' zei ik. 'See you know what i am' grinnikte hij en liep naar me toe. 'Stay back' zei ik en deinsde terug. 'Now don't be afraid, it will only hurt a little' zei de persoon en duwde me tegen de muur aan. 'No, no LET ME GO' schreeuwde ik. Hij was alleen te sterk, veels te sterk. 'Be still would you' gromde die persoon. Mijn hand raakte een van de lades waar het bestek in zat. Ik wist de la iets te openen en haalde er een mes uit. Ik haalde uit naar die persoon maar hij ving mijn hand op. 'Not very smart are you' grinnikte die man. Hij zette het mes tegen mijn schouder aan en creëerde een diepe snee. Ik schreeuwde het uit van de pijn. 'Hmm yes i smell your fear, you are a amusing toy to play with. However my mother taught me not to play with food' lachte die persoon. Steeds meer bloed stroomde uit de snee, het verbaasde me dat ik nog niet ben flauwgevallen. Het hoofd van die man schoot ineens naar buiten en hij gromde iets. 'Always ruining my meal' gromde hij. Ik greep mijn kans, schopte hem tegen zijn knie aan. Hij kromp iets ineen, ik duwde hem van me af en rende door de scherven naar buiten. 'You can't run from me' hoorde ik hem achter me lachen. Op mijn blote voeten, die nu onder de sneeën en bloed zaten van het glas rende ik door het bos in de hoop weg te komen van die monster. Mijn zicht werd met de stap waziger, ik schudde mijn hoofd, ik moet blijven rennen, ik moet..Dat monster schoot ineens voor mij. Ik slipte door de bladeren en sprong over een greppel. Ik viel in de bladeren op de grond, krabbelde overeind en rende weer door. Het gelach van het monster drong door mijn hoofd. Ik vond een holle boom en kroop daar in. 'You can't hide from him Severina, you must keep running' klonk de stem van oma. Ik schoot uit de holle boom en zette het weer op een lopen. Ik zag dat het monster achter me aan rende, hij was niet normaal snel. 'I'm going to kill you' gromde hij. Ik dwong mezelf nog harder te rennen en gromde iets. 'Alsjeblieft' hijgde ik. 'No mercy love' zei het monster. Ik schoot de hoek om en kwam aan bij een open veld. Er stond een verlaten hutje met een boom. Ik rende naar het verlaten hutje toe. Het monster schoot voor me, greep mijn arm beet en gooide me tegen de grote boom aan. Ik had bijna geen kracht meer om overeind te komen en keek het monster bang aan. 'Now it's your time to die' grinnikte hij. Een zwarte schaduw sprong uit de bosjes en beukte vol tegen het monster aan. Ik kroop dichter tegen de boom aan en probeerde mijn ogen open te houden, ik was zo moe. Ik wou het liefste slapen. Mijn ogen schoten open toen het monster op de grond viel. Hij stond op en keek naar mij. 'I'll get you next time' gromde hij voor hij verdween. Ik keek voor me, waar de zwarte gedaante naar me toe liep. Het was een hele grote bruine wolf. 'Wolf' piepte ik bang. De wolf liep een paar passen naar me toe. 'STAY BACK' riep ik. De wolf bleef staan en keek me aan en liet zijn oren hangen. Iemand kwam naast de wolf staan, mijn zicht was niet scherp genoeg om te zien wie het was. 'Severina, it's okay' klonk de stem van Calian. Mijn zicht werd weer duidelijk, hij was het echt. 'It's okay, Seth back up' suste Calian. De bruine wolf stapte een paar passen naar achteren. 'He's not going to hurt you, i promise' zei Calian en liep naar me toe. 'What's going on?' snikte ik. Calian knielde bij me neer, toen hij zijn hand op mijn arm legde trok ik hem angstig terug. 'Severina i promise you, nothing will hurt you anymore okay?' vroeg Calian. 'I don't understand' snikte ik. 'You will, but right now i need you to trust me okay?' vroeg Calian. Ik knikte iets en probeerde de tranen in te houden. Calian keek naar mijn bebloedde voeten en mijn schouder. 'Bastard' gromde hij iets. Hij legde mijn arm in zijn nek en tilde me heel voorzichtig op. 'Where are we going?' vroeg ik half slapend toen Calian begon te lopen. De bruine wolf liep naast ons en keek af en toe naar mij. 'Someplace save, i know someone who can heal you. Go to sleep, nothing's going to hurt you trust me' suste Calian. Ik legde mijn hoofd tegen zijn schouder, zelfs door zijn shirt voelde ik zijn lichaamswarmte.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen