Foto bij 041 • Eerste dag



Eleanor werd wakker door een hand die haar wakker schudde en keek verbaasd op. Blaise stond in zijn boxershort voor haar en keek haar met grote ogen aan. 'Professor Snape staat in de gemeenschappelijke ruimte! Hij wil je nu zien.'
      Verdwaasd kwam ze overeind en wreef in haar ogen. 'Verdomme. Hoe laat is het?'
      'Een uur of 7.'
      'Zeven? Is hij gek geworden?' Mopperend kwam ze uit het bed en kleedde zich aan. Ze bond haar haren in een knot en slofte naar de deur. 'Sleur jij Draco even zijn bed uit,' geboot ze Zabini en liep de gemeenschappelijke ruimte binnen. Er zaten een aantal studenten in pyjama's op de banken, waaronder Pansy en een van haar vriendinnen. De grijns op haar gezicht sprak boekdelen. Eleanor wendde zich tot Snape. De frons op zijn voorhoofd leek nooit dieper te zijn geweest.
      'Mag ik vragen wat u hier doet, mevrouw Whelan?'
      'Slapen. En aangezien u hier bent kan ik erop gokken dat u heeft gehoord dat ik uit mijn gemeenschappelijke ruimte ben gegooid?'
      'Ja,' antwoordde hij, 'Pomona Sprout vermeldde gisteravond dat u een student heeft aangevallen..'
      'Uit verdediging. Dat was de afspraak, toch? Jenna wilde Draco aanvallen, dus ik stak er een stokje voor.'
      'En nu hebt u hier geslapen?' Ze knikte en hoorde gestommel achter haar toen Draco in alleen zijn schoolbroek de gemeenschappelijke ruimte binnen stommelde. 'Ze kan nergens anders heen, professor,' zei hij nog voordat Snape iets kon zeggen.
      'Dat blijkt, maar ik heb iets geregeld. Als u zich niet veilig genoeg voelt om bij de Hufflepuffs te overnachten, dan kunt u mijn aanbod aannemen, maar hier slapen is geen optie.'
      Ze knikte begrijpend. 'En wat is dat dan wel?'
      'Volgt u mij maar.' En hij keerde zich en verliet de ruimte. Eleanor wisselde een blik met Draco en liep toen achter de professor aan. In stilte doorkruisten ze de gangen en klommen ze de trappen op en neer. Hoewel ze normaal gesproken onderweg de vroege vogels, die terug kwamen van een ochtendwandeling, tegen kwam, waren de gangen akelig leeg. Er brandde haast geen fakkels en de omgeving voelde kil, haast net zo kil als in Malfoy Manor. Het gaf haar een onbehagen gevoel, waar het eigenlijk prettig zou moeten zijn. Dit was immers haar thuis.
      Bij een van de lokalen op de tweede verdieping, bleef Snape staan en opende de deur. Het was een klein lokaal, maar in plaats van stoelen en tafels, was de kamer gevuld met een bed, haar eigen hutkoffer en zelfs een stok, waar haar uil op zat en luid kraste toen ze Eleanor zag. Eleanor keek Snape verrast aan. 'Wat is dit?'
      'Hier kan je slapen. Hoewel het me verbaasd dat de loyale hufflepuffs niet verwelkomend waren.' Hij keek haar wantrouwend aan. 'Of had je daar zelf iets mee te maken?'
      Ze tuitte haar lippen. 'Ik moest hen laten weten dat mijn aanwezigheid in Malfoy Manor vrijwillig was. Ik toonde daarmee mijn loyaliteit. Zij protesteren tegen de wensen van de heer. Daar kan ik niet blijven.'
      Snape keek haar een tijdje aan en hield toen zijn hand op door de deurpost. 'Geniet van je nieuwe onderkomen.' Hij liep langs haar heen en vertrok weer. Eleanor keek hem fronsend na en stapte de kamer binnen. Ze was verbaasd over de zorg waarmee de kamer was ingericht, al was dit met een paar spreuken natuurlijk zo gedaan. En ze was misschien de enige op school die haar uil in haar kamer mocht houden. Ze liep naar het bed toe, dat netjes was opgemaakt, met hufflepuff gekleurd beddengoed. Wat was de reden dat Snape dit deed? Het was niet in zijn aard om zoveel om studenten te geven. Waarom gaf hij haar dan een eigen kamer? Ze geloofde niet dat de Hufflepuffs haar wat zouden aandoen, daar waren zelfs zij te vriendelijk voor en ze wist dat Snape dat ook wist. Maar dit was een raadsel. Ze vond het niet erg, maar het was apart.
      Ze raapte haar spullen bij elkaar voor de Muggle studies les en maakte zich snel weer uit de voeten.

Eleanor zat helemaal achteraan, waar ze -hopelijk- voor Alecto Carrow het verst uit het zich was. En ze was niet de enige die dat hoopte. De studenten hadden allemaal zo ver mogelijk van het bord vandaan plaats genomen. Ze had een klaslokaal nog nooit zo stil meegemaakt. Er misten tientallen studenten uit haar jaar en welke er wel waren, leken maar half aanwezig. Ze waren veel te druk met de angst voor wat hen te wachten stond.
      '.. en dat zijn maar een paar redenen waarom het huwelijk tussen tovenaar en muggles een schande is voor de samenleving en vernietiging voor de toekomt. Ik kan me geen beter voorbeeld wensen dan jullie eigen school, dat voorheen overliep van de onreine modderbloedjes en nu gereinigd is. Hier streven we naar een toekomst. Een juiste toekomst.' Met een lange uithaal trok Carrow een dikke krijtstreep op het bord en draaide zich met een ruk om naar de aanwezige leerlingen in de kamer.
      Eleanor verveelde zich stierlijk. Alles wat er uit Alecto's mond kwam was een en al onzin en gebrabbel over muggles en onzuiverheden. Zij deelde dat toekomstbeeld niet, zelfs al zou het menig van de klas geloven van wel. Ze merkte duidelijk op dat er over haar gepraat werd aan de manier hoe mensen stilvielen als ze langsliep of hoe er over hun schouders gekeken werd. Ze deden in ieder geval niet hun best het te verbloemen.
      Eleanor keek het lokaal rond en haar blik werd gevangen door twee grote, blauwe ogen, die vanachter blonde plukken, pluizig haar naar haar tuurde. Luna zwaaide heel voorzichtig, terwijl ze waakzaam een blik vooraan de klas wierp en toen Eleanor weer aankeek. Eleanor liet een onhoorbaar gegrinnik horen, waarmee ze Luna een glimlach toewierp. Het meisje had lef. Ze stoorde niet alleen de les, maar ging ook tegen de andere studenten in door haar aandacht te schenken.
      Ze richtte haar ogen weer op Alecto en hoorde haar eindeloze gebrabbel aan tot de les over was. Daarna pakte ze kalm haar spullen en verliet het lokaal. Dat viel behoorlijk mee, bedacht ze zich. Behalve dan dat ze absoluut niets had geleerd, waren er geen gewonden gevallen. Tot noch toe.
      Met een ruk aan haar kraag werd ze tegen de muur aan gesmeten en keek geschrokken omhoog naar Cormac McLaggen, die -aangezien hij niet in haar klas zat- haar duidelijk had opgewacht. Ze had al vernomen dat hij zijn jaar moest overdoen. Hij drukte zijn arm zo stevig tegen haar borst dat ze ervan hoestte. 'Walgelijke verrader!' brieste hij in haar gezicht.
      'Ook een goeie middag,' zei ze, terwijl ze hem een grijns toewierp. Hij ramde haar rug nogmaals tegen de muur. 'Houd je mond!' Cormac rukte de mouw van haar bloesje omhoog. Met een hand op haar schouder, hield hij haar strak tegen de muur, terwijl hij met de andere haar arm omhoog hield voor iedereen te zien. 'Ik zei het toch! Ze heeft een Dark Mark. Ze is een van zijn volgers!' Omstanders keken geschrokken toe. Cormac bracht zijn gezicht zo dicht bij dat ze zijn adem op haar wang kon voelen. 'Ben je trots op jezelf? Want ik sla dat er met alle genoegen uit.'
      Ze deed even alsof ze nadacht en rolde haar ogen naar het plafond. Toen keek ze hem weer aan en haalde haar schouders op. 'Ja, ik denk dat ik er wel trots op ben. Weetje waar ik ook trots op ben. Het aanzicht van jou, als je aan je enkels in de kerker wordt gehangen omdat ik je heb aangegeven, terwijl je het uitschreeuwt van de pijn wanneer ik je martel.'
      In een seconde verschoot zijn gezicht van kleur en werden zijn pupillen zo groot dat het al het groen uit zijn iris drukte. Eleanor grijnsde breed. Nu had ze hem.
      'Laat haar los, Cormac.' Een staf verscheen tussen Eleanor en Cormacs gezicht en ze keken beide opzij naar Luna, die hem fel aankeek. Haar normaal grote, dromerige ogen waren nu tot spleetjes getrokken, terwijl haar lichte wenkbrauwen in een diepe frons stonden. Dat was een blik die Eleanor nog nooit bij haar had gezien. En het stond haar wel.
      'Kies jij voor de kant van de Dooddoeners, Lovegood?' sneerde Cormac naar haar, terwijl spuug uit zijn mond vloog. Eleanor trok walgend haar lip op. Ze kon niet geloven dat ze vorig jaar nog met hem had gedanst op het Gryffindorfeest. Hoewel dat toch een beetje meer gedwongen was. Maar als dit zijn diepste innerlijk was, dan was ze blij dat ze weg was gelopen toen het nog kon.
      'Nee,' antwoordde Luna simpel, 'ik kies voor mijn vriendin. En voor jou,' zei ze terwijl ze hem aankeek, 'Eleanor is je Headgirl. Ik zou maar naar haar luisteren. Ze meent wat ze zei.'
      Met een grom liet Cormac haar los en stampten de gang door, terwijl omstanders een weg voor hem vrijmaakte. Eleanor haalde diep adem toen de druk van haar borst werd geheven en verborg de tatoeage weer onder haar mouw. Ze ging staan. 'Dat had niet gehoeven,' zei ze op lage toon tegen Luna.
      'Dat geeft niet.'
      'Nee, ik bedoel dat je bij me vandaan moet blijven, Luna. Je bent onbevoegd om je staf te heffen in de hallen. Doe dat weer en ik zal jòu aangeven.' Met toegeknepen ogen bleef ze het meisje waarschuwend aankijken, maar zij leek hoe dan ook niet onder de indruk. Eleanor trok haar stropdasloze kraag recht en liep bij haar vandaan.
      'Ik bedoelde dat ik begrijp waarom je dit doet,' hoorde ze Luna haar naroepen, maar ze reageerde er niet op. Ze maakte zich zo snel als ze kon uit de voeten en liep terug naar haar eigen kamer in het afgesloten lokaal om op adem te komen. Als de hele school haar net zo haatte als Cormac, dan zou het nog een lang jaar worden.




Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Je schrijfstijl is echt geweldig.

    2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ik lees het hoofdstuk nu pas, ik zit heel erg achter : (
    Wel echt een top stukje! Luna is echt leuk : ))

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Luna is altijd al een van mijn favorieten personages geweest

    3 jaar geleden
  • Teal

    Ohhh dit moet hoe dan ook lastig zijn voor Ella, ik zag Luna altijd als iemand die zo door je heen kan prikken

    Leuk stukje!

    3 jaar geleden
    • Laleah

      Sws is Luna ook echt zo. Bij Harry al en bij Ella vroeger ook. Ik denk dat de moeilijkste vriendschap ooit te beindigen voor Ella die van Luna zou zijn.. Dus laten we hopen dat dat nog niet hoeft te gebeuren...

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen