De roestige kever van Celeste kwam op een zanderig pad tot stilstand en de wielen kraakten bij de minste aanraking van de vele zandkorrels. Door het raampje wat aan mijn kant van de auto open stond, kwam een zacht, fris windje die mij haren deed dansen en genietend sloot ik voor een paar seconden mijn ogen.
'Hé, dagdromer!' riep Celeste, mij ruw uit mijn gedachten halend. 'We zijn er. Wie het eerst in het water is!'
Ik keek op en grinnikte toen ik Celeste vervolgens de auto uit zag sprinten, haar strandtas over haar schouder slingerend. Hoofdschuddend stapte ik ook uit de auto en pakte mijn tas van de achterbank. Met een zucht schoof ik deze over mijn arm, stapte uit de auto en sloeg de roestige deur achter mij dicht. Ik genoot zichtbaar toen ik het warme zand tussen mijn tenen door voelde gaan en slofte op mijn gemak richting het strand.
In de verte zag ik Celeste zich tot op haar bikini uitkleden, waarna ze gelijk het water in racete.
'Die is gek,' mompelde ik in mezelf, terwijl ik mijn handdoek uit mijn tas haalde en deze op het zand neerlegde. Ik trok mijn jurkje over mijn hoofd, plofte in het zand en stak mijn benen voor me uit. Ik was hoognodig toe aan de zon, want mijn huid leek witter dan ooit.
Vanaf een afstandje kon ik een groep jongeren zien dollen in het water. Ze waren met een bal bezig, luid joelend en elkaar onder water drukkend. Ik liet mezelf achterover op de handdoek vallen en sloot mijn ogen, genietend van de zon op mijn gezicht. Mijn huid gloeide onder de stralen van de zon en ik rekte me zo ver mogelijk uit. Wat hield ik toch van de zomer.

'Hé, ben je nou in slaap gevallen? Saaierd!' Een hele hoop koude spetters deden mijn ogen openen en verward keek ik op, recht in het gezicht van een lachende Celeste. 'Ik wachtte op je in het water, doos!'
Ik mompelde een verontschuldiging en ging vervolgens rechtzitten. Mijn benen vooruitstekend en mijn tenen krullend, rekte ik me uit.
'Hoe lang was je -' Halverwege mijn zin stopte ik met praten, omdat ik vanuit mijn ooghoeken zag dat Celeste inmiddels ook was gaan liggen, haar ogen gesloten. 'Never mind.'
Ik liet mijn blik naar de zee glijden en raakte even volledige over genomen door de sprankeling van de zon in het water. Het ruisen van de wind en het klotsen van de golven kalmeerde me, en deden me tegelijkertijd realiseren hoe warm ik het eigenlijk had. Ik aaide met mijn hand over de brandende huid op mijn armen en stond vervolgens recht, snakkend naar wat verkoeling.
Ik klopte - totaal overbodig - het zand van mijn kuiten en wandelde richting het water. In gedachten streek ik mijn bikini glad, eigenlijk geen idee hebbend waarom, en voelde me ineens heel erg bewust van mijn eigen lichaam. Bij de groep jongeren verderop hoorden namelijk gespierde jonge mannen en meisjes met ultra slanke lijven. Hoewel ze überhaupt niet eens mijn kant op keken, voelde ik me toch heel erg onzeker. Ik probeerde snel mijn gedachten de kop in te drukken en stevende op het water af, vlot verdwijnen tussen de golven. Met grote slagen zwom ik vooruit, steeds verder van de kust af.
Het water werkte heerlijk verkoelend voor mijn lichaam en ik merkte dat ik steeds meer ontspannen raakte. Ik vond het heerlijk om in beweging te zijn en vooral wanneer ik daarbij min of meer op ging in de natuur. Ik gleed steeds verder tussen de golven door, steeds verder van de kust verwijderd.
Verderop hoorde ik nog steeds de groep jongeren, maar het deerde me niet meer. Ik genoot van het moment.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik de rotspartij liggen en zag hoe de zon prachtig weerspiegelde op de grijs gekleurde stenen. Ik zwom er op mijn gemak naar toe en zag vanuit mijn ooghoeken dat een deel van de jongeren groep aan de andere kant van de rosten aan het klieren was.
Ik slaakte een zachte zucht en zag vervolgens tot mijn opluchting een inkeping in de rotsen. Het was een kleine, eeuwenoude grot, waar ik als kind al in ging spelen.
Ik versnelde mijn slagen iets en zwom de grot in, hopend op een momentje om bij te komen. Hoewel de grot donker was, had je nog genoeg zicht door de zonnestralen die aan weerszijden van de ingang naar binnen kwamen. Mijn blik gleed de grot door, en hoewel dit vroeger altijd mijn favoriete plekje geweest was, vloekte ik in gedachten toen ik zag dat er nog iemand in de grot was.
Shit.

Reacties (1)

  • NicoleStyles

    Wauw wat een heftige tijd heb je mee gemaakt!
    Gelukkig ben je nu weer bezig met schrijven en dingen die je leuk vind.
    Ik vind het leuk dat je weer hier op Q bent, en ik kan niet wachten op de volgende stukjes. Ben erg benieuwd(flower)

    9 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen