Foto bij 057  Flashes of History

Emma Lewis pov.

Gefocust oogde ik de rij kaarten in mijn handen en trok mijn mondhoek licht op. Christie zat naast me op de bank en hield haar kaarten voor me weg gedraaid, terwijl ze nadenkend van de kaarten in haar hand naar de kaarten op tafel keek. Ze pakte een kaart, legde het op het stapeltje kaarten op tafel en keek tevreden naar me op.
'Jouw beurt,' zei ze en vlug legde ik een pestkaart boven op die van haar. Ze zuchtte diep, rolde met haar ogen en pakte twee kaarten van de stapel af.
'Het is niet leuk om met jou te spelen,' klaagde ze en onschuldig keek ik haar aan.
Het was avond, rond elf uur en we zaten relaxed op de bank. We deelde een grote deken samen, het vuur stond aan en op tafel stonden kleine hapjes. Het was een gezellige avond en onder het kaarten hadden we het over Severus gehad. Ik had haar uitgelegd wat er gebeurd was nadat ik gisteren uit de bar werd gehaald door Severus, maar ze leek meer te willen weten.
'Ik kan me het nog steeds niet helemaal voorstellen,' zei ze zacht, terwijl ze haar kaart op tafel legde. Nieuwsgierig oogde ik haar. Wat bedoelde ze?
'Wat kan je je niet voorstellen?' vroeg ik en ze haalde haar schouders kort op.
'Snape,' mompelde ze, terwijl ze voorover boog en een bitterbal pakte. 'Jij en Snape samen,' zei ze.
'We zijn niet samen, Christie,' zuchtte ik, waarna ik een slechte kaart op gooide. Dit zorgde ervoor dat een grote grijns zich op haar gezicht vormde en ze een pestkaart op legde. Vlug pakte ik vijf kaarten erbij, waarna we weer verder gingen.
'Ik weet het, maar alsnog. Jullie hebben gezoend en kan jij Snape voorstellen op een romantische date?' vroeg ze sceptisch en ik grimaste. Christie kende Severus niet, dus het was moeilijk om haar bepaalde dingen uit te leggen. Zij had hem niet gezien zoals ik. Zij had nooit zijn droge humor mee gemaakt of zijn intense blik gezien. Op sommige momenten schoot er bezorgdheid langs zijn dikke muur die zijn gevoelens beschermde en dat liet zien dat hij wel degelijk een man was. Een man die net zoals alle andere aandacht en liefde nodig had, ook al zag hij dat zelf niet.
'Ik weet niet hoe ik mijn gevoelens voor Severus moet uitleggen Christie. Jij kent hem niet zoals ik hem ken, dus ik verwacht ook niet van je dat je het begrijpt. En ja, je hebt wel gelijk. Ik zie hem ook niet op een romantische date gaan, maar dat is hij nou eenmaal en dat is de persoon waar ik op gevallen ben,' vertelde ik en beide keken we elkaar aan. Ze leek even diep na te denken, terwijl haar ogen over de deken die op onze schoot lag heen gleed.
'Ik ken hem inderdaad niet, maar ik kan je wel verzekeren dat als hij je pijn doet dat hij er niet makkelijk mee weg zal komen. Ik wil dat je gelukkig bent. Vertel het me alsjeblieft als hij wat flikt, of het mentaal is, lichamelijk, wat dan ook! Ik wil je niet weer in zo gebroken zien zoals bij Jack...' zei ze. Haar blauwen ogen keken me serieus aan en ik zag de bezorgdheid erin. Ik wist dat Christie geen grapje maakte, maar ik verwachte niks raars van Severus, niet zoals Jack had gedaan.
Ik glimlachte waterig en knikte, terwijl ik de brok achterin mijn keel weg slikte. Ik kon niet gelukkiger zijn met een vriendin zoals Christie.
'Ik beloof het,' zei ik en glimlachend knikte ze naar de stapel kaarten op tafel.
'Mooizo, en nu vijf kaarten pakken want je zit niet op te letten!' lachte ze en met rollende ogen pakte ik vijf kaarten van de stapel af.
In de keuken stonden twee vuile borden van het diner van net. De huiselfen hadden diner naar mijn kamer gebracht, omdat we liever met elkaar bleven praten dan naar beneden te gaan.
'Maar hoe zit het nou dan, gaan jullie op een date, of wat?' vroeg ze en ik schudde mijn hoofd.
'Nee,' zei ik simpel. Ik offerde geen uitleg. Severus had het heel duidelijk gemaakt dat hij niks met me te maken wilde hebben. Ik wist niet of hij zou bij draaien, heel eerlijk gezegd. Nadat ik vandaag hem gepreekt had over waarom zijn redenering shit was, had ik niet het idee dat hij heel erg vrolijk zou zijn. Hij pikte het niet als iemand zo tegen hem sprak, maar toch had ik het gedaan. Echter leek het wel tot hem te zijn doorgedrongen, maar hij had nooit een antwoord gegeven op wat ik gezegd had. Ik had gezegd dat ik hem graag beter wilde leren kennen, maar net voordat hij antwoord had kunnen geven was Albus binnen gelopen en heb ik zijn reactie nooit kunnen zien.
Nu wist ik dus ook niet hoe ik verder moest gaan. Moest ik hem er nogmaals over aanspreken?
Ik had het wel echt gemeend, ik wilde hem beter leren kennen en hem leren te begrijpen, maar ik wist niet of hij het zou accepteren.
'Hoezo nee?' vroeg Christie fronsend.
'Hij wil het niet,' zei ik zacht en alweer pauzeerde ons spel.
'Hij wilde het niet? Hij was toch degene die jou gekust heeft?' vroeg ze en ik humde kort. Ik snapte het zelf überhaupt ook nog niet.
'Ja. Voordat je vandaag kwam had ik les met hem en we hebben het er over gehad. Hij zei niet veel, maar ik wel en ik weet niet of het effect gehad heeft, want toen kwam jij,' zei ik en lachte zacht. Ze grimaste en gooide een kaart op tafel, waarna ze zichzelf zuchtend onderuit liet zakken op de bank.
'Hij zal vanzelf realiseren wat voor fout hij heeft gemaakt, maak je geen zorgen,' zei ze met een bemoedigende glimlach.


Ik ben eindelijk 18, yay:Y)

Reacties (8)

  • Stoney

    Woowooow hoe heb ik dat kunnen missen!!
    Nog van harte gefeliciteerd!! *O*
    Een maandje te laat dat wel, maar goed beter laat dan nooit hehe

    3 maanden geleden
  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    3 maanden geleden
  • VampireMichelle

    dit is echt het beste verhaal op quizlet

    3 maanden geleden
  • Lente2

    Nog gefeliciteerd!!

    4 maanden geleden
  • Maim

    Nog gefeliciteerd!

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen