Mijn avonddienst met Kate kon ervaren worden als de definitie van ongemakkelijk. Ik bedankte mijn baas nog net niet op mijn blote knieën dat ik voor sluitingstijd al weg mocht. Het was alleen een beetje jammer dat ik nog niet helemaal klaar was met werken, aangezien ik nu voor de neus van mijn leverancier stond. Wat verveeld keek ik om me heen. Ik dacht dat ik in een hol woonde, maar Darren’s appartement bewees me oprecht het tegendeel.
‘ Je hebt goede zaken gedaan vannacht. ‘ Darren schoof me tevreden een aantal briefjes van honderd dollar toe. ‘ Al klaar voor de volgende ronde? ‘
‘ Maar natuurlijk. ‘ Beantwoordde ik zijn vraag.
‘ Perfect. ‘ Mijn leverancier haalde verschillende zakjes pillen uit zijn koffer en overhandigde mij ook deze. Ik stopte ze zo zorgvuldig mogelijk in mijn zwarte rugzak.
‘ Volgende week, dezelfde tijd, dezelfde plek? ‘ Vroeg ik hem , terwijl ik eigenlijk het antwoord al wist. Darren knikte ter bevestiging.
‘ Zeker. Ik zie je de volgende week. ‘
Ik gooide mijn tas zonder woorden vuil te maken over mijn schouder en liep zo snel mogelijk het kraakpand uit. Het verraste me tot op de dag van vandaag dat we nooit betrapt waren. Darren wist overduidelijk wat hij deed. Ik kende hem nog van de middelbare school. Vroeger gunde ik hem geen blik waardig. Ik maakte deel uit van de slimmere, populaire groep leerlingen. Vandaar dat hij me recht in mijn gezicht uitlachte toen ik twee jaar met hangende pootjes contact zocht. Toen bleek dat ik vlot verkocht, veranderde dit. Ik kreeg zijn respect. Gerespecteerd worden door de zoon van San Diego’s grootste drugbaas was misschien niet al te complimenteus, maar het was in ieder geval iets. Ondertussen had ik het station bereikt en stapte vermoeid in de metro. Ergens zag ik ertegenop om naar huis te gaan. Kate mocht dan wel niet thuis zijn, maar ik wist honderd procent zeker dat ze Jake had gevraagd om op Lennon te passen. Dit wist ik bijna net zo zeker als het feit dat ze waarschijnlijk in geuren en kleuren had verteld over onze ongemakkelijke ochtend. Jake en Kate waren altijd al twee handen op een buik geweest. En nu ze beiden verantwoordelijke volwassenen waren, werd ik zo nu en dan behandeld alsof ik hun kind was. Het verbaasde me nog altijd dat het tweetal niet samen was. Jake had met zijn stomme kop een collega ten huwelijk gevraagd. Nog geen kwartier later stak in mijn huissleutel in het slot en strompelde naar binnen. Ik legde mijn tas in mijn kamer en wandelde ontspannen richting de woonkamer. Godzijdank stond daar een onaangebroken fles bourbon op mij te wachten.
‘ Toch besloten om vannacht thuis te slapen? ‘
‘ Ook een goedenavond, Jake. ‘ Beantwoordde ik de lange jongeman op de bank droogjes.
‘ Inderdaad. Ik vroeg me af of jij zin had om te rollebollen vanavond. ‘
‘ Ik denk niet dat ik Caroline daar heel gelukkig mee maak. ‘
‘ Wat niet weet, wat niet deert. ‘ Ik greep de fles alcohol van tafel. ‘ Bourbon? ‘
‘Dat je dat nog moet vragen. Hoe lang ken je me nu al? ‘
Ik ging niet op hem in en greep twee glazen uit het kastje boven de televisie. In Jake’s glas flikkerde ik er met tegenzin wat ijs bij. Het voelde nog altijd als een schending van alcoholconsumptie.
‘ Ligt Len al te slapen? ‘ Subtiel overhandigde ik mijn jeugdvriend zijn glas.
Hij knikte kort. ‘ Ik heb haar net naar bed gebracht. Waar heb jij al die tijd uitgehangen? Je dienst is allang afgelopen.’
Ik rolde overdreven met mijn ogen. ‘ Hier en daar. ‘
‘ Duidelijk. Af en toe mis ik de tijden dat je de oren van mijn kop lulde. ‘
‘ Wij beiden. ‘ Mompelde ik onder mijn adem. Ik gooide in een keer de inhoud van mijn glas naar binnen en schonk onmiddellijk bij.
‘ Hoe gaat het met je moeder? ‘ Vroeg Jake geïnteresseerd.
‘ Nog steeds dement. ‘ Deze opmerking leverde me een geërgerde blik op.
‘ Oke. ‘ Zuchtte ik. ‘ Ze heeft goede en slechte dagen. ‘
Tot mijn grootste opluchting nam Jake genoegen met dit antwoord. Alhoewel, ik had niet lang de tijd om te genieten van de stilte.
‘ Kate vertelde me over de situatie van vanochtend. ‘
Oh god. Daar gingen we. Dit was het nadeel van twee beste vrienden hebben. Wanneer ik hard probeerde iedereen buiten te sluiten met roekeloos gedrag, waren Kate en Jake degenen die me overal op aanspraken. Ik wist niet of ik dit moest waarderen of haten.
‘ Situatie? ‘
‘ Je weet heus wel waar ik het over heb, Tristan. ‘ Zei Jake op een serieuze toon. ‘ Je bent zo verkeerd bezig. Kijk naar jezelf, je hebt die fles al bijna voor de helft leeggedronken. Je bent nog geen kwartier thuis. ‘
‘ Ik ben 23 jaar oud. Ik kan heel goed mijn eigen beslissingen maken. ‘ Beet ik hem vijandig toe.
‘ Dat blijkt. ‘ Het sarcasme droop van zijn stem. ‘ Dit kun je niet maken. We zijn doodsbang dat we op een dag het telefoontje krijgen dat je ergens in de goot ligt. ‘
Zonder nog iets te zeggen stond ik op, greep de fles en liep de woonkamer uit. Ik had hier geen zin in. Jake riep me nog na, maar ik weigerde nog langer naar hem te luisteren. Ik draaide mijn kamerdeur op slot en opende vervolgens mijn raam. Als eerst zette ik mijn dierbare fles, mijn enige echte beste vriend, op het dak. Vervolgens klauterde ik flexibel naar buiten en belandde naast mijn fles onder de sterren. Ik staarde met dromerige ogen naar de hemel. Een flauwe glimlach verscheen op mijn gezicht. Mijn moeder nam mij vroeger standaard mee naar buiten op heldere nachten als deze. Ik volgde met mijn wijsvinger het patroon van de grote en kleine beer. Ik bracht de fles omhoog en proostte in het niets.
‘ Op jou, mams. ‘

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    “Mams” vindt het vast niet leuk dat je op die manier haar “eert”, dus leg die fles weg en ga iets doen met je leven.(N)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen