Foto bij | A Lost Friend | {Lucky POV}

❤ Haii Loutjes! ❤
Have fun with reading:D

❤ Hoofdstuk 4 ❤
Braaf liep ik mee toen het meisje me de stal uit leidde, ik was ook niet anders gewend; Als je je hele leven als een slaaf behandeld werd veranderde dat niet zomaar. Ze zagen ons paarden, als dieren die leuk je droegen zodat die luie ''twee been dingen'' hun rare hoeven niet vies hoefden te maken. Ik had niet opgegeven om vrij te komen, ik was nog steeds een plan aan het bedenken om mijn moeder te wreken. Haar dood had me een depressie opgeleverd, toen ik verhuisde naar hier was ik enorm schuw. Gelukkig wordt het steeds beter. Ik ben nooit de wijze woorden van mijn moeder vergeten:

''Vertrouw niet zomaar iemand, het kan je dood worden''


Ik miste haar, mijn moeder was geweldig. Toen ze overleed was ik ook mijn beste vriendin kwijtgeraakt, een meisje die altijd lachte, die ik vertrouwde.. Ik was net geboren toen mijn moeder overleed en zij gaf me elke dag de fles samen met haar oma. Mevrouw Birchwood was een goed mens en dat goede had kleine Zara geërfd. Ik miste haar enorm.

Ik liep netjes mee met het meisje mee, die onzeker het halstertouw had vastgepakt. Netjes liep ik met haar mee toen mijn oog viel op het meisje dat op me ging rijden. Ze kwam me bekend voor. Die andere sloebers die haar stonden zaten te worstelen met Arrow en Firefly. Ik werd met de paardenknoop vastgemaakt waarbij ik mijn gewicht een enkele keer op de andere voet liet overgaan.

Het meisje borstelde me en eigenlijk vond ik het best fijn. Ik stond ook gewoon toen ze mijn uitrusting omdeed. Omdat ik na zat te denken wie ze nou eigenlijk was. Ik snuffelde voorzichtig aan haar blonde lokken en toen herkende ik de geur: Zara

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen