Dana klemde haar lippen op elkaar. Wat kon ze zeggen om hem van dat idee af te brengen? ‘Laat het voorlopig alsjeblieft zo, Tom. Als zijn vriendjes horen waar ik ben…’
      ‘Je hebt hier niets te vrezen. Hier is een kamer die je kunt gebruiken.’ Hij legde een hand op haar schouder en kneep er even in. Zijn bezorgde ogen vonden die van haar en ze voelde tranen opwellen. Bruusk draaide ze haar hoofd weg.
      Ze had zich zo schofterig tegen hem gedragen, en had al die tijd gedacht dat hij haar haatte. Maar daar was nu niets van te merken.
      ‘Ik pak even mijn spullen,’ mompelde ze. Ze kon zijn blik niet langer verdragen. Een tel later realiseerde ze zich dat ze helemaal geen spullen had om te pakken. Ze had geen ondergoed, geen extra kleren, niets.
      ‘Heb je iets nodig?’ vroeg Tom. Haar gedraal moest hem opgevallen zijn.
      Ze aarzelde. Eigenlijk wilde ze niet dat hij nog meer voor haar deed. Het voelde alsof ze een schuld opbouwde die moeilijk af te betalen zou zijn. Ze haatte het om zo afhankelijk te zijn. Maar het moest, voorlopig. Haar leven was belangrijker dan haar eergevoel, al was het niet makkelijk zomaar een ander denkpatroon aan te nemen.
      ‘Ik heb niks,’ mompelde ze. ‘Niet eens kleren.’
      ‘Ga maar wat halen. Ik stuur een van de jongens wel met je mee.’ Hij keek op zijn horloge. ‘Ik moet zelf eerst nog even wat afhandelen en de winkels sluiten over een uur.’
      Dana knikte schoorvoetend. Even door de zure appel bijten. Ze richtte haar hoofd weer op. ‘Ik heb zijn motor gestolen. Daar zal hij mensen naar laten uitkijken.’
      ‘Ik regel het wel. Komt goed schat.’ Hij draaide zich om en liep naar het groepje mannen toe. Omdat ze zich opgelaten voelde door de hoofden die zich naar haar toe draaiden, liep ze naar buiten toe. Met trillende handen streek ze over haar gezicht. Ze voelde zich lichtgeraakt en het frustreerde haar. Normaal was ze helemaal niet zo emotioneel, ze had juist heel vakkundig muren om zich heen gebouwd.
      Maar je hebt Casper vermoord, Dana. Dacht je nou echt dat dat je in de koude kleren zou gaan zitten?
      ‘Wil je ook?’ Een man met achterovergekamd blond haar hield haar een pakje sigaretten voor. Zijn blauwe ogen keken haar peilend aan.
      ‘Graag.’ Ze was hem niet alleen dankbaar voor wat hij aanbood, maar ook voor de onderbreking van haar gedachten. Ze viste een sigaret uit het pakje en schoof hem tussen haar lippen voordat hij haar trillende handen kon zien. Hij hield er een aansteker bij, knikte haar toe en liet daarna een hand in zijn broekzak glijden. ‘Jax.’
      ‘Dana.’
      Hij wees met zijn duim over zijn schouder. ‘Hap is je broer, hmm?’
      Ze knikte alleen. Wat zouden die gasten wel niet van haar denken, zo’n zus die ineens vanuit het niets opdook? Ze had altijd al een hekel gehad aan types die alleen iemand opzochten wanneer ze iets nodig hadden – en nu deed ze zelf precies hetzelfde.
      Iemand stootte haar aan en reikte haar een helm aan. ‘We gaan shoppen, geloof ik?’ Opie gaf haar een knipoog.
      Ze vrolijkte er iets van op. Hij was wel fijn gezelschap en ze had al een beetje met hem gepraat, waardoor ze niet weer dezelfde dingen hoefde op te rakelen. Ze zei Jax gedag en liep naar de motoren toe die aan de overzijde van het erf stonden te schitteren.
      Voor de vierde in de rij hield Opie stil. Hij sloeg zijn been over de Harley en gebaarde dat ze achterop moest komen zitten. Dana trapte de sigaret uit, zette haar helm op haar hoofd, ging achter de man zitten en sloeg haar armen om hen heen.
      Ondanks dat Opie lang en breed was, voelde ze zich kwetsbaar nu ze het terrein weer verliet en de openbare weg opging. De motor was snel en wendbaar, maar ze zag een van Maddox’ mannen er moeiteloos voor aan om hen met een truck van de weg af te rijden.
      Ze haalde diep adem en luisterde naar de knallen die uit de uitlaat kwamen toen de motor werd gestart. Het voertuig trilde.
      Verman je, Dana. Angst is een natuurlijke emotie, maar niemand is ermee geholpen als je laat blijken dat je daarmee worstelt.


Reacties (6)

  • Lucina

    Kijk nu al uit naar het volgende hoofdstuk, ga zo door! ^^

    4 jaar geleden
  • LOKIxMARVELx

    love it snel verder

    4 jaar geleden
  • JamesBarnes

    Lekker hoofdstukje! Ik ben net weer bezig met SOA over nieuw kijken, dus ik zit er helemaal in.

    4 jaar geleden
    • Butterflygirl

      SOA? Is?

      4 jaar geleden
    • Ringwraith

      Oooh tof! Nou als ik iets niet meer weet en wel nodig heb dan kan ik het jou vragen haha. @Butterflygirl, SOA is de afkortng van Sons of Anarchy (:

      4 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Is dat een serie?

      4 jaar geleden
    • JamesBarnes

      @Hiddleston ofcourse;)@butterflygirl ja dat is een serie, staat op Netflix.

      4 jaar geleden
  • Altaria

    Yesh! Top dat je ermee verder gaat. Maar uhm omdat het zo lang duurde hebben we wel een extra hoofdstuk verdient toch???

    4 jaar geleden
    • Ringwraith

      Misschien lukt het me morgen om nog een hoofdstukje te schrijven. ^^
      Maar eerst even de fanfics bijwerken die nog langer stilstaan :'P

      4 jaar geleden
  • Phlegethon

    Ik kan het zo voor me zien, en je doet de personages goed justice!

    4 jaar geleden
    • Ringwraith

      Aah dat vind ik echt fijn om te horen! In het begin van een fanfic vind ik het altijd erg spannend of het lukt om in character te schrijven. ^^

      4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen