Foto bij 50 Battlefield briefing

Ik geniet echt van jullie reacties! Dank je wel <3

Diezelfde avond werd iedereen bij elkaar geroepen voor een vergadering. Generaal Jack Brouwer had een podium voor zichzelf gecreëerd waarop hij een belangrijke mededeling zou doen. Achter hem, ook op het podium stonden alle kolonels verzameld op een rijtje. Ze keken recht naar voren, strak over de soldaten heen. De generaal had geen microfoon nodig, zijn stem was hard genoeg om over de mensen uit te schallen.

“Dames en heren. Ik heb een belangrijke mededeling. We zijn mogelijk de ontvoerde soldaten op het spoor. Onze gegijzelde irakese soldaat is zodanig hersteld van wonden dat we hem konden verhoren. In eer van de ontvoerde soldaten kan ik jullie vertellen dat dit voor hem geen plezierig verhoor was. Deze man heeft losgelaten dat ze een basis hebben hier niet ver vandaan Wij gaan hier een inval doen over precies 24 uur. De nacht zal onze dekmantel zijn. Deze missie kan twee kanten op gaan. Of we komen vijanden tegen met onze soldaten, of onze irakese vriend heeft gelogen en er is hier niks. Dat betekent dat ik niet met zekerheid kan zeggen hoe gevaarlijk deze missie is. We hebben de gevaren afgewogen en een strategie besproken die ik jullie zal laten zien”

De beamer die werd aangezet toonde verschillende kaarten op de muur. Kaarten die een grote woestijn voorstelde, maar ook meer gedetailleerde kaarten die ik maar al te goed kende. Het gebied dat AL-Qaida al jaren zijn zijn greep had. Er woonde nog mensen die dagelijks werden blootgesteld aan honger, dood en marteling. Tot op heden hebben wij deze burgers nooit kunnen redden.
“Op deze kaart kun je het gebied van Al-Qaida zien. In dit gebied zijn we een paar dagen geleden geweest. Hier was geen spoor te bekennen van Al-Qaida of onze vermiste soldaten. Alles was vernield, alleen lege gouwen stonden overeind.” Hij liet enkele foto’s zien van de gebouwen die overeind stonden. Het was een wonder dat in dit gebied mensen nog konden wonen.
“Wij denken dat ze een stukje opgeschoven zijn naar hier”. De generaal wees met zijn stok van het doorzochte gebied een stukje naar rechts. Het zat vlak bij de basis, ik gokte nog geen uur van hier.
“Morgenavond gaan de troepen van kolonel Kalmeyer, Kolonel Omit, Kolonel Jansen en Kolonel Vatore naar dit gebied toe. Zij zullen na dit bericht een uitgebreide voorbereiding krijgen. De overige soldaten, samen met de nieuwe soldaten die morgenochtend aankomen blijven hier om de basis te beschermen tegen mogelijke dreigingen. Het militair hospitaal zal voor alle zekerheid worden voorbereid volgens protocol code rood. Het team van Kolonel Luwel moet zich dadelijk hiervoor melden.”
De generaal keek mij specifiek aan toen hij het team van kolonel Luwel noemde. Kennelijk was ik toch niet zo non-actief als hij een paar uur geleden besloten had.
“De troepen die niet genoemd zijn blijven op de basis. Ook jullie moeten je melden bij je eigen kolonel voor een briefing. Ik ga uit dat iedereen zich voor 110% inzet om onze ontvoerde soldaten terug te krijgen. Einde bericht, iedereen mag zich melden bij zijn eigen kolonel”.

Het werd een enorme chaos. Iedereen liep alle kanten op luid schreeuwend. Ik probeerde de drukte te vermeiden zodat niemand mij per ongeluk een por in mijn ribben zou geven. Kolonel Luwel wachtte buiten het hospitaal op ons. Hier werden wij gebriefd. 4 Anesthesiesoldaten gingen mee op missie om daar de gewonde soldaten, zo nodig burgers op te vangen en te vervoeren naar het hospitaal. Ze gingen fungeren als een soort ambulance. De kolonel nam mij apart.
“Denk je dat je in staat bent om op de operatiekamer te werken? Ik weet dat je op non-actief staat, maar ik kom echt anesthesiemedewerkers te kort.”
“Ja dat gaat wel lukken, ik neem gewoon wat extra pijnstillers in.” Hij knikte bevestigend.
“Ik beloof hierna geen beroep meer op je te doen tot je beter bent.”
“Kijk nou maar uit wat je beloofd kolonel, je weet niet wat hierna nog gaat komen” lachte ik. Lachen deed pijn.

Reacties (6)

  • AmeranthaGaia

    110%

    Ik kon het even niet helpen om te denken aan die mars-reclame met "give 110%"

    Mijn superheldenkrachten (die ik zeker heb... ja, overduidelijk... totaal geen sarcasme... please don't judge me, ik ben een Marvel-fan) vertellen mij dat dit de verkeerde kant op gaat.
    Ik zou willen zeggen dat ze of in shock raakt als ze erachter komt wat er met haar vriendinnen is gebeurd óf Alexander (ik wilde bijna "de kolonel" zeggen, maar er zijn al zo veel kolonels in dit hoofdstuk genoemd dat ik het maar iets verduidelijk) raakt gewond.
    Nu ben ik door die laatste gok juist heel bang dat het Jillian is die gewond raakt.... of hun allebei... oh my god... doe me dit niet aan... of juist wel... activeer gewoon snel het volgende hoofdstuk.

    3 jaar geleden
    • Scenario

      Ik kan je vertellen dat je verast zult staan over wat er gebeurd. Het is namelijk geen van allen;). Heb ik me toch een beetje aan je regels gehouden (voor nu dan......)

      3 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Eindelijk. Jeetje, dat duurde lang.(hoera)(dance)
      Wacht... voor nu dan? Waag het niet!:S

      3 jaar geleden
    • Scenario

      Juich niet te vroeg er komt andere ellende

      3 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Wacht........ Quinten gaat haar toch niet ontvoeren?!

      3 jaar geleden
    • Scenario

      Daar heb ik nog niks iver gezegd 😂

      3 jaar geleden
    • AmeranthaGaia

      Ik doe ook maar een gok. Ik zal niet rusten voordat ik het geraden heb!
      Er zal een dag komen waarop ik gelijk heb gehad.xD

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen