Het spijt me voor zo lang niet meer schrijven.

‘Engel we zijn er. Stap maar af.’ Zegt hij en ik knik. Ik laat hem langzaam los en stap van de motor af. Ik kijk naar zijn huis en dan naar hem. Hij stapt af en zet zijn motor op de standaard. Hij kijkt me bezorgd aan en trekt me in zijn armen.
‘Engel je trilt helemaal.’ Zegt hij zacht. Ik begin te snikken en ik duw mijn gezicht tegen zijn borst. Hij laat me los en trekt me voorzichtig en langzaam mee naar zijn voordeur. Hij maakt de deur open en we gaan naar binnen. Ik voel mezelf als een gek trillen, mijn hoofd voelt licht en doet pijn. Mijn ademhaling is gejaagd en ik voel me duizelig. De tranen stromen over mijn wangen. Ik kijk naar Devil en hij bezorgd naar mij. Hij trekt me in zijn armen en ik zak door mijn benen. Hij beschermt me en zorgt dat ik veilig ben.

ik open mijn ogen en ik zucht. Waarom moet mij dit overkomen?
‘Engel gaat het?’ Vraagt Devil. Ik knik zachtjes en ik draai me naar hem toe. Ik nestel me tegen zijn zij.
‘Engel gaat het met je?’ Vraagt hij bezorgd en ik knik zachtjes tegen zijn zij. Ik zucht en ik ga recht zitten en kijk naar Devil die met zijn rug tegen de muur leunt.
‘Gaat het?’ Vraagt hij weer.
‘ik heb pijn maar het is niet erg. Ik ben vooral bang maar het gaat wel.’ Zeg ik zachtjes. Ik lach heel zachtjes en hij lacht terug. Hij pakt mijn hand vast.
‘Je bent erg sterk en slim. Toen je ineens achter dat busje reed dat was een erg goede manoeuvre. Je bent een erg goede rijdster.’ Zegt hij en ik lach zwak. ‘Je hebt het er erg goed vanaf gebracht. Je kwam zonder kleerscheuren bij mij. Dat kan ik niet over je auto zeggen.’ Zegt hij zacht en ik knik.
‘Devil wat moet ik nu doen?’ Vraag ik zachtjes. Hij lacht en trekt me tegen zich aan.
‘Je blijft bij mij. Ik laat je niet meer alleen.’ Zegt hij en ik knik zachtjes. ‘je moeder had je voicemail in gesproken. Ze zit vast in en sneeuwstorm dus ze komt voorlopig nog niet thuis. Dus ze merkt toch niet dat je weg bent.’ zegt hij en ik knik.
‘En jouw ouders? Vinden die het niet erg dat ik hier ben?’ Vraag ik hem. Ik kijk in zijn ogen en ik zie angst. Waar is hij bang voor?
‘Die zijn er voorlopig niet en het maakt ze toch niet uit.’ zegt hij en ik knik zachtjes. ‘Engel wil je wat eten?’ Vraagt hij en ik schud mijn hoofd. Ik ga weer recht zitten en kijk hem aan. hij kijkt boos en ik voel de tranen.
‘Devil je snapt het niet. Ik kan het gewoon niet.’ Snik ik. ‘Je vroeg wat ik in mezelf zag. Ik zag een dik meisje wat niet prefect is en mensen pijn doet.’ Snik ik verder. Hij knikt zacht en pakt voorzichtig mijn handen vast. Zijn handen zijn zacht en lekker warm.
‘Ik wil wel iets eten maar ik ben bang. Ik ben bang voor mezelf.’ Snik ik verder. Ik kijk hem aan en ik zie angst in zijn ogen. Hij slaat zijn armen weer om me heen en trekt me naar hem toe.
‘Het spijt me zo. Je had gelijk en ik wilde niet toegeven.’ Zeg ik zachtjes. Ik voel zijn handen door mijn haar kamen. Het voelt zo goed om bij hem te zijn.
‘Engel rustig maar. Het is goed.’ Zegt hij. Maar ik blijf huilen. ‘Ik ben niet boos op je. Ik ben blij dat je nog leeft en het toe geeft. Zegt hij. Ik knik zachtjes en voel mezelf langzaam weer wegzakken.

‘Engel om eerlijk te zijn heb ik geen ouders meer. Nooit gehad ook niet.’ zegt er iemand zacht in mijn oor ‘En mijn echte naam is Kay River. Het spijt me dat ik het niet zei. Maar dat zou een gevaar voor je kunnen vormen en dat wil ik echt niet.’ Zegt die zelfde lieve stem. Ik begin zacht te lachen. Ik hou van mijn dromen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig is het redelijk goed
    Mu ben ik nog nieuwsgierig naar devil verleden!!
    Snel verder!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen