Bezorgd kijk ik naar Fay. Ze heeft gehuild, ik zie het aan haar. Maar Axel staat naast haar en negeert haar niet meer zo erg als eerst. Af en toe schiet zijn blik haar kant op. Ik zucht en richt me op coach Travis.

Als hij ziet dat iedereen in een kring om hem heen staat, knikt hij tevreden. “Goed, de opstelling voor deze wedstrijd:” begint hij zonder eromheen te draaien. “In de voorhoede Axel, Shawn en Xavier.” Hij kijkt ze even aan en als ze knikken gaat hij door. “Op het middenveld Jordan, Jude, Cassiane en Fayline.” Ook een knikje van ons. “In de verdediging Hurley, Thor en Archer.” Stilte, knik. “En op doel Darren.”

Het blijft stil als Darren knikt. Iedereen kijkt verbaasd van coach Travis naar Mark, die zijn schouders ophaalt en een grijns op zijn gezicht tovert. “Mark niet op doel?” vraagt Jude verbaasd.

Coach Travis knikt. “Jij bent nu de aanvoerder, Jude,” zeg hij simpel, zonder een verklaring te geven. Vlak voordat de hele stroom aan protesten eruit komt, stuurt hij ons weg. “En nu het veld op. Posities innemen.”

Ik kijk Fay met opgetrokken wenkbrauwen aan, maar ze kijkt net zo verbaasd terug. Mark niet op goal? “Maar coach…” beginnen we tegelijk, want ons allebei een dreigende blik oplevert. We blijven stil en gaan het veld op. Ik kijk naar Fay, maar haar ogen zijn gericht op Axel die klaar staat om met Shawn af te trappen. Ik ga ook klaar staan. Mijn blik kruist die van Claude en met een rood hoofd kijk ik weg. We hebben het soort van goed gemaakt, maar dat was vlak voor de wedstrijd tegen Chaos, en daarna heb ik hem maanden niet gezien. Doordat ik weg kijk, maak ik oogcontact met Bryce, maar dat is ook niet veel beter. De laatste gesprekken met hem tijdens de wedstrijd tegen Chaos waren niet erg fijn. Ik kijk naar de grond. Hopelijk neemt hij het me niet nog steeds kwalijk. Ik schud mijn hoofd. Deze problemen zijn voor buiten het veld, nu draait het om winnen. Voor Paolo.

Het fluitsignaal klinkt en Axel trapt af. Meteen schieten ze naar voren en wij volgen meteen. "Shawn! Naar rechts!" roept Jude achter me.

"Ja!" Shawn passeert Byron alsof het niets is en passt de bal naar mij.

 Ik ren langs de zijlijn naar voren en neem de bal in de loop aan. “Dit is het moment,” mompel ik grijnzend. Het spel is begonnen. We gaan dit winnen. Ik spring en weet zo een sliding te ontwijken. Mijn blik flitst langs mijn teamgenoten. "Neem het over, jongens!" schreeuw ik, terwijl ik de bal pass, terwijl ik naar Shawn en Axel kijk. Changsu Choi doet precies wat ik verwacht had. Hij maakt een vaag handgebaar en meteen staan Shawn en Axel gedekt. De bal vliegt echter langs ze komt precies aan bij Xavier. Ik grijns tevreden.
 Xavier neemt de bal aan en schiet zijn Meteoor Mes op het doel af.

“Explosieve Mep!” De keeper van de Fire Dragons klapt in zijn handen en weet dan Xaviers schot te stoppen.

“Onmogelijk!” roept Xavier uit. Ze zijn sterk, maar dat hadden we kunnen weten. Ze zijn het laatste team dat we moeten verslaan, maar dat gaat ons lukken.

De keeper heeft de bal ondertussen weer het veld in gegooid en Jude en Changsu Choi vechten om de bal, een gevecht dat Choi wint. Hij rent onze helft op. "Nu gaat het gebeuren. Claude, Bryce, Byron, ga naar voren." De drie jongens schieten op zijn commando naar voren.

"Jij komt er niet langs!" Thor probeert de aanvoerder van de Fire Dragons tegen te houden met een sliding, maar Choi schiet over hem heen en geeft een voorzet voor Byron.

Byron springt in de lucht en ik weet al wat er gaat komen. “God Weet 2!” De bal schiet op Darren af, veel sterker dan de oude God Weet. Byron is duidelijk vooruitgegaan, maar tot mijn verbazing weet Darren het schot tegen te houden met Oneindige Handen. Hijzelf lijkt nog het meest verbaasd van iedereen. "Wij zijn niet de enige die vooruit zijn gegaan,” zegt Byron, hij lijkt helemaal niet teleurgesteld. “Dat kan ook niet anders."

Darren trapt de bal weer in, maar als Hurley hem naar voren probeert te spelen, onderschept een lid van de Fire Dragons de bal. Axel stormt op hem af, met een verbeten trek om zijn mond. Met een ruwe tackle haalt hij de tegenstander onderuit, waarop meteen gefloten wordt voor de overtreding. Dit is niets voor Axel. Ik kijk even naar Fay en zie dat ze bezorgd naar Axel toeloopt. Ze legt haar hand op zijn schouder en zegt iets tegen hem, maar hij schudt haar hand ruw weg. Ik haat het zo om dit te zien en niets te kunnen doen. Niets van wat ik zeg, dringt echt tot haar door. “Fay,” mompel ik zacht. Ik pak haar hand vast en knijp er zacht in. “Het komt wel goed. Hij draait wel bij en we maken hier een geweldige wedstrijd van.” Ze knikt, maar haar afwezige blik vertelt een ander verhaal.

De wedstrijd gaat weer verder met een vrije trap voor de Fire Dragons, maar nu weet Archer hun pass te onderscheppen. Hij rent naar voren, verder dan hij uit de verdediging zou moeten.

"Archer, hou de bal niet te lang bij je,” roept Jude. “Jordan en Xavier staan vrij, pass naar hen!" Maar Archer luistert niet en rent koppig door, veel te ver naar voren. "Huh, wat doet 'ie?" mompelt Jude. Archer schreeuwt ineens. Verward kijk ik naar de jongen.

"Wat is er met hem?” zegt Claude verbaasd. “Hij let nergens op."

Bryce grijnst en rent naar voren. "Hij denkt dat zijn snelheid genoeg is om te winnen maar-" Samen met Claude pakt hij de bal af. "-hij kan niet zomaar door onze verdediging heen breken." Met z'n tweeën schieten ze vooruit, de hele verdediging ontwijkend. Het is duidelijk te zien dat die twee beste vrienden zijn. Ze hoeven elkaar niet eens aan te kijken om perfect over te spelen, zo goed zijn ze op elkaar ingespeeld.

"Het doel is van ons!" roept Claude en ik realiseer me dat hij wel eens gelijk kan hebben. We kunnen ze niet nu al laten scoren, niet nu al achter staan. Deze wedstrijd gaat een flinke uitdaging worden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen