‘ Nog twee tequila alsjeblieft! ‘ Riep Jake vol enthousiasme uit. Het afgelopen half uur had ik hem tientallen verbaasde blikken toegeworpen. Ik dacht dat hij het drinken verleerd was. Natuurlijk was hij snel dronken, maar vandaag wierp hij alles naar binnen alsof het niets was.
‘ Weet je zeker dat dat een goed idee is? ‘ Stamelde ik. Enige vorm van verantwoord voelen was voor mij een onbekend terrein. Hoe moest ik in vredesnaam met deze situatie omgaan? Wellicht was het niet een van mijn beste ideeën geweest om Jake mee te nemen wanneer het overduidelijk niet op rolletjes liep in zijn leven. Voor mij was het altijd de perfecte oplossing. Alhoewel ik ook nooit bijna van mijn barkruk afviel. Voor Jake was het vandaag een ander verhaal. Jackson zette behulpzaam een glas water voor zijn neus neer. Ik kon hem wel zoenen. Zelf was ik ook niet helemaal helder meer na die vijf shotjes tequila achter elkaar, ik mocht van geluk spreken dat ik nog in staat was om Jake keer op keer tegen te houden wanneer hij te ver naar achteren leunde. Zijn witte overhemd was gekreukt, zijn stropdas zat scheef en zijn wangen hadden inmiddels een rozige kleur gekregen. Nooit geweten dat dit mogelijk was bij iemand met Zuid-Afrikaanse roots. Bij mij was het al erg moeilijk om blozen, vandaar dat ik de conclusie kon trekken dat Jake officieel van het padje af was.
‘ Waarom mag ik geen tequila meer? ‘ Jake keek mijn baas met trieste ogen aan. Jackson moest moeite doen om niet in lachen uit te barsten.
‘ Omdat je op dit moment het evenwicht van een pinda hebt. Plus, je hebt morgen toch een rechtszaak? ‘
Hij keek geschrokken mijn kant op. ‘ Shit! Dat was ik helemaal vergeten. Mijn baas vermoord me. ‘ Melodramatisch liet hij zijn gezicht in zijn handen vallen. ‘ Ik kan ook niets goed doen. ‘
Ik gaf de jongen een verzekerend schouderklopje. ‘ Welkom in mijn wereld. Drink je water op, dan breng ik je zo naar huis. ‘
Jake draaide geschrokken zijn hoofd om. ‘ Naar Caroline? ‘
‘ Is dat niet de bedoeling? ‘ Vroeg ik met een frons.
Jake schudde zijn hoofd.
Jackson wierp me een vragende blik toe. Hij vroeg zich af of ik wel in staat was om die taak te voltooien.
‘ Ja, Jackson. Ik kan nog lopen. ‘ Antwoordde ik. ‘ En ik struikel geeneens over mijn woorden. ‘
‘ Dat is ook voor het eerst. ‘ Weerklonk het sarcastische antwoord van mijn baas.
‘ Je baas is net zo gemeen als jij. Nu snap ik waarom je het hier zo leuk vind! ‘
Ik schonk Jake een beledigde blik. ‘ Geloof me, ik ben veel gemener. ‘
‘ Maar niet zo gemeen als Caroline. ‘ Hij bewoog net iets te levendig met zijn handen tijdens het praten. Een facade op gang krijgen was overduidelijk niet een van zijn beste eigenschappen.
‘ Hoezo? ‘ Vroeg ik oprecht geïnteresseerd.
‘ Omdat ze doet alsof het mijn schuld is. Waarom is ze anders naar bed gegaan met Michael Brew. ‘
‘ Míchael Brew? Die nerd van de middelbare school? ‘
Jake was niet langer in staat om antwoord te geven. Hij had zijn hoofd laveloos op de bar gelegd. Ik keek met een frons neer op mijn beste vriend. Al die tijd had ik gedacht dat Jake het perfecte leventje leidde. Ik moest me diep schamen dat ik de laatste tijd alleen maar bezig was geweest met mijn eigen problemen.
‘ Oke. ‘ Ik wierp mezelf zo soepel mogelijk van de barkruk af. ‘ Kom op. Je slaapt vanavond bij ons thuis. ‘ Ik wierp zijn arm over mijn schouders en sleurde hem als het ware van zijn plek. Met mijn andere arm wist ik de wankelende jongeman rechtop te houden.
‘ Zie je morgen, Jacks. ‘ Ik salueerde naar mijn baas en draaide me om.
‘ Als je maar op tijd bent, Fuentes! ‘ Riep hij me na. Onhandig liep ik met mijn half bewusteloze vriend tussen de menigte door. Zodra we buitenkwamen zette ik hem tegen het muurtje naast het gebouw en stak een sigaret op. Ik staarde naar de sterren en vroeg me af hoe Jake, Kate en ik hier beland waren. Als zelfs mijn beste vriend zijn leven niet op rolletjes kreeg, hoe moest ik dat dan ooit doen? Ik nam nog een lange trek en draaide me toen om naar de persoon die ik succesvol thuis moest zien te krijgen terwijl er geen metro’s meer reden. Tot mijn grote ergernis was hij in slaap gevallen. Ik hurkte voor hem neer en tikte op zijn wang.
‘ Hey. Wakker worden. ‘
Jake mompelde iets onverstaanbaars en besloot in een comfortabelere houding te gaan liggen.
‘ Jacob. ‘ Probeerde ik hoopvol. Dit lokte echter ook geen reactie uit. Ik gooide mijn sigaret op de grond en trapte hem uit met mijn hak. Ik schold hem binnensmonds uit, waarna ik zijn arm onhandig om mijn schouders wikkelde. Dit was al een uitdaging op zichzelf, vanwege het feit dat hij doodleuk lag te pitten. Klootzak. Ik wist hem overeind te krijgen, maar helaas zakte ik na enkele meters al door mijn knieën. Ik mocht dan niet zwak zijn, maar Jake was een boom van een kerel. Dit ging nooit werken.

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Wel heel sneu. Gewoon best wel sneu.

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Dat is niet handig
    Sukkels!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen