Melody Fabien Ross

Verslagen kijk ik uit het raam. De regendruppels glijden van het raam naar beneden. Ayden zit genietend met zijn beer te spelen en brabbelt af en toe wat woordjes. Nog een half uurtje en dan zijn we in Queens. Hoe dichterbij we komen hoe zenuwachtiger ik word. Na de ruzie met Gustav heb ik mijn spullen gepakt en ben ik weggegaan. Ik heb gelukkig door het sparen wat geld over gehouden om een hotel te kunnen betalen. Maar ook dat zal niet lang meer duren. Mijn spaargeld raakt op en doordat Ayden niet meer naar de kinderdagverblijf gaat kan ik ook niet werken. Het werk was niet mijn ideale baantje maar het verdiende wel goed. Goed genoeg om alles te kunnen betalen voor Ayden. Gustav heeft ook niks meer van zich laten horen. Geen telefoontje, geen smsje. Hij vind het wel prima. Tijd voor zichzelf, vrouwen meenemen zonder dat hij uit moet kijken of ik thuis ben. Geen berichtje over hoe het met Ayden is. Zijn bloed eigen kind. Zijn vlees en bloed. Het boeit hem gewoon niet. Ik word uit mijn gedachten gehaald door Ayden die aan mijn vest trekt. 'Mama bah.' Een klein glimlachje vormt er rond mijn lippen als ik Ayden met een vies gezicht naar zijn luier zie kijken. 'We zijn er bijna, dan zal ik jou eerst eens verschonen.' zeg ik lachend en geef hem een aai over zijn hoofd. Genietend gaat hij weer verder spelen.

Wanneer we aangekomen zijn in Queens loop ik richting het centrum. Tom zou mij hier komen ontmoeten en zouden we wat gaan drinken. Ik loop het eerste restaurantje binnen dat ik tegenkom en kijk even om me heen. Ze zouden hier toch wel een verschoonkussen hebben? Mijn oog valt op een deur waar een moeder en kind plaatje op staat en loop er met Ayden in mijn armen naar toe. Snel open ik de deur en loop naar binnen. Een opgeluchte zucht verlaat mijn lippen als ik een verschoonkussen zie en draai de deur op slot. 'Zal mama je dan maar even verlossen van je vieze luier?' zeg ik op een kinderlijke toon waardoor Ayden grijnzend knikt. Snel zet ik de luiertas naast me op een prullenbak en pak een schone luiers en wat billendoekjes uit de tas. Na tien minuutjes is Ayden weer zo schoon als maar kan en loopt hij brabbelend achter mij aan het restaurantje uit. Ik wil net mijn mobiel uit mijn tas vissen als ik een hand op mijn schouder voel. Een kleine gil verlaat mijn mond waardoor ik de harde lach van Tom hoor. Zijn lach die ik uit duizenden herken. 'Slecht geweten?' Ik draai me lachend naar hem om en slik eventjes als ik in zijn mooie bruine ogen kijk. Zijn zwarte haar zit netjes in een staart en hij is gehuld in een wijde broek met een wit overhemd. Een gekke verschijning voor de meeste mensen maar hem staat het perfect. 'Voor zover ik weet niet. Tenzij jij op je weg hierheen iets illegaals hebt gedaan waardoor we nu uit moeten kijken.' zeg ik lachend. Ayden zit wat verlegen achter mijn benen waardoor Tom op zijn knieën gaat zitten om hem aan te kijken. 'En jij bent vast Ayden!' Ayden begint zachtjes te lachen. 'Mijn naam is Tom, ga jij ook mee naar het park?' Bij het woord park lichten de oogjes van Ayden op. Hij houd er van om lekker buiten te spelen in de speeltuin. Lachend krabbelt Tom weer omhoog. Ik til Ayden op en samen lopen we richting het park. Hoewel Tom en ik al maanden contact hadden via het internet voelt het alsof dit de eerste keer is dat we tegen elkaar spreken. Nerveus bijt ik op mijn onderlip. Niet wetend waarover te beginnen. We hebben al zoveel met elkaar gedeeld via een schermpje. 'Hoe was je reis?' vraagt Tom dan en kijkt me nieuwsgierig aan. 'Lang maar dan heb je er ook wat voor. Ayden heeft zich gelukkig wel goed vermaakt.' Tom knikt. Het gesprek begint langzaam op gang te komen en voor ik het doorheb zijn we al in het park aangekomen. Meteen klimt Ayden uit mijn armen en rent naar de hondjes toe die op het veld aan het spelen zijn. Lachend kijk ik naar hem en draai me dan eventjes om naar Tom. 'Dus je bent bij Gustav weggegaan?' De vragende ogen van Tom boren zich in de mijne. Een zucht verlaat mijn lippen. 'Het is allemaal zo raar gegaan. Maar Ayden en ik hebben de laatste dagen in een hotel doorgebracht en hij heeft gewoon niet een keer gebeld.' Tom kijkt me meelevend aan maar eigenlijk heb ik het er niet zo moeilijk mee. Die dagen dat Ayden gescheiden was van Gustav fleurde hij op. Hij lachte meer, brabbelde meer en was niet meer bang. Dat ik het zo lang allemaal maar over me heen heb laten komen terwijl mijn zoontje er diep ongelukkig van werd. Maar als je geen andere mogelijkheid ziet dan blijf je hangen in je vertrouwde patroon.

Gisteren was er geen hoofdstukje omdat ik het erg druk had real. Ik zal proberen morgen drie hoofdstukjes voor mijn trouwe lezers te schrijven!

Reacties (2)

  • Muizlet

    Een geweldig hoofdstukje! Fijn dat Ayden weer opfleurt!(flower)
    Ik ben blij dat het beter gaat nu, even rust voor de storm.

    Je hoeft je niet te verontschuldigen hoor! Wij zijn blij dat we jouw hoofdstukken mogen lezen en dat je ze misschien een klein beetje voor ons schrijft.
    Schrijf wanneer jij wil.(H)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Super dat ze weg is gegaan!!
    Is inderdaad beter voor jayden <- mijn autocorrectie wilt hem maar niet verbeteren
    Nu kan ze ene toekomst op bouwen met hem
    Ze vind snel werk! Tom kan misschien wel helpen!

    2 jaar geleden
    • xissuesx

      Haha daar heb ik ook last van als ik schrijf. Had beter Jayden kunnen gebruiken. En dat klopt maar genoeg drama on the way! ^^

      2 jaar geleden
    • Luckey

      Terwijl ayden <- hij moet het maar doen. Is wel een super leuker naam!! Nu ben ik nieuwsgierig geworden naar de drama!!

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen