Foto bij Chapter fifty-three

Story announcement!
Vanaf aanstaande vrijdag zal er een nieuwe story online komen! De story heet Traitor || Inazuma Eleven ~
Mochten jullie interesse hebben kunnen jullie uiteraard een abo nemen op deze story :3

Helaas heb ik nog geen progress kunnen maken voor de remake van As Cold As Ice, maar ook hier zal aan gewerkt worden en ik zal het laten weten wanneer dit online komt!

Terwijl Shiro en Endou uit alle macht, Atsuya tegen proberen te houden, wend ik me tot mijn vader en Kai. De blik die mijn vader in zijn ogen heeft als hij naar Hiroto kijkt, geeft mij een vermoeden dat hij deze jongen kent. De woede die ik vervolgens in Kai zijn ogen zie staan, bevestigd voor mij dat hij hem 100% zeker kent en dat ze overduidelijk geen vrienden met elkaar zijn. ‘Wat heeft dit te bedenken, Endou?’ vraagt Kidou niet begrijpend. Endou kijkt verbaasd om en slaat dan verslagen zijn blik neer. ‘Ik dacht.. Ik had niet verwacht,’ mompelt hij, maar komt niet verder uit zijn woorden. Zo te merken heeft Endou al een aantal keer contact met Hiroto gehad, niet wetende dat hij ook een aliën zou zijn, is dit waarschijnlijk een enorme klap voor hem. ‘Dit is mijn team, Genesis,’ stelt Hiroto zichzelf en zijn team voor. Mijn ogen worden groot bij het horen van de naam Genesis en stap naar voren. ‘Genesis. Dat is de naam die Reize uitsprak toen ik hem confronteerde met wat jullie van mij wilde. Er stond een beangstigende blik in zijn ogen toen hij deze naam zei. Wat is jullie doel?’ vraag ik hem doordringend. Hiroto kijkt me met een geamuseerde grijns aan. ‘Daar komen jullie gauw genoeg achter,’ lacht hij schamper. ‘Desarm kwam met verrassend nieuws terug, Milou. Is zien of je ook aan mijn verwachtingen kunt voldoen.’

Een laatste rolletje verband wikkel ik om mijn benen heen en duw mezelf dan overeind van het bankje. Terwijl ik strak voor mij uit kijk, stap ik het veld op. Via mijn ooghoeken kijk ik naar Hiroto die aan zijn deel van het veld staat. Zodra ik mijn positie bereikt heb, stop ik met lopen en werp een blik naar mijn team, achter mij. Endou staat gespannen in het doel en de sfeer rondom de rest van de spelers is om te snijden. De gedemotiveerde en machteloze blikken in hun ogen, vertellen me dat ze niet langer door willen gaan.
Mijn ogen kruisen kort met die van Kazemaru. Het is duidelijk dat de jongen zich enorm machteloos voelt. Ik werp hem een bemoedigende glimlach toe en keer me dan naar Atsuya. Ik knik de jongen even kort toe en stap dan met hem naar de bal. Zodra het fluitsignaal over het veld echoot, speelt Atsuya me de bal toe. Hiroto en zijn team schieten direct naar voren en forceren me om met de bal tussen mijn voeten geklemt, naar achteren te springen. Voordat ik de grond raak, speel ik de bal snel naar Kidou. Maar de bal is nog niet in zijn buurt, of hij is de bal verloren aan éen van de spelers van Genesis. De bal wordt razendsnel overgespeeld totdat het Hiroto bereikt heeft. Met een tevreden grijns op zijn gezicht kijkt hij naar Endou. ‘Daar kom ik, Endou,’ zegt hij grijnzend. Iets wat op een doodnormaal schot lijkt, raast op Endou af zodra Hiroto een schot lost. ‘Majin the Hand!’ roept Endou uit. De enorme demon die achter hem verschijnt en naar de bal uithaalt, verdwijnt als sneeuw voor de zon en wordt Endou samen met de bal, het goal ingeblazen. Met gebalde vuisten, sta ik op mijn plek en kijk ik strak naar Hiroto. Zijn gezicht staat verbaasd als hij naar ons goal kijkt. ‘Dat heeft het gehaald?’ hoor ik hem zacht tegen zichzelf mompelen. Een kleine ‘hmpf’ verlaat vervolgens zijn lippen en stapt dan schouderophalend naar zijn eigen speelhelft. Onze ogen kruisen als hij langs me heen stapt en de krachtige energie die van hem af komt is ineens niet meer zo intimiderend. Het geeft me eerder een ontspannen, dan een gespannen gevoel, maar tegelijkertijd zorgt de energie ervoor dat mijn lichaam diezelfde kracht wilt. Ik trek mijn blik los van Hiroto’s hypnotiserende ogen en bal mijn handen gefrustreerd tot vuisten als ik hem zacht hoor lachen. Ik hef mijn hoofd op en stap naar de middellijn. Ik knik Atsuya opnieuw toe en ditmaal raas ik Hiroto voorbij zodra Atsuya me de bal aangespeeld heeft. De verraste blik in Hiroto’s ogen laat me grijnzen en raas op een behendige manier de andere spelers ook voorbij. ‘Milou, achter je!’ roept Kidou me toe. Een blik over mijn schouder en een harde trap op de bal, zorgt er echter voor dat de verdediging stopt. ‘Borea’s Guard,’ rolt er kil over mijn lippen. Een rode kring om mijn ogen is zichtbaar en de ijzige ring die over het veld raast, zorgt ervoor dat niemand zich meer kan bewegen. Er echoot een hese fluit over het veld als ik op mijn vingers blaas en kijk dan strak naar de keeper in hun goal. ‘Frozen Penguin Nr 1,’ spreek ik uit, zodra ik de pinguïns om mijn been, afvuur. ‘Procyon Net,’ is de hissatsu die de keeper van Genesis uitvoert. Een soort vloeibaar net wordt zichtbaar en probeert de bal op te vangen. Maar zodra het net de bal opvangt, bevriest het, knalt het uiteen en raast de bal langs het kleine kereltje dat zich in het goal bevindt. Terwijl het ijs langzaam los komt, kraakt het door iedere stap die ik eroverheen zet, totdat het uiteindelijk helemaal verdwenen is. De glimmende rode kring om mijn ogen zorgt ervoor dat iedereen gespannen mijn kant uitkijkt. ‘Adem in en uit, Milou. Houdt de controle,’ zegt Kidou bezorgd. Ik werp hem een glimlach toe en knik naar hem. ‘Het gaat prima, geen zorgen,’ stel ik hem en de rest gerust. In mijn ooghoeken kijk ik naar de zijlijn waar mijn vader en Kai staan. Kai is Genesis aan het observeren terwijl mijn vader waarschijnlijk het krachtniveau aan het vergelijken is.
Zodra het spel hervat wordt, is er voor mij geen mogelijkheid meer voor schieten. De verdediging heeft zich dik aangescherpt en ze forceren me continu om over te spelen, waardoor we steeds weer de bal verliezen. De verdediging wordt voorbij gerend en Hiroto maakt keer op keer een schot op het goal. Iedere Majin the Hand die Endou uitvoert wordt weggeblazen en zorgt ervoor dat de score al snel op 15 tegen 1 staat. We hebben geen schijn van kans tegen de enorme kracht die Genesis bezit. Terwijl Endou in zijn eentje kapot gemaakt wordt, moet de rest toekijken hoe hij ten prooi valt tegenover zijn belager.

‘Ryuusei Blade!’ Opnieuw lost Hiroto een schot op het goal en wordt Endou weggeblazen. Voordat de bal in het goal beland, heb ik me voor de lijn gevestigd en kaats ik de bal met de nodige moeite, hard terug naar Hiroto. Door de enorme kracht en energie die van het schot afkomt, voelt het alsof er iets van binnen breekt. Een ketting die het monster van binnen gevangen hield en ervoor zorgde dat het nooit meer in contact zou komen met andere. Een grijns krult op, op mijn gezicht en de rode ogen boren zich in de blauwige kijkers van de roodharige jongen voor me. De grijns op zijn gezicht verdwijnt en zijn ogen worden groot als hij naar me kijkt. ‘Kidou! Atsuya! Hou haar tegen!’ roept Kai vanaf de zijlijn. Een blik op de jongens, zorgt er echter voor dat ze geen stap durven te zetten en neem ik de bal die aan Hiroto’s voeten ligt, met me mee. De spelers van Genesis weten me enigszins bij te houden, maar zodra ik de bal de lucht in schiet, stappen ze terug naar de verdediging. ‘Gran, stop haar!’ Met grote ogen kijk ik om naar Kai die bij de zijlijn staat en Hiroto toespreekt. De blik in zijn ogen zorgt ervoor dat de woede mijn lichaam overneemt en ik mijn schot in plaats van op het goal, op hem los. Een krachtige energie raast op de jongen af, maar voordat het hem kan scheppen, heeft Hiroto zich ertussen gedrongen en kaatst hij de bal direct naar me terug. Terwijl de bal op me afraast, probeer ik van binnen het monster terug te dringen en dwing ik mijn lichaam op zijn plek te blijven staan. Vlak voordat de bal mij weet te raken, is Atsuya op me gedoken en maken we een harde smak op de grond. De klap zorgt ervoor dat ik wakker schrik en kijk verward om me heen. Atsuya houdt me stevig vast en verbergt zijn gezicht in mijn shirt. ‘Geef er niet aan toe!’ roept hij luid.
Niet wetend wat er zojuist gebeurd is, aai ik met een bezorgde glimlach door zijn haren en kijk ik opzij. Hiroto kijkt met een bezorgde blik op mij neer en stapt naar zijn team. ‘Ik heb genoeg gezien. Genesis, we gaan,’ spreekt hij zijn team kalm toe. Met een zucht laat ik me achterover zakken en staar ik naar de blauwe lucht boven me. ‘Milou.’ Ik draai verbaasd mijn hoofd opzij en kijk naar de roodharige jongen aan de andere kant van het veld. De blik in zijn ogen verzacht als we oogcontact maken en hij glimlacht me even kort toe. ‘Tot snel.’

Reacties (1)

  • Luckey

    Had al een abo op je andere story

    Oh god
    Dat ging niet helemaal goed!
    Of ze gedronken heeft en bu brief meer weet wat ze heeft gedaan!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen