Het laatste uur viel uit. Ik stopte de boeken in mijn kluisje, ik keek om en zag dat Ethan en Nathan naar me toe liepen. 'Shall we go?' vroeg Nathan. Ik knikte, 'Yeah' zei ik. Met de twee jongens liep ik naar mijn huis toe. 'I'll be right back' zei ik tegen ze toen ik mijn huis binnen liep. Ik rende de trap op en de zoldertrap. Ik pakte het dagboek van oma uit de kist, stopte hem in mijn tas en liep weer naar beneden toe. Ik liep naar buiten toe, maar geen spoor van Ethan of Nathan. 'Guys?' vroeg ik. Ik hoorde de bosjes ritselen, het volgende moment stapte 2 zwarte wolven uit de bosjes. Ik schudde lachend mijn hoofd. 'You know i still need to get used to that' lachte ik. Ik liep met de twee wolven aan mijn zij door het bos. 'You know a normal girl would run for her life' grinnikte ik. 'You are not normal Severina' klonk Nathan's stem. Ik stond stil en keek ze verbaast aan. 'How did you?' vroeg ik. 'We communicate through telepathy, the fact that you can hear us proves you are special yourself' klonk Ethan's stem. 'I don't even know what i am, yet' zuchtte ik. 'We'll find out, don't worry' zei Nathan. 'I'll go ahead let them know we are coming' zei Ethan en rende door het bos weg. In stilte liepen we verder door het bos, een paar weken geleden was ik hier nog nieuw. Nu voelt het alsof ik hier al jaren ben. Na een tijdje kwamen we aan bij het open veld. 'Nathan' zei een klein meisje die naar ons toe rende. Ze gaf Nathan's poot een knuffel. 'Severina meet Rosé, she's Havi's grandchild' zei Calian die naar ons toe liep. Ik knielde bij het meisje neer. 'Nice to meet you Rosé, i'm Severina' glimlachte ik. 'Are you like Nathan?' vroeg Rosé. 'We don't know yet Rosé, why don't you go and play with Nathan for a bit?' vroeg Calian. 'Can i please?' vroeg Rosé. Nathan rende een stukje het veld op met Rosé achter zich aan. 'You found it?' vroeg Calian. Ik haalde de dagboek uit mijn tas, 'Jup' zei ik. Ik ging op de trap zitten en gaf Calian het dagboek. Calian opende het dagboek en sloeg een paar bladzijdes om. 'Are you sure it's her diary?' vroeg Calian. 'Positive, why?' vroeg ik. Seth kwam naast Calian staan, 'Wow it's only letters and numbers, i can't read it' zei Seth. 'Wait what?' vroeg ik. 'Can you read it?' vroeg Calian en gaf me het dagboek. 'I can read it just fine, does that mean she wrote this?' vroeg ik. 'Only for you' zei Seth. 'But why would she do that?' vroeg ik. 'Maybe because she only wanted that you could read it' zei Calian. 'But if you can't read it, then she wasn't a werewolf' zei ik. 'What does it say?" vroeg Ethan. 'It says that she has a feeling that she can't trust anyone anymore..that they are putting two and two together.. But nothing about the moon stone or what i am' zei ik. Ik sloeg een paar bladzijdes om en mijn ogen vielen op een stuk tekst. 'Wait' zei ik. 'Did you find anything?' vroeg Ethan. 'Listen to this.. my days are almost over, but i am afraid that the curse will find my grandchild. I'm trying everything i can to keep it under control, but my powers are growing weak. Soon the Oracle will find it's way to Severina. I can only slow it down, but i'm afraid it's to late' las ik. 'An oracle?' vroeg Seth. 'I have heard of them' zei Havi die naar buiten liep. 'What do you know?' vroeg Calian. 'Oracles are half werewolf half oracle. They often have visions of the future and they can see dead relatives. But because there is a curse of the oracle they can't fully shift into a werewolf' zei Havi. 'So Severina is both?' vroeg Calian. 'Yes i think so' zei Havi. 'So that explains why my dead grandmother decided to visit me' zei ik. 'Because she felt that your powers are growing' zei Havi. 'There is still a lot i don't understand yet' zuchtte ik. 'But you will, in time' zei Havi. Rosé liep naar me toe en pakte mijn hand vast. 'Do you want to go with me on a walk?' vroeg ze. 'Sure' glimlachte ik en stond op. 'Can Calian come to?' vroeg Rosé die mijn hand vast pakte. 'If he wants?' vroeg ik en keek naar Calian. Calian glimlachte, 'Ofcourse' lachte hij en liep met ons mee. Rosé rende voor ons uit en probeerde een vlinder te vangen. 'Hey' zei Calian na een tijdje. Ik keek hem vragend aan. 'I understand that this is a lot to take in right now but i promise you we won't leave you' zei Calian. Ik glimlachte, 'Thank you' glimlachte ik. We liepen Rosé achterna en ik keek mijn ogen uit naar het veld vol moet bloemen. 'It's beautiful' zei ik. Rosé was in het midden van de bloemen aan het spelen. Ik glimlachte iets. Een raar gevoel kroop mijn maag binnen. Rosé stond op en rende bang naar ons toe. Calian keek grommend naar het bos voor ons. Rosé clingde zich aan mijn been vast. 'Who are you' gromde Calian. 'Are you the one who attacked my brother?' vroeg een stem. 'Depends what are you planning to do' zei Calian. 'Pain'. Calian zakte voor me op zijn knieën. 'Calian' zei ik geschrokken en liep naar hem toe. 'No, stay back' gromde Calian. 'Oké stop, just stop' zei ik. 'I'm scared' snikte Rosé. 'Let this be a warning, don't underestimate us' klonk de stem weer. 'Okay we won't please let him go, please' smeekte ik. 'Until next time' de stem vaagde weg. Ik snelde naar Calian toe en knielde bij hem neer. 'Are you okay?' vroeg ik. Calian knikte, 'Thank you' zei hij. 'It was nothing' zei ik. 'But it was for me, thank you' glimlachte Calian. Seth, Nathan en Ethan sprongen in hun wolfform door de bosjes. 'Are you okay?' vroeg Nathan. 'We smelled a enemy' zei Seth. 'We are fine' zei ik. Calian stond op, reek zijn hand naar me uit die ik aannam. 'Let's go back, before they return to' glimlachte hij. Ik stond op en liep naar de wolven toe. Ik tilde Rosé op en zette haar op Seth's rug. 'Come on' lachte Calian, pakte mijn hand vast en zo liepen we terug naar Havi's huis. 'Jeez are you okay?' vroeg Havi die naar buiten snelde. 'We are fine, we met a new vamp' zuchtte Calian. 'We aren't the only one wich powers i see' zei ik. 'It's getting late, maybe it's best go home for now' zei Havi. Calian knikte, draaide zich om naar zijn broers. 'I'll bring Sev home, see you later' zei Calian. De wolven knikte en Calian en ik liepen het bospad in richting mijn huis. 'Are you sure you are okay?' vroeg ik. Calian knikte, 'It took me by suprise don't worry' zei Calian. 'How many of them are here?' vroeg ik. 'I don't know, but we will figure it out i promise you' zei Calian. Rustig liepen we weer richting huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen