Melody Fabien Ross

Met mijn ogen dicht leun ik tegen de koude tegels van de douche. Hoe lang ik al onder de douche sta weet ik niet. Misschien een half uur of misschien wel een uur. Het gevoel gaat niet weg. Ik kan me wassen tot mijn huid van mijn lichaam valt maar het gevoel blijft. Het gevoel dat er zoveel mensen aan je lichaam hebben gezeten dat je de tel kwijt geraakt bent. Een zucht verlaat mijn lippen en ik draai de kraan uit. Ik moet Ayden zo halen van de kinderdagverblijf en daarna door om boodschappen te doen voor vanavond. Snel droog ik me af en trek wat simpele kleren aan. Mijn vingertoppen glijden over mijn lippen. Door het vele bijten zitten er scheurtjes in. Ik schrik op uit mijn gedachten van mijn telefoon die trilt op de wastafel. 'Met Meldoy Ross.' Met mijn mobieltje tegen mijn oor loop ik naar de slaapkamer waar ik snel mijn tas van het bed vis. 'Hallo mevrouw Ross, u spreekt met Jenna Mclay van het kinderdagverblijf.' De vrouw haar stem verraad dat er iets aan de hand is en meteen besluipt een angstig gevoel me. 'Wat is er aan de hand?' een trilling is te horen in mijn stem. 'Ayden is buiten geduwd door een ander kindje en heeft waarschijnlijk zijn arm gebroken.' De vrouw haar stem word zachter naarmate de zin vordert. 'Ik kom er aan.' en voor de vrouw wat terug kan zeggen hang ik op en stop mijn mobiel weer in mijn zak. Niet te geloven. Kinderen blijven kinderen en natuurlijk hebben ze wel eens ruzie. Maar dit is al de zoveelste keer dat ze Ayden "plagen". Het is constant hetzelfde. Duwen, trekken, slaan, bijten en dat constant bij Ayden. Ayden is zo'n lief en vrolijk mannetje en doet geen vlieg kwaad. Zoals mijn moeder altijd zou zeggen: "Kinderen zijn meedogenloos Melo, als ze je niet mogen zullen ze dat laten zien ook." Maar dat het op zo'n jonge leeftijd al zou zijn? Dat wist ik dan weer niet. Ayden is pas twee en diegene die hem het meest pijn doet is een jongetje van vier.

Na een kwartiertje kom ik aan bij het kinderdagverblijf waar ik Ayden al sip op een bankje zie zitten buiten. De juf die naast hem zat staat meteen op en begint wat excuses te ratelen. Ik leg met mijn hand haar het zwijgen op. Normaal ben ik echt niet iemand die boos word of haar geduld verliest. Maar nu? Het gaat om mijn zoon die dag in en dag uit getreiterd word en zelf geen vlieg kwaad doet. Die al bang is voor een spinnetje die over de vloer loopt. 'Ik heb al een paar keer aangegeven dat Ayden elke keer met blauwe plekken thuis komt als hij hier geweest is. Ook heb ik aangegeven maatregelen te nemen als dit zo doorgaat!' Ik haal even diep adem voor ik verder ga. Nu gaat ze eens merken hoe ik ben. Het moet een keer klaar zijn. 'Jullie hadden gezegd er op te letten en indien maatregelen nemen maar het gebeurd keer op keer weer.' de woorden vloeien als wind over mijn lippen. Ik heb me te lang stil gehouden en heb dit te lang toegelaten. Waarom? Omdat Gustav hier ook heen was gegaan als kind en hij daarom wou dat Ayden hier ook heen ging. Maar dit kan niet langer. Gustav denkt dat hij het beste doet voor zijn zoon maar hierdoor raakt Ayden alleen maar meer getraumatiseerd. 'We zullen er voortaan goed op letten en er werk van maken.' Oppert de vrouw nog maar ik schud mijn hoofd. 'Dit is de laatste keer dat Ayden hier nog een stap binnen zet. Een hele fijne dag.' En met die woorden loop ik met Ayden in mijn armen naar mijn fiets. Ik zal eerst maar eens langs het ziekenhuis gaan. Zijn arm houd hij dicht bij zich en af en toe vallen er nog snikken uit zijn mond. Arme schat, het doet mijn moederhart zeer om dit te zien. Ik hoor hem te beschermen tegen alles wat hem pijn wil doen. Maar helaas kan ik niet overal tegelijk zijn. Ze hebben waarschijnlijk Gustav ook geprobeerd te bellen maar die neemt zoals gewoonlijk zijn telefoon niet p. Waarom zou hij ook? Tot op de dag van vandaag denkt hij nog steeds dat Ayden niet van hem is. Ze lijken als twee druppels water op elkaar maar volgens hem kan het gewoon niet. Nou Gustav, als je seks hebt met elkaar zonder condoom kan er werkelijk een baby ontstaan. Meestal zeg ik dat tegen hem op een sarcastische manier. En ja dan word het weer oorlog. Maar hoe vaak hij mij ook 'bijspijkert' het helpt niet. Ik zal altijd tegen hem in gaan.

Die avond zit ik met Ayden op de bank. Gustav is thuis gekomen en is meteen door naar boven gegaan. Hoe kan het ook anders. Ik heb nog geprobeerd om contact te leggen door te zeggen dat Ayden zijn arm gebroken is maar het boeide hem gewoon niet. Het enige wat hij zei was dat Ayden het zelf wel veroorzaakt zou hebben. Ik had de reactie kunnen verwachten maar toch hoopte ik dat hij voor het eerst eens echt bezorgd zou zijn. Ik word uit mijn gedachten gehaald door een klap op mijn hoofd. 'Waar is dat goed voor idioot? Kun je niet zien dat ik Ayden vast heb?' Woede overspoelt mijn lichaam terwijl ik over mijn achterhoofd wrijf. Ayden kruipt angstig tegen me aan en sussend druk ik hem kusjes op zijn voorhoofd. 'Waarom heb jij gezegd dat Ayden niet meer komt opdagen op het kinderdagverblijf?' Zijn ogen staan op scherp en zijn handen zijn gebald tot vuisten. Here we go again. Ik sta zonder wat te zeggen op en loop naar boven waar ik Ayden in zijn slaapkamer bij zijn speelgoed zet. 'Mama komt zo terug lieverd, ga maar even spelen.' zeg ik zacht tegen hem en druk hem nog een kus op zijn wangetje. Met een tempo loop ik weer naar beneden waar Gustav nog steeds kwaad heen en weer staat te lopen. 'Ten eerste Gustav, sinds wanneer boeit het jou wat ik wel en wat ik niet doe met Ayden? En ten tweede, ik laat MIJN kind niet telkens treiteren door een stel kinderen die geen opvoeding gehad hebben!' Rollend met zijn ogen loopt Gustav naar de keuken. 'Je gaat ze bellen en zeggen dat Ayden morgenvroeg gewoon weer in de groep zit en anders kunnen jij en Ayden vertrekken.' en met die woorden loopt hij via de achterdeur naar de garage waar ik niet veel later de auto hoor starten.

Toch weer in de top vandaag! Altijd leuk om online te komen en je story bovenaan te zien staan. Bedankt voor jullie trouwe berichtjes keer op keer. Het word spannender naarmate de story vordert. Heb je tips? Mag je ze altijd delen. Liefs!

Reacties (2)

  • Luckey

    Evht Gustav
    Jou wil is niet te wet
    Maar ze kan toch naar moeder kind huis?
    Dan ja ze in elk geval weg bij hem?
    Krijg nu wel een idee voor mijn eigen verhaal
    I Will Møre!

    2 jaar geleden
  • Muizlet

    Om tips vroeg degene die een geweldig verhaal schrijft. Weer een super hoofdstuk! Ik ben van plan mijn eerste story te schrijven maar het is nog best moeilijk. Misschien heb jij tips voor mij?(flower)

    Verder: kudo (heb ik al gegeven helaas):$

    De enige tip die ik kan geven is om op dt-fouten te letten, maar dat is niet erg storend.

    2 jaar geleden
    • xissuesx

      Dankjewel! <3 En oee leuk een story, laat je me weten wanneer je dat doet? Dan ga ik hem zeker lezen. Als het over TH gaat al helemaal haha. Maar tips, hmmm schrijf wat je gevoel je aangeeft. De reacties die je krijgt zijn leuk maar zorg dat wat je schrijft, je zelf ook echt voelt. Je mag altijd in mijn PB komen voor vragen of ideeën wisselen voor een verhaal! <3

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen