Toen ik op het punt stond om Jackson te halen tikte iemand me op de schouder. Verward en wellicht lichtelijk geërgerd draaide ik me om. Ik keek recht in het gezicht van Will. Met gefronste wenkbrauwen staarde ik hem in de ogen.
‘ Ja? ‘
‘ Heb je soms hulp nodig? ‘
Het was lastig in te schatten of hij gebruik maakte van de situatie om me uit te lachen, of dat hij me echt wilde helpen. Verderop zag ik zijn zusje met haar armen over elkaar staren. Mia had hem hier dus op afgestuurd. Ik begon al bijna te twijfelen of hij me misschien toch mocht. Een kleine schok teleurstelling schoot door mijn borstkas.
‘ Nee. ‘ Beet ik hem vijandig toe. Will haalde zijn schouders op en wilde zich weer snel omdraaien.
‘ Wacht. ‘ Verbeterde ik mezelf met tegenzin. ‘ Misschien toch wel. ‘
‘ Dat kostte je opvallend veel moeite. ‘ Concludeerde hij. ‘ Last van een narcistische persoonlijkheidsstoornis? ‘
‘ Wat? ‘ Ik gaapte hem aan. Een paar meter verder stond Mia afkeurend met haar hoofd te schudden. Alsof Will dit doorhad, raapte hij zonder nog iets te zeggen mijn vriend van de straatstenen. Ik greep subtiel Jake’s andere arm beet en wist dit keer wel overeind te blijven. Godzijdank. Ik keek achterom of Will’s te enthousiaste zusje ons volgde, maar ze was alweer in de menigte verdwenen.
‘ Waar gaan we heen? ‘ Vroeg Will. Wat een zwakke poging om een gesprek op gang te brengen.
‘ Mijn huis. ‘ Bromde ik.
‘ En waar mag dat dan zijn? God, ik moet echt alles uit je trekken. ‘
Ik trok Jake’s arm in een comfortabele positie en tuimelde als gevolg bijna met mijn gezicht op de stoep. Will snoof als poging om zijn gelach te verbergen. Blijkbaar had hij toch manieren, niet dat ik ook maar iets daarover mocht zeggen. Mijn manieren waren al een aantal jaar geleden van de aardbodem verdwenen.
‘ Het is ongeveer tien minuutjes lopen. Jake, kun je ons een teken van leven geven? ‘
Jake kreunde vermoeid. Ik knikte tevreden en stapte vlot verder. Het effect van de alcohol begon mijn lichaam inmiddels weer te verlaten.
‘ Waar ken je hem van? ‘ Vroeg Will nieuwsgierig.
‘ De basisschool. ‘ Antwoordde ik. ‘ Normaal is het een serieuze jongen. Hij heeft een zware week gehad. ‘
‘ Dat kan ik me voorstellen als je jezelf zo naar de tering zuipt. ‘
Ik moest moeite doen om dit niet op te vatten als een belediging. Alhoewel hij dit waarschijnlijk niet zo bedoelde, had ik mijn vraagtekens bij alles wat deze jongen zei.
‘ Zijn verloofde is vreemdgegaan. Hij had een geldig excuus. ‘
‘ En wat is de jouwe? ‘ Dit keer was er geen sprankje spot in zijn toon te ontdekken. En ik? Ik kon geen woord uitbrengen. Het was alsof ik letterlijk mijn tong verloren had. Ik staarde voor me uit en probeerde de korte versie van mijn levensverhaal te vinden. Toen ik hem eenmaal had gevonden besloot ik nog altijd mijn mond te houden. Het waren zijn zaken niet. Ik kende hem amper.
‘ Het is deze flat. Bedankt. ‘ Ik deed een poging om Jake over te pakken, maar Will bleef stevig met zijn voeten op de grond staan.
‘ Denk je nou echt dat je hem in je eentje normaal de trap op gaat krijgen of ben je soms te trots om me je appartement binnen te laten? ‘
‘ Beiden. ‘ Was mijn zwakke antwoord. Ik rolde met mijn ogen. ‘ Vooruit. Het is niets indrukwekkends, hoor. ‘
‘ Dat interesseert me niets. Je woont in een nette buurt, had ik niet verwacht van je. ‘
Ik stak mijn sleutel in het slot, waarna ik Jake’s voeten beetgreep. Zonder al te veel moeite kregen we hem de trap op, waarna ik onhandig de deur van ons appartement opende. De lichten stonden nog aan, wat betekende dat Kate nog niet sliep. We dropten Jake op de bank. Ik trok de kast in de hoek van de kamer open en greep het eerste goede deken dat ik zag. Zorgvuldig dekte ik hem toe. Vervolgens zette ik een emmer naast hem neer en draaide me om naar Will. Zag ik nou verbazing in zijn ogen?
‘ Wil je wat drinken? ‘ Vroeg ik puur uit beleefdheid.
Will schudde zijn hoofd. ‘ Nee, dank je. Ik moet weer terug naar Mia voordat ze weer iets stoms doet.’
‘ Je mag wel een hogere pet op hebben van je zusje. Volgens mij onderschat je haar. ‘
Will’s mondhoeken gingen iets omhoog. Voordat ik zou zien hoe zijn echte lach eruitzag draaide hij zich om en opende de deur.
‘ Ik zie je nog wel. Kate heeft ons volgende week uitgenodigd voor een feestje bij Millers. ‘
Ongemakkelijk stak ik mijn hand op. ‘ Bedankt voor je hulp. ‘
‘ Geen moeite. ‘ Hij opende de deur en trok hem zachtjes achter zich dicht. Een warme glimlach kroop onverwachts op mijn gezicht.
‘ Ik wist wel dat je je tot hem aangetrokken voelde. ‘ Hoorde ik plots een stem achter me.
‘ Bemoei je er niet mee, Kate. ‘ Bries ik op een verdedigende toon. Ze stond met een zelfvoldane blik op haar gezicht tegen de deurpost.
‘ Wat heb je met hem gedaan? ‘ Vroeg ze toen op een bezorgde toon. Haar blik was gevestigd op Jake.
‘ Niet zijn schuld. ‘ Bromde Jake met zijn hoofd in de kussens.
Ik draaide mijn hoofd om naar Jake en versmalde mijn ogen. ‘ Dit is het moment waarop je besluit wakker te worden? ‘
‘ Ik was al wakker toen jullie me de trap op sjouwden, maar jullie gekibbel was te amusant om er iets van te zeggen. ‘
Kate hield haar hand voor haar mond en begon zachtjes te lachen. Vol ongeloof liep ik naar mijn kamer, waar ik onmiddellijk de deur op slot draaide. Ik plofte neer op mijn bureaustoel en staarde in gedachten uit het raam. Soms haatte ik mijn vrienden oprecht.

Reacties (2)

  • Luckey

    Hahaha
    Dat laatste stukje !!
    Geniaal

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Eigenlijk is het best wel een grappig stel, ondanks het zeer duistere, deprimerende plot.

    Ik weet niet of het al gezegd is, maar is Tristan eigenlijk homo-, bi- of panseksueel?

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen