Foto bij H.85.

Het laatste stuuk van het vorige hoofdstuk:
Zodra ik zeker weet dat hij zichzelf niet ineens haat, pak ik mijn telefoon van het aanrecht, toets een nummer in.
Evan komt naast me staan.
‘Wie bel je?’ vraagt hij, om de een of andere manier achterdochtig.
Ik kijk iets twijfelend naar hem op, maar mijn stem is zeker.
‘James Grint. Om te vertellen dat we langskomen.’

‘Wat?! Gioa, je...’ begint hij luid, maar zodra hij doorheeft dat hij opnieuw aan het schreeuwen is, valt hij stil is even niet in staat om iets te zeggen.
Ik reageer er niet op en leg de telefoon aan mijn oor.
Het duurt niet lang voordat hij opneemt.
‘Met James Grint.’ klinkt er, heel neutraal, bijna emotieloos.
Ik slik.
‘Hey. Met Gioa.’ zeg ik, toch iets ongemakkelijk.
Een seconde of twee is het stil.
‘Wat is er aan de hand?’ vraagt hij dan en hij klinkt in een staat die verder gaat dan bezorgd zijn.
‘Niets. Ik kom alleen even langs met iemand.’ zeg ik alsof het niets is.
‘Gioa, wat bedoe-‘
‘Vertrouw me gewoon even.’ onderbreek ik hem en hang dan op.
Met een opgetrokken wenkbrauw kijkt Evan me aan.
‘Vindt hij het goed?’
Ik haal onverschillig mijn schouders op.
‘Hij komt er wel overheen.’ besluit ik, al voel ik toch even een naar gevoel in mijn buik, bang dat ik ongelijk heb.
Hij kijkt me ontevreden aan, een beetje twijfelend, maar knikt uiteindelijk toch, zelfs al is het onzeker.
Ik loop naar hem toe.
‘Evan, vertrouw me. Alsjeblieft.’ zeg ik en ga even op mijn tenen staan om een kus op zijn lippen te drukken, al zink ik er net iets langer in dan de bedoeling is.
‘Oké.’ bevestigt hij dan.

We komen aan bij de loods en ondanks dat het licht is, kijkt Evan alsof het een horrorfilm is, zijn hand constant op mijn onderarm om me weg te trekken als dat zou moeten.
De deur is niet op slot en ik loop zo naar binnen.
Als we naar hun “woonkamer” lopen, lijkt iedereen gewoon heel rustig, maar ik zie meteen dat elk van hen onopvallend een wapen vasthoudt en verstopt.
James staat al in een rechte lijn voor de deurpost als ik de hoek om loop, gevolgd door Evan.
Hij lijkt hem meteen te herkennen en trekt zijn wapen richt het op Evans voorhoofd, die mij direct achter zich trekt wegtrekt.
‘James! Doe dat pistool weg!’ schreeuw ik, terwijl ik me losmaak van zijn greep en voor James ga staan.
Ik weet dat hij niet meteen gaat schieten.
Wapens zijn zijn manier om indruk te maken.
‘Gioa, ga daar weg. Je hoeft niet meer bang te zijn.’ zegt James zonder zijn blik van Evan weg te halen.
‘Bang te zijn?! James.... hij.... ik ben niet zijn gijzelaar om hier binnen te komen.’ stoot ik uit, ervan uitgaande dat hij dat denkt.
‘Heeft hij je vertelt dat je dat moest zeggen?’ gromt hij woedend.
Slecht idee.
Heel, heel slecht idee.
Ik had thuis moeten blijven.
Op de tafel zie ik dan een pistool liggen en ik ren er naartoe voordat iemand kan reageren en haal de veiligheid eraf, richt het op James, die me vanuit mijn ooghoek verbaasd aankijkt.
Als ik een korte blik op Evan werp, zie ik dat hij verbleekt naar iets achter me kijkt, wat me vertelt dat de pistolen van Kenny, Mitch, Phil en Max nu ook ongetwijfeld op mij gericht zijn.
‘James, doe je pistool weg. Hij is mijn vriend.’
Woedend kijkt hij me aan.
‘Je vriend?!’
Ik knik.
‘Doe je pistool weg.’ herhaal ik.
‘Je schiet toch niet.’
‘Weet je zeker of je daar achter wilt komen, want geloof me maar als ik zeg dat ik het hele patroon leegschiet als je hem ook maar één haar krenkt.’
Ik hoop niet dat het daar ook echt op neerkomt, want aan het gewicht voel ik dat mijn pistool leeg is.
Zelfs als ik het zou willen, zou ik niet kunnen schieten.
En dan haalt James de trekker over.
Ik doe automatisch hetzelfde, ook al komt er geen kogel uit, omdat het pistool leeg is.
Zijn kogel raakt de muur, besef ik me.
Hij wilde Evan niet raken.
Het was een test om te kijken wat ik zou doen.
‘Ik dacht al dat dat pistool leeg was.’ bromt James en ik ren naar Evan toe, ga voor hem staan, in de baan van een eventuele kogel, mocht hij opnieuw schieten.
‘James. Luister naar me’, zeg ik met dichtgeknepen keel,’ doe je wapen weg. Laat de anderen dat ook doen. Evan en ik kunnen toch niets doen.’
Hij twijfelt even, maar laat dan het pistool zakken en gebaart dat de rest dat ook moet doen.
'Doen ze altijd zo?' fluistert Evan en ondanks dat hij het heel zacht doet, lijkt James het gehoord te hebben en dat levert hem een waarschuwende blik op.
Heel even ben ik stil.
'Ja.' antwoord ik dan.
Zonder het eigenlijk door te hebben maak ik kort oogcontact met Phil, misschien omdat hij ook nog jong is, misschien omdat ik ervan overtuigd ben dat hij ook mensen verloren heeft, al weet ik niet wie.
James gebaart naar zijn vrienden en ze lopen de kamer uit, waardoor we met zijn drieën achterblijven.
Met mijn ogen volg ik de vier tot ze geheel de kamer uit zijn.
Na nog een paar seconde naar de dichte deur te kijken focus ik me weer op de mensen die er wél zijn.
'Wat wil je?' gromt James.
'Ik wil dat je me vertelt hoe jullie elkaar kennen en waarom jullie elkaar zo haten. Ik wil dat jullie niet zo kinderachtig doen. Ik wil nog het liefst dat mijn zusje nog zou leven, maar aangezien dat laatste niet gaat gebeuren, vind ik dit een passend alternatief.' snauw ik en ik weet dat het er niet eens een beetje intimiderend uitziet - mijn ogen staan vol tranen en ik tril.
Ik zie er hulpeloos uit, niet in staat om eisen te stellen, maar James lijkt toch naar me te luisteren.
'Hij stoorde me terwijl ik bezig was.' is zijn zo ontzettend behulpzame verhaal.
Achter me voel ik Evan bewegen.
'Terwijl je bezig was om een negentien jaar oude jongen proberen te vermoorden!' snauwt hij en ik reik met een hand achter me om zijn onderarm vast te pakken.
'Hou even je mond, Evan.'
Maar hij loopt langs me heen naar James toe, die meteen weer zijn wapen trekt, gaat bijna tegen hem aan staan.
'Je probeerde hem te vermoorden! Hij is negentien! Je probeerde iemands léven te beëindigen!' schreeuwt Evan.
'Ik had er een hele goede rede voor, Maxwell! En jij hield me tegen!'
'Je schoot me in mijn been!'
Ik verstijf even.
Ik wist niet dat Evan ooit neergeschoten was.
En ik wist al helemaal niet dat James dat had gedaan.
'Hou op!' roep ik, maar blijkbaar ben ik niet imposant genoeg om de aandacht te krijgen.
Ze kijken niet eens naar me om.
'Stel je niet aan, man! Mensen worden de hele dag door neergeschoten!'
Geërgerd gooit Evan zijn armen in de lucht.
'Helemaal niet! Mensen krijgen papiersneetjes!' roept hij verontwaardigd uit.
Vanaf dat moment kan ik het niet eens meer volgen, zo onverstaanbaar zijn ze tegen elkaar aan het schreeuwen.
Maar dan zie ik iets dat Evan niet ziet.
James' vinger verkrampt bijna om de trekker van zijn pistool.
Dit gaat niet goed.
Ik ren naar de plek toe waar Kenny zijn wapen had achtergelaten en in de wetenschap dat die wel geladen is, pak ik hem vast.
Dan schiet ik, maar - hoewel het wel in mij opgekomen is - niet op James.
Verbijstert houdt het schreeuwen op en James kijkt eerst even van de kogel die nu in het plafond zit naar mij.
'Ophouden!' roep ik en ondanks dat ik mij helemaal niet sterk voel, ondanks dat ik klein ben en mijn stem trilt, lijkt het indruk te hebben,' James, Evan is tien jaar jonger dan jij bent. Doe normaal!’
Evan maakt een haast triomfantelijk geluidje en fel draai ik me naar hem om.
‘En jíj’, sis ik terwijl ik met een wijsvinger in zijn borstkas prik en ondanks dat ik boos klink, staan er tranen in mijn ogen,’ Zet je ego even opzij en probeer te luisteren. Alsjeblieft. Doe het voor mij.’
Op het laatst is mijn stem gewoon smekend en Evan slaat zijn blik neer.
Voor een moment ben ik geneigd mijn excuses aan te bieden, maar ik doe het toch niet, draai me weer richting James.
‘Waarom viel je toen die Mike aan?’ zeg ik en even ben ik zenuwachtig.
Wat als ik me vergist heb?
Wat als James - dezelfde James die ik de heel tijd fel heb verdedigd tegenover Evan - gewoon echt een koelbloedige moordenaar is?
Een tijdje is James stil en hij kijkt alsof hij pijn heeft.
‘Vanwege Lily.’

Hey, lezers.
In het volgende hoofdstuk wordt het nog een keer uitgelegd, maar voor wie het even vergeten was en het nu alvast wilt weten, in hoofdstuk 44 wordt uitgelegd wie Lily is.
link: https://www.quizlet.nl/chapters/1428643/h44/
Dankjewel voor het volgen!

Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven hoor. Echt wel.

    2 jaar geleden
  • BethGoes

    Ben benieuwd wat die Mike gedaan heeft!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Wraak voor zusje lief
    Maar als nog is dat niet de oplossing

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    I didn't forgetxD
    En oeh, cliffhanger.

    3 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ik ga er gewoon maar vanuit dat mensen het niet onthouden hebben.xD

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen